अनन्ताख्यं वासुदेवं दृष्ट्वा भक्त्या प्रणम्य च सर्वपापविनिर्मुक्तो नरो याति परं पदम् ॥
anantākhyaṃ vāsudevaṃ dṛṣṭvā bhaktyā praṇamya ca sarvapāpavinirmukto naro yāti paraṃ padam //
मया चाराधितश् चासौ शक्रेण तदनन्तरम् विभीषणेन रामेण कस् तं नाराधयेत् पुमान् ॥
mayā cārādhitaś cāsau śakreṇa tadanantaram vibhīṣaṇena rāmeṇa kas taṃ nārādhayet pumān //
श्वेतगङ्गां नरः स्नात्वा यः पश्येच् छ्वेतमाधवम् मत्स्याख्यं माधवं चैव श्वेतद्वीपं स गच्छति ॥
śvetagaṅgāṃ naraḥ snātvā yaḥ paśyec chvetamādhavam matsyākhyaṃ mādhavaṃ caiva śvetadvīpaṃ sa gacchati //
श्वेतमाधवमाहात्म्यं वक्तुम् अर्हस्य् अशेषतः विस्तरेण जगन्नाथ प्रतिमां तस्य वै हरेः ॥
śvetamādhavamāhātmyaṃ vaktum arhasy aśeṣataḥ vistareṇa jagannātha pratimāṃ tasya vai hareḥ //
तस्मिन् क्षेत्रवरे पुण्ये विख्याते जगतीतले श्वेताख्यं माधवं देवं कस् तं स्थापितवान् पुरा ॥
tasmin kṣetravare puṇye vikhyāte jagatītale śvetākhyaṃ mādhavaṃ devaṃ kas taṃ sthāpitavān purā //
अभूत् कृतयुगे विप्राः श्वेतो नाम नृपो बली मतिमान् धर्मविच् छूरः सत्यसंधो दृढव्रतः ॥
abhūt kṛtayuge viprāḥ śveto nāma nṛpo balī matimān dharmavic chūraḥ satyasaṃdho dṛḍhavrataḥ //
यस्य राज्ये तु वर्षाणां सहस्रं दश मानवाः भवन्त्य् आयुष्मन्तो लोका बालस् तस्मिन् न सीदति ॥
yasya rājye tu varṣāṇāṃ sahasraṃ daśa mānavāḥ bhavanty āyuṣmanto lokā bālas tasmin na sīdati //
वर्तमाने तदा राज्ये किंचित् काले गते द्विजाः कपालगौतमो नाम ऋषिः परमधार्मिकः ॥
vartamāne tadā rājye kiṃcit kāle gate dvijāḥ kapālagautamo nāma ṛṣiḥ paramadhārmikaḥ //
सुतो ऽस्याजातदन्तश् च मृतः कालवशाद् द्विजाः तम् आदाय ऋषिर् धीमान् नृपस्यान्तिकम् आनयत् ॥
suto 'syājātadantaś ca mṛtaḥ kālavaśād dvijāḥ tam ādāya ṛṣir dhīmān nṛpasyāntikam ānayat //
दृष्ट्वैवं नृपतिः सुप्तं कुमारं गतचेतसम् प्रतिज्ञाम् अकरोद् विप्रा जीवनार्थं शिशोस् तदा ॥
dṛṣṭvaivaṃ nṛpatiḥ suptaṃ kumāraṃ gatacetasam pratijñām akarod viprā jīvanārthaṃ śiśos tadā //
यावद् बालम् अहं त्व् एनं यमस्य सदने गतम् नानये सप्तरात्रेण चितां दीप्तां समारुहे ॥
yāvad bālam ahaṃ tv enaṃ yamasya sadane gatam nānaye saptarātreṇa citāṃ dīptāṃ samāruhe //
एवम् उक्त्वासितैः पद्मैः शतैर् दशशतादिकैः संपूज्य च महादेवं राजा विद्यां पुनर् जपेत् ॥
evam uktvāsitaiḥ padmaiḥ śatair daśaśatādikaiḥ saṃpūjya ca mahādevaṃ rājā vidyāṃ punar japet //
अतिभक्तिं तु संचिन्त्य नृपस्य जगदीश्वरः सांनिध्यम् अगमत् तुष्टो श्मीत्य् उवाच सहोमया ॥
atibhaktiṃ tu saṃcintya nṛpasya jagadīśvaraḥ sāṃnidhyam agamat tuṣṭo śmīty uvāca sahomayā //
श्रुत्वैवं गिरम् ईशस्य विलोक्य सहसा हरम् भस्मदिग्धं विरूपाक्षं शरत्कुन्देन्दुवर्चसम् ॥
śrutvaivaṃ giram īśasya vilokya sahasā haram bhasmadigdhaṃ virūpākṣaṃ śaratkundenduvarcasam //
शार्दूलचर्मवसनं शशाङ्काङ्कितमूर्धजम् महीं निपत्य सहसा प्रणम्य स तदाब्रवीत् ॥
śārdūlacarmavasanaṃ śaśāṅkāṅkitamūrdhajam mahīṃ nipatya sahasā praṇamya sa tadābravīt //
कारुण्यं यदि मे दृष्ट्वा प्रसन्नो ऽसि प्रभो यदि कालस्य वशम् आपन्नो बालको द्विजपुत्रकः ॥
kāruṇyaṃ yadi me dṛṣṭvā prasanno 'si prabho yadi kālasya vaśam āpanno bālako dvijaputrakaḥ //
जीवत्व् एष पुनर् बाल इत्य् एवं व्रतम् आहितम् अकस्माच् च मृतं बालं नियम्य भगवन् स्वयम् यथोक्तायुष्यसंयुक्तं क्षेमं कुरु महेश्वर ॥
jīvatv eṣa punar bāla ity evaṃ vratam āhitam akasmāc ca mṛtaṃ bālaṃ niyamya bhagavan svayam yathoktāyuṣyasaṃyuktaṃ kṣemaṃ kuru maheśvara //
श्वेतस्यैतद् वचः श्रुत्वा मुदं प्राप हरस् तदा कालम् आज्ञापयाम् आस सर्वभूतभयंकरम् ॥
śvetasyaitad vacaḥ śrutvā mudaṃ prāpa haras tadā kālam ājñāpayām āsa sarvabhūtabhayaṃkaram //
नियम्य कालं दुर्धर्षं यमस्याज्ञाकरं द्विजाः बालं संजीवयाम् आस मृत्योर् मुखगतं पुनः ॥
niyamya kālaṃ durdharṣaṃ yamasyājñākaraṃ dvijāḥ bālaṃ saṃjīvayām āsa mṛtyor mukhagataṃ punaḥ //
कृत्वा क्षेमं जगत् सर्वं मुनेः पुत्रं स तं द्विजाः देव्या सहोमया देवस् तत्रैवान्तरधीयत ॥
kṛtvā kṣemaṃ jagat sarvaṃ muneḥ putraṃ sa taṃ dvijāḥ devyā sahomayā devas tatraivāntaradhīyata //
एवं संजीवयाम् आस मुनेः पुत्रं नृपोत्तमः ॥
evaṃ saṃjīvayām āsa muneḥ putraṃ nṛpottamaḥ //
देवदेव जगन्नाथ त्रैलोक्यप्रभवाव्यय ब्रूहि नः परमं तथ्यं श्वेताख्यस्य च सांप्रतम् ॥
devadeva jagannātha trailokyaprabhavāvyaya brūhi naḥ paramaṃ tathyaṃ śvetākhyasya ca sāṃpratam //
शृणुध्वं मुनिशार्दूलाः सर्वसत्त्वहितावहम् प्रवक्ष्यामि यथातथ्यं यत् पृच्छथ ममानघाः ॥
śṛṇudhvaṃ muniśārdūlāḥ sarvasattvahitāvaham pravakṣyāmi yathātathyaṃ yat pṛcchatha mamānaghāḥ //
माधवस्य च माहात्म्यं सर्वपापप्रणाशनम् यच् छ्रुत्वाभिमतान् कामान् ध्रुवं प्राप्नोति मानवः ॥
mādhavasya ca māhātmyaṃ sarvapāpapraṇāśanam yac chrutvābhimatān kāmān dhruvaṃ prāpnoti mānavaḥ //
श्रुतवान् ऋषिभिः पूर्वं माधवाख्यस्य भो द्विजाः शृणुध्वं तां कथां दिव्यां भयशोकार्तिनाशिनीम् ॥
śrutavān ṛṣibhiḥ pūrvaṃ mādhavākhyasya bho dvijāḥ śṛṇudhvaṃ tāṃ kathāṃ divyāṃ bhayaśokārtināśinīm //
स कृत्वा राज्यम् एकाग्र्यं वर्षाणां च सहस्रशः विचार्य लौकिकान् धर्मान् वैदिकान् नियमांस् तथा ॥
sa kṛtvā rājyam ekāgryaṃ varṣāṇāṃ ca sahasraśaḥ vicārya laukikān dharmān vaidikān niyamāṃs tathā //
केशवाराधने विप्रा निश्चितं व्रतम् आस्थितः स गत्वा परमं क्षेत्रं सागरं दक्षिणाश्रयम् ॥
keśavārādhane viprā niścitaṃ vratam āsthitaḥ sa gatvā paramaṃ kṣetraṃ sāgaraṃ dakṣiṇāśrayam //
तटे तस्मिञ् शुभे रम्ये देशे कृष्णस्य चान्तिके श्वेतो ऽथ कारयाम् आस प्रासादं शुभलक्षणम् ॥
taṭe tasmiñ śubhe ramye deśe kṛṣṇasya cāntike śveto 'tha kārayām āsa prāsādaṃ śubhalakṣaṇam //
धन्वन्तरशतं चैकं देवदेवस्य दक्षिणे ततः श्वेतेन विप्रेन्द्राः श्वेतशैलमयेन च ॥
dhanvantaraśataṃ caikaṃ devadevasya dakṣiṇe tataḥ śvetena viprendrāḥ śvetaśailamayena ca //
कृतः स भगवाञ् श्वेतो माधवश् चन्द्रसंनिभः प्रतिष्ठां विधिवच् चक्रे यथोद्दिष्टां स्वयं तु सः ॥
kṛtaḥ sa bhagavāñ śveto mādhavaś candrasaṃnibhaḥ pratiṣṭhāṃ vidhivac cakre yathoddiṣṭāṃ svayaṃ tu saḥ //
दत्त्वा दानं द्विजातिभ्यो दीनानाथतपस्विनाम् अथानन्तरतो राजा माधवस्य च संनिधौ ॥
dattvā dānaṃ dvijātibhyo dīnānāthatapasvinām athānantarato rājā mādhavasya ca saṃnidhau //
महीं निपत्य सहसा ओंकारं द्वादशाक्षरम् जपन् स मौनम् आस्थाय मासम् एकं समाधिना ॥
mahīṃ nipatya sahasā oṃkāraṃ dvādaśākṣaram japan sa maunam āsthāya māsam ekaṃ samādhinā //
निराहारो महाभागः सम्यग् विष्णुपदे स्थितः जपान्ते स तु देवेशं संस्तोतुम् उपचक्रमे ॥
nirāhāro mahābhāgaḥ samyag viṣṇupade sthitaḥ japānte sa tu deveśaṃ saṃstotum upacakrame //
ओं नमो वासुदेवाय नमः संकर्षणाय च प्रद्युम्नायानिरुद्धाय नमो नारायणाय च ॥
oṃ namo vāsudevāya namaḥ saṃkarṣaṇāya ca pradyumnāyāniruddhāya namo nārāyaṇāya ca //
नमो ऽस्तु बहुरूपाय विश्वरूपाय वेधसे निर्गुणायाप्रतर्क्याय शुचये शुक्लकर्मणे ॥
namo 'stu bahurūpāya viśvarūpāya vedhase nirguṇāyāpratarkyāya śucaye śuklakarmaṇe //
ओं नमः पद्मनाभाय पद्मगर्भोद्भवाय च नमो ऽस्तु पद्मवर्णाय पद्महस्ताय ते नमः ॥
oṃ namaḥ padmanābhāya padmagarbhodbhavāya ca namo 'stu padmavarṇāya padmahastāya te namaḥ //
ओं नमः पुष्कराक्षाय सहस्राक्षाय मीढुषे नमः सहस्रपादाय सहस्रभुजमन्यवे ॥
oṃ namaḥ puṣkarākṣāya sahasrākṣāya mīḍhuṣe namaḥ sahasrapādāya sahasrabhujamanyave //
ओं नमो ऽस्तु वराहाय वरदाय सुमेधसे वरिष्ठाय वरेण्याय शरण्यायाच्युताय च ॥
oṃ namo 'stu varāhāya varadāya sumedhase variṣṭhāya vareṇyāya śaraṇyāyācyutāya ca //
ओं नमो बालरूपाय बालपद्मप्रभाय च बालार्कसोमनेत्राय मुञ्जकेशाय धीमते ॥
oṃ namo bālarūpāya bālapadmaprabhāya ca bālārkasomanetrāya muñjakeśāya dhīmate //
केशवाय नमो नित्यं नमो नारायणाय च माधवाय वरिष्ठाय गोविन्दाय नमो नमः ॥
keśavāya namo nityaṃ namo nārāyaṇāya ca mādhavāya variṣṭhāya govindāya namo namaḥ //
ओं नमो विष्णवे नित्यं देवाय वसुरेतसे मधुसूदनाय नमः शुद्धायांशुधराय च ॥
oṃ namo viṣṇave nityaṃ devāya vasuretase madhusūdanāya namaḥ śuddhāyāṃśudharāya ca //
नमो अनन्ताय सूक्ष्माय नमः श्रीवत्सधारिणे त्रिविक्रमाय च नमो दिव्यपीताम्बराय च ॥
namo anantāya sūkṣmāya namaḥ śrīvatsadhāriṇe trivikramāya ca namo divyapītāmbarāya ca //
सृष्टिकर्त्रे नमस् तुभ्यं गोप्त्रे धात्रे नमो नमः नमो ऽस्तु गुणभूताय निर्गुणाय नमो नमः ॥
sṛṣṭikartre namas tubhyaṃ goptre dhātre namo namaḥ namo 'stu guṇabhūtāya nirguṇāya namo namaḥ //
नमो वामनरूपाय नमो वामनकर्मणे नमो वामननेत्राय नमो वामनवाहिने ॥
namo vāmanarūpāya namo vāmanakarmaṇe namo vāmananetrāya namo vāmanavāhine //
नमो रम्याय पूज्याय नमो ऽस्त्व् अव्यक्तरूपिणे अप्रतर्क्याय शुद्धाय नमो भयहराय च ॥
namo ramyāya pūjyāya namo 'stv avyaktarūpiṇe apratarkyāya śuddhāya namo bhayaharāya ca //
संसारार्णवपोताय प्रशान्ताय स्वरूपिणे शिवाय सौम्यरूपाय रुद्रायोत्तारणाय च ॥
saṃsārārṇavapotāya praśāntāya svarūpiṇe śivāya saumyarūpāya rudrāyottāraṇāya ca //
भवभङ्गकृते चैव भवभोगप्रदाय च भवसंघातरूपाय भवसृष्टिकृते नमः ॥
bhavabhaṅgakṛte caiva bhavabhogapradāya ca bhavasaṃghātarūpāya bhavasṛṣṭikṛte namaḥ //
ओं नमो दिव्यरूपाय सोमाग्निश्वसिताय च सोमसूर्यांशुकेशाय गोब्राह्मणहिताय च ॥
oṃ namo divyarūpāya somāgniśvasitāya ca somasūryāṃśukeśāya gobrāhmaṇahitāya ca //
ओं नम ऋक्स्वरूपाय पदक्रमस्वरूपिणे ऋक्स्तुताय नमस् तुभ्यं नम ऋक्साधनाय च ॥
oṃ nama ṛksvarūpāya padakramasvarūpiṇe ṛkstutāya namas tubhyaṃ nama ṛksādhanāya ca //
ओं नमो यजुषां धात्रे यजूरूपधराय च यजुर्याज्याय जुष्टाय यजुषां पतये नमः ॥
oṃ namo yajuṣāṃ dhātre yajūrūpadharāya ca yajuryājyāya juṣṭāya yajuṣāṃ pataye namaḥ //
ओं नमः श्रीपते देव श्रीधराय वराय च श्रियः कान्ताय दान्ताय योगिचिन्त्याय योगिने ॥
oṃ namaḥ śrīpate deva śrīdharāya varāya ca śriyaḥ kāntāya dāntāya yogicintyāya yogine //
ओं नमः सामरूपाय सामध्वनिवराय च ओं नमः सामसौम्याय सामयोगविदे नमः ॥
oṃ namaḥ sāmarūpāya sāmadhvanivarāya ca oṃ namaḥ sāmasaumyāya sāmayogavide namaḥ //
साम्ने च सामगीताय ओं नमः सामधारिणे सामयज्ञविदे चैव नमः सामकराय च ॥
sāmne ca sāmagītāya oṃ namaḥ sāmadhāriṇe sāmayajñavide caiva namaḥ sāmakarāya ca //
नमस् त्व् अथर्वशिरसे नमो ऽथर्वस्वरूपिणे नमो ऽस्त्व् अथर्वपादाय नमो ऽथर्वकराय च ॥
namas tv atharvaśirase namo 'tharvasvarūpiṇe namo 'stv atharvapādāya namo 'tharvakarāya ca //
ओं नमो वज्रशीर्षाय मधुकैटभघातिने महोदधिजलस्थाय वेदाहरणकारिणे ॥
oṃ namo vajraśīrṣāya madhukaiṭabhaghātine mahodadhijalasthāya vedāharaṇakāriṇe //
नमो दीप्तस्वरूपाय हृषीकेशाय वै नमः नमो भगवते तुभ्यं वासुदेवाय ते नमः ॥
namo dīptasvarūpāya hṛṣīkeśāya vai namaḥ namo bhagavate tubhyaṃ vāsudevāya te namaḥ //
नारायण नमस् तुभ्यं नमो लोकहिताय च ओं नमो मोहनाशाय भवभङ्गकराय च ॥
nārāyaṇa namas tubhyaṃ namo lokahitāya ca oṃ namo mohanāśāya bhavabhaṅgakarāya ca //
गतिप्रदाय च नमो नमो बन्धहराय च त्रैलोक्यतेजसां कर्त्रे नमस् तेजःस्वरूपिणे ॥
gatipradāya ca namo namo bandhaharāya ca trailokyatejasāṃ kartre namas tejaḥsvarūpiṇe //
योगीश्वराय शुद्धाय रामायोत्तरणाय च सुखाय सुखनेत्राय नमः सुकृतधारिणे ॥
yogīśvarāya śuddhāya rāmāyottaraṇāya ca sukhāya sukhanetrāya namaḥ sukṛtadhāriṇe //
वासुदेवाय वन्द्याय वामदेवाय वै नमः देहिनां देहकर्त्रे च भेदभङ्गकराय च ॥
vāsudevāya vandyāya vāmadevāya vai namaḥ dehināṃ dehakartre ca bhedabhaṅgakarāya ca //
देवैर् वन्दितदेहाय नमस् ते दिव्यमौलिने नमो वासनिवासाय वासव्यवहराय च ॥
devair vanditadehāya namas te divyamauline namo vāsanivāsāya vāsavyavaharāya ca //
ओं नमो वसुकर्त्रे च वसुवासप्रदाय च नमो यज्ञस्वरूपाय यज्ञेशाय च योगिने ॥
oṃ namo vasukartre ca vasuvāsapradāya ca namo yajñasvarūpāya yajñeśāya ca yogine //
यतियोगकरेशाय नमो यज्ञाङ्गधारिणे संकर्षणाय च नमः प्रलम्बमथनाय च ॥
yatiyogakareśāya namo yajñāṅgadhāriṇe saṃkarṣaṇāya ca namaḥ pralambamathanāya ca //
मेघघोषस्वनोत्तीर्णवेगलाङ्गलधारिणे नमो ऽस्तु ज्ञानिनां ज्ञान नारायणपरायण ॥
meghaghoṣasvanottīrṇavegalāṅgaladhāriṇe namo 'stu jñānināṃ jñāna nārāyaṇaparāyaṇa //
न मे ऽस्ति त्वाम् ऋते बन्धुर् नरकोत्तारणे प्रभो अतस् त्वां सर्वभावेन प्रणतो नतवत्सल ॥
na me 'sti tvām ṛte bandhur narakottāraṇe prabho atas tvāṃ sarvabhāvena praṇato natavatsala //
मलं यत् कायजं वापि मानसं चैव केशव न तस्यान्यो ऽस्ति देवेश क्षालकस् त्वाम् ऋते ऽच्युत ॥
malaṃ yat kāyajaṃ vāpi mānasaṃ caiva keśava na tasyānyo 'sti deveśa kṣālakas tvām ṛte 'cyuta //
संसर्गाणि समस्तानि विहाय त्वाम् उपस्थितः सङ्गो मे ऽस्तु त्वया सार्धम् आत्मलाभाय केशव ॥
saṃsargāṇi samastāni vihāya tvām upasthitaḥ saṅgo me 'stu tvayā sārdham ātmalābhāya keśava //
कष्टम् आपत् सुदुष्पारं संसारं वेद्मि केशव तापत्रयपरिक्लिष्टस् तेन त्वां शरणं गतः ॥
kaṣṭam āpat suduṣpāraṃ saṃsāraṃ vedmi keśava tāpatrayaparikliṣṭas tena tvāṃ śaraṇaṃ gataḥ //
एषणाभिर् जगत् सर्वं मोहितं मायया तव आकर्षितं च लोभाद्यैर् अतस् त्वाम् अहम् आश्रितः ॥
eṣaṇābhir jagat sarvaṃ mohitaṃ māyayā tava ākarṣitaṃ ca lobhādyair atas tvām aham āśritaḥ //
नास्ति किंचित् सुखं विष्णो संसारस्थस्य देहिनः यथा यथा हि यज्ञेश त्वयि चेतः प्रवर्तते ॥
nāsti kiṃcit sukhaṃ viṣṇo saṃsārasthasya dehinaḥ yathā yathā hi yajñeśa tvayi cetaḥ pravartate //
तथा फलविहीनं तु सुखम् आत्यन्तिकं लभेत् नष्टो विवेकशून्यो ऽस्मि दृश्यते जगद् आतुरम् ॥
tathā phalavihīnaṃ tu sukham ātyantikaṃ labhet naṣṭo vivekaśūnyo 'smi dṛśyate jagad āturam //
गोविन्द त्राहि संसारान् माम् उद्धर्तुं त्वम् अर्हसि मग्नस्य मोहसलिले निरुत्तारे भवार्णवे उद्धर्ता पुण्डरीकाक्ष त्वाम् ऋते ऽन्यो न विद्यते ॥
govinda trāhi saṃsārān mām uddhartuṃ tvam arhasi magnasya mohasalile niruttāre bhavārṇave uddhartā puṇḍarīkākṣa tvām ṛte 'nyo na vidyate //
इत्थं स्तुतस् ततस् तेन राज्ञा श्वेतेन भो द्विजाः तस्मिन् क्षेत्रवरे दिव्ये विख्याते पुरुषोत्तमे ॥
itthaṃ stutas tatas tena rājñā śvetena bho dvijāḥ tasmin kṣetravare divye vikhyāte puruṣottame //
भक्तिं तस्य तु संचिन्त्य देवदेवो जगद्गुरुः आजगाम नृपस्याग्रे सर्वैर् देवैर् वृतो हरिः ॥
bhaktiṃ tasya tu saṃcintya devadevo jagadguruḥ ājagāma nṛpasyāgre sarvair devair vṛto hariḥ //
नीलजीमूतसंकाशः पद्मपत्त्रायतेक्षणः दधत् सुदर्शनं धीमान् कराग्रे दीप्तमण्डलम् ॥
nīlajīmūtasaṃkāśaḥ padmapattrāyatekṣaṇaḥ dadhat sudarśanaṃ dhīmān karāgre dīptamaṇḍalam //
क्षीरोदजलसंकाशो विमलश् चन्द्रसंनिभः रराज वामहस्ते ऽस्य पाञ्चजन्यो महाद्युतिः ॥
kṣīrodajalasaṃkāśo vimalaś candrasaṃnibhaḥ rarāja vāmahaste 'sya pāñcajanyo mahādyutiḥ //
पक्षिराजध्वजः श्रीमान् गदाशार्ङ्गासिधृक् प्रभुः उवाच साधु भो राजन् यस्य ते मतिर् उत्तमा यद् इष्टं वर भद्रं ते प्रसन्नो ऽस्मि तवानघ ॥
pakṣirājadhvajaḥ śrīmān gadāśārṅgāsidhṛk prabhuḥ uvāca sādhu bho rājan yasya te matir uttamā yad iṣṭaṃ vara bhadraṃ te prasanno 'smi tavānagha //
श्रुत्वैवं देवदेवस्य वाक्यं तत् परमामृतम् प्रणम्य शिरसोवाच श्वेतस् तद्गतमानसः ॥
śrutvaivaṃ devadevasya vākyaṃ tat paramāmṛtam praṇamya śirasovāca śvetas tadgatamānasaḥ //
यद्य् अहं भगवन् भक्तः प्रयच्छ वरम् उत्तमम् आब्रह्मभवनाद् ऊर्ध्वं वैष्णवं पदम् अव्ययम् ॥
yady ahaṃ bhagavan bhaktaḥ prayaccha varam uttamam ābrahmabhavanād ūrdhvaṃ vaiṣṇavaṃ padam avyayam //
विमलं विरजं शुद्धं संसारासङ्गवर्जितम् तत् पदं गन्तुम् इच्छामि त्वत्प्रसादाज् जगत्पते ॥
vimalaṃ virajaṃ śuddhaṃ saṃsārāsaṅgavarjitam tat padaṃ gantum icchāmi tvatprasādāj jagatpate //
यत् पदं विबुधाः सर्वे मुनयः सिद्धयोगिनः नाभिगच्छन्ति यद् रम्यं परं पदम् अनामयम् ॥
yat padaṃ vibudhāḥ sarve munayaḥ siddhayoginaḥ nābhigacchanti yad ramyaṃ paraṃ padam anāmayam //
यास्यसि परमं स्थानं राज्यामृतम् उपास्य च सर्वांल् लोकान् अतिक्रम्य मम लोकं गमिष्यसि ॥
yāsyasi paramaṃ sthānaṃ rājyāmṛtam upāsya ca sarvāṃl lokān atikramya mama lokaṃ gamiṣyasi //
कीर्तिस् तवात्र राजेन्द्र त्रींल् लोकांश् च गमिष्यति सांनिध्यं मम चैवात्र सर्वदैव भविष्यति ॥
kīrtis tavātra rājendra trīṃl lokāṃś ca gamiṣyati sāṃnidhyaṃ mama caivātra sarvadaiva bhaviṣyati //
श्वेतगङ्गेति गास्यन्ति सर्वे ते देवदानवाः कुशाग्रेणापि राजेन्द्र श्वेतगाङ्गेयम् अम्बु च ॥
śvetagaṅgeti gāsyanti sarve te devadānavāḥ kuśāgreṇāpi rājendra śvetagāṅgeyam ambu ca //
स्पृष्ट्वा स्वर्गं गमिष्यन्ति मद्भक्ता ये समाहिताः यस् त्व् इमां प्रतिमां गच्छेन् माधवाख्यां शशिप्रभाम् ॥
spṛṣṭvā svargaṃ gamiṣyanti madbhaktā ye samāhitāḥ yas tv imāṃ pratimāṃ gacchen mādhavākhyāṃ śaśiprabhām //
शङ्खगोक्षीरसंकाशाम् अशेषाघविनाशिनीम् तां प्रणम्य सकृद् भक्त्या पुण्डरीकनिभेक्षणाम् ॥
śaṅkhagokṣīrasaṃkāśām aśeṣāghavināśinīm tāṃ praṇamya sakṛd bhaktyā puṇḍarīkanibhekṣaṇām //
विहाय सर्वलोकान् वै मम लोके महीयते मन्वन्तराणि तत्रैव देवकन्याभिर् आवृतः ॥
vihāya sarvalokān vai mama loke mahīyate manvantarāṇi tatraiva devakanyābhir āvṛtaḥ //
गीयमानश् च मधुरं सिद्धगन्धर्वसेवितः भुनक्ति विपुलान् भोगान् यथेष्टं मामकैः सह ॥
gīyamānaś ca madhuraṃ siddhagandharvasevitaḥ bhunakti vipulān bhogān yatheṣṭaṃ māmakaiḥ saha //
च्युतस् तस्माद् इहागत्य मनुष्यो ब्राह्मणो भवेत् वेदवेदाङ्गविच् छ्रीमान् भोगवांश् चिरजीवितः ॥
cyutas tasmād ihāgatya manuṣyo brāhmaṇo bhavet vedavedāṅgavic chrīmān bhogavāṃś cirajīvitaḥ //
गजाश्वरथयानाढ्यो धनधान्यावृतः शुचिः रूपवान् बहुभाग्यश् च पुत्रपौत्रसमन्वितः ॥
gajāśvarathayānāḍhyo dhanadhānyāvṛtaḥ śuciḥ rūpavān bahubhāgyaś ca putrapautrasamanvitaḥ //
पुरुषोत्तमं पुनः प्राप्य वटमूले ऽथ सागरे त्यक्त्वा देहं हरिं स्मृत्वा ततः शान्तपदं व्रजेत् ॥
puruṣottamaṃ punaḥ prāpya vaṭamūle 'tha sāgare tyaktvā dehaṃ hariṃ smṛtvā tataḥ śāntapadaṃ vrajet //