श्री-बादरायणिर् उवाच एकादश्यां निराहारः समभ्यर्च्य जनार्दनम् । स्नातुं नन्दस् तु कालिन्द्यां द्वादश्यां जलम् आविशत् ॥
śrī-bādarāyaṇir uvāca ekādaśyāṃ nirāhāraḥ samabhyarcya janārdanam / snātuṃ nandas tu kālindyāṃ dvādaśyāṃ jalam āviśat //
तं गृहीत्वानयद् भृत्यो वरुणस्यासुरो ऽन्तिकम् । अवज्ञायासुरीं वेलां प्रविष्टम् उदकं निशि ॥
taṃ gṛhītvānayad bhṛtyo varuṇasyāsuro 'ntikam / avajñāyāsurīṃ velāṃ praviṣṭam udakaṃ niśi //
चुक्रुशुस् तम् अपश्यन्तः कृष्ण रामेति गोपकाः । भगवांस् तद् उपश्रुत्य पितरं वरुणाहृतम् । तद्-अन्तिकं गतो राजन् स्वानाम् अभय-दो विभुः ॥
cukruśus tam apaśyantaḥ kṛṣṇa rāmeti gopakāḥ / bhagavāṃs tad upaśrutya pitaraṃ varuṇāhṛtam / tad-antikaṃ gato rājan svānām abhaya-do vibhuḥ //
प्राप्तं वीक्ष्य हृषीकेशं लोक-पालः सपर्यया । महत्या पूजयित्वाह तद्-दर्शन-महोत्सवः ॥
prāptaṃ vīkṣya hṛṣīkeśaṃ loka-pālaḥ saparyayā / mahatyā pūjayitvāha tad-darśana-mahotsavaḥ //
श्री-वरुण उवाच अद्य मे निभृतो देहो ऽद्यैवार्थो ऽधिगतः प्रभो । त्वत्-पाद-भाजो भगवन्न् अवापुः पारम् अध्वनः ॥
śrī-varuṇa uvāca adya me nibhṛto deho 'dyaivārtho 'dhigataḥ prabho / tvat-pāda-bhājo bhagavann avāpuḥ pāram adhvanaḥ //
नमस् तुभ्यं भगवते ब्रह्मणे परमात्मने । न यत्र श्रूयते माया लोक-सृष्टि-विकल्पना ॥
namas tubhyaṃ bhagavate brahmaṇe paramātmane / na yatra śrūyate māyā loka-sṛṣṭi-vikalpanā //
अजानता मामकेन मूढेनाकार्य-वेदिना । आनीतो ऽयं तव पिता तद् भवान् क्षन्तुम् अर्हति ॥
ajānatā māmakena mūḍhenākārya-vedinā / ānīto 'yaṃ tava pitā tad bhavān kṣantum arhati //
ममाप्य् अनुग्रहं कृष्ण कर्तुम् अर्हस्य् अशेष-दृक् । गोविन्द नीयताम् एष पिता ते पितृ-वत्सल ॥
mamāpy anugrahaṃ kṛṣṇa kartum arhasy aśeṣa-dṛk / govinda nīyatām eṣa pitā te pitṛ-vatsala //
श्री-शुक उवाच एवं प्रसादितः कृष्णो भगवान् ईश्वरेश्वरः । आदायागात् स्व-पितरं बन्धूनां चावहन् मुदम् ॥
śrī-śuka uvāca evaṃ prasāditaḥ kṛṣṇo bhagavān īśvareśvaraḥ / ādāyāgāt sva-pitaraṃ bandhūnāṃ cāvahan mudam //
नन्दस् त्व् अतीन्द्रियं दृष्ट्वा लोक-पाल-महोदयम् । कृष्णे च सन्नतिं तेषां ज्ञातिभ्यो विस्मितो ऽब्रवीत् ॥
nandas tv atīndriyaṃ dṛṣṭvā loka-pāla-mahodayam / kṛṣṇe ca sannatiṃ teṣāṃ jñātibhyo vismito 'bravīt //
ते चौत्सुक्य-धियो राजन् मत्वा गोपास् तम् ईश्वरम् । अपि नः स्व-गतिं सूक्ष्माम् उपाधास्यद् अधीश्वरः ॥
te cautsukya-dhiyo rājan matvā gopās tam īśvaram / api naḥ sva-gatiṃ sūkṣmām upādhāsyad adhīśvaraḥ //
इति स्वानां स भगवान् विज्ञायाखिल-दृक् स्वयम् । सङ्कल्प-सिद्धये तेषां कृपयैतद् अचिन्तयत् ॥
iti svānāṃ sa bhagavān vijñāyākhila-dṛk svayam / saṅkalpa-siddhaye teṣāṃ kṛpayaitad acintayat //
जनो वै लोक एतस्मिन्न् अविद्या-काम-कर्मभिः । उच्चावचासु गतिषु न वेद स्वां गतिं भ्रमन् ॥
jano vai loka etasminn avidyā-kāma-karmabhiḥ / uccāvacāsu gatiṣu na veda svāṃ gatiṃ bhraman //
इति सञ्चिन्त्य भगवान् महा-कारुणिको हरिः । दर्शयाम् आस लोकं स्वं गोपानां तमसः परम् ॥
iti sañcintya bhagavān mahā-kāruṇiko hariḥ / darśayām āsa lokaṃ svaṃ gopānāṃ tamasaḥ param //
सत्यं ज्ञानम् अनन्तं यद् ब्रह्म-ज्योतिः सनातनम् । यद् धि पश्यन्ति मुनयो गुणापाये समाहिताः ॥
satyaṃ jñānam anantaṃ yad brahma-jyotiḥ sanātanam / yad dhi paśyanti munayo guṇāpāye samāhitāḥ //
ते तु ब्रह्म-ह्रदम् नीता मग्नाः कृष्णेन चोद्धृताः । ददृशुर् ब्रह्मणो लोकं यत्राक्रूरो ऽध्यगात् पुरा ॥
te tu brahma-hradam nītā magnāḥ kṛṣṇena coddhṛtāḥ / dadṛśur brahmaṇo lokaṃ yatrākrūro 'dhyagāt purā //
नन्दादयस् तु तं दृष्ट्वा परमानन्द-निवृताः । कृष्णं च तत्र च्छन्दोभिः स्तूयमानं सु-विस्मिताः ॥
nandādayas tu taṃ dṛṣṭvā paramānanda-nivṛtāḥ / kṛṣṇaṃ ca tatra cchandobhiḥ stūyamānaṃ su-vismitāḥ //