237 ॥ इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे पञ्चदशो ऽध्यायः श्रीकूर्म उवाच अन्दके निगृहीते वै प्रह्लादस्य महात्मनः । विरोचनो नाम सुतो बभूव नृपतिः पुरा
237 // iti śrīkūrmapurāṇe ṣaṭsāhastryāṃ saṃhitāyāṃ pūrvavibhāge pañcadaśo 'dhyāyaḥ śrīkūrma uvāca andake nigṛhīte vai prahlādasya mahātmanaḥ / virocano nāma suto babhūva nṛpatiḥ purā
1 ॥ देवाञ्जित्वा सदेवेन्द्रान बहून् वर्षान् महासुरः । पालयामास धर्मेण त्रैलोक्यं सचराचरम्
1 // devāñjitvā sadevendrāna bahūn varṣān mahāsuraḥ / pālayāmāsa dharmeṇa trailokyaṃ sacarācaram
2 ॥ तस्यैवं वर्तमानस्य कदाचिद् विष्णुचोदितः । सनत्कुमारो भगवान् पुरं प्राप महामुनिः
2 // tasyaivaṃ vartamānasya kadācid viṣṇucoditaḥ / sanatkumāro bhagavān puraṃ prāpa mahāmuniḥ
3 ॥ दृष्ट्वा सिहासनगतो ब्रह्मपुत्रं महासुरः । ननामोत्थाय शिरसा प्राञ्जलिर्वाक्यमब्रवीत्
3 // dṛṣṭvā sihāsanagato brahmaputraṃ mahāsuraḥ / nanāmotthāya śirasā prāñjalirvākyamabravīt
4 ॥ धन्यो ऽस्म्यनुगृहीतो ऽस्मि संप्राप्तो मे पुरातनः । योगीश्वरो ऽद्य भगवान् यतो ऽसौ ब्रह्मवित् स्वयम्
4 // dhanyo 'smyanugṛhīto 'smi saṃprāpto me purātanaḥ / yogīśvaro 'dya bhagavān yato 'sau brahmavit svayam
5 ॥ किमर्थमागतो ब्रह्मन् स्वयं देवः पितामहः । ब्रूहि मे ब्रह्मणः पुत्र किं कार्यं करवाण्यहम्
5 // kimarthamāgato brahman svayaṃ devaḥ pitāmahaḥ / brūhi me brahmaṇaḥ putra kiṃ kāryaṃ karavāṇyaham
6 ॥ सो ऽब्रवीद् भगवान् देवो धर्मयुक्तं महासुरम् । द्रष्टुमभ्यागतो ऽहं वै भवन्तं भाग्यवानसि
6 // so 'bravīd bhagavān devo dharmayuktaṃ mahāsuram / draṣṭumabhyāgato 'haṃ vai bhavantaṃ bhāgyavānasi
7 ॥ सुदुर्लभा नीतिरेषा दैत्यानां दैत्यसत्तम । त्रिलोके धार्मिको नूनं त्वादृशो ऽन्यो न विद्यते
7 // sudurlabhā nītireṣā daityānāṃ daityasattama / triloke dhārmiko nūnaṃ tvādṛśo 'nyo na vidyate
8 ॥ इत्युक्तो ऽसुरराजस्तं पुनः प्राह महामुनिम् । धर्माणां परमं धर्मं ब्रूहि मे ब्रह्मवित्तम
8 // ityukto 'surarājastaṃ punaḥ prāha mahāmunim / dharmāṇāṃ paramaṃ dharmaṃ brūhi me brahmavittama
9 ॥ सो ऽब्रवीद् भगवान् योगी दैत्येन्द्राय महात्मने । सर्वगुह्यतमं धर्ममात्मज्ञानमनुत्तमम्
9 // so 'bravīd bhagavān yogī daityendrāya mahātmane / sarvaguhyatamaṃ dharmamātmajñānamanuttamam
10 ॥ स लब्ध्वा परमं ज्ञानं दत्त्वा च गुरुदक्षिणाम् । निधाय पुत्रे तद्राज्यं योगाभ्यासरतो ऽभवत्
10 // sa labdhvā paramaṃ jñānaṃ dattvā ca gurudakṣiṇām / nidhāya putre tadrājyaṃ yogābhyāsarato 'bhavat
11 ॥ स तस्य पुत्रो मतिमान् बलिर्नाम महासुरः । ब्रह्मण्यो धार्मिको ऽत्यर्थं विजिग्ये ऽथ पुरन्दरम्
11 // sa tasya putro matimān balirnāma mahāsuraḥ / brahmaṇyo dhārmiko 'tyarthaṃ vijigye 'tha purandaram
12 ॥ कृत्वा तेन महद् युद्धं शक्रः सर्वामरैर्वृतः । जगाम निर्जितो विष्णुं देवं शरणमच्युतम्
12 // kṛtvā tena mahad yuddhaṃ śakraḥ sarvāmarairvṛtaḥ / jagāma nirjito viṣṇuṃ devaṃ śaraṇamacyutam
13 ॥ तदन्तरे ऽदितिर्देवी देवमाता सुदुः खिता । दैत्येन्द्राणां वधार्थाय पुत्रो मे स्यादिति स्वयम्
13 // tadantare 'ditirdevī devamātā suduḥ khitā / daityendrāṇāṃ vadhārthāya putro me syāditi svayam
14 ॥ तताप सुमहद् घोरं तपोराशिस्तपः परम् । प्रपन्ना विष्णुमव्यक्तं शरण्यं शरणं हरिम्
14 // tatāpa sumahad ghoraṃ taporāśistapaḥ param / prapannā viṣṇumavyaktaṃ śaraṇyaṃ śaraṇaṃ harim
15 ॥ कृत्वा हृत्पद्मकिञ्जल्के निष्कलं परमं पदम् । वासुदेवमनाद्यन्तमानन्दं व्योम केवलम्
15 // kṛtvā hṛtpadmakiñjalke niṣkalaṃ paramaṃ padam / vāsudevamanādyantamānandaṃ vyoma kevalam
16 ॥ प्रसन्नो भगवान् विष्णुः शङ्खचक्रगदाधरः । आविर्बभूव योगात्मा देवमातुः पुरो हरिः
16 // prasanno bhagavān viṣṇuḥ śaṅkhacakragadādharaḥ / āvirbabhūva yogātmā devamātuḥ puro hariḥ
17 ॥ दृष्ट्वा समागतं विष्णुमदितिर्भक्तिसंयुता । मेने कृतार्थमात्मानं तोषयामास केशवम्
17 // dṛṣṭvā samāgataṃ viṣṇumaditirbhaktisaṃyutā / mene kṛtārthamātmānaṃ toṣayāmāsa keśavam
18 ॥ अदितिरुवाच जयाशेषदुः खौघनाशैकहेतो जयानन्तमाहात्म्ययोगाभियुक्त । जयानादिमध्यान्तविज्ञानमूर्ते जयाशेषकल्पामलानन्दरूप
18 // aditiruvāca jayāśeṣaduḥ khaughanāśaikaheto jayānantamāhātmyayogābhiyukta / jayānādimadhyāntavijñānamūrte jayāśeṣakalpāmalānandarūpa
19 ॥ नमो विष्णवे कालरूपाय तुभ्यं नमो नारसिंहाय शेषाय तुभ्यम् । नमः कालरुद्राय संहारकर्त्रे नमो वासुदेवाय तुभ्यं नमस्ते
19 // namo viṣṇave kālarūpāya tubhyaṃ namo nārasiṃhāya śeṣāya tubhyam / namaḥ kālarudrāya saṃhārakartre namo vāsudevāya tubhyaṃ namaste
20 ॥ नमो विश्वमायाविधानाय तुभ्यं नमो योगगम्याय सत्याय तुभ्यम् । नमो धर्मविज्ञाननिष्ठाय तुभ्यं नमस्ते वराहाय भूयो नमस्ते
20 // namo viśvamāyāvidhānāya tubhyaṃ namo yogagamyāya satyāya tubhyam / namo dharmavijñānaniṣṭhāya tubhyaṃ namaste varāhāya bhūyo namaste
21 ॥ नमस्ते सहस्त्रार्कचन्द्राभमूर्ते नमो वेदविज्ञानधर्माभिगम्य । नमो देवदेवादिदेवादिदेव प्रभो विश्वयोने ऽथ भूयो नमस्ते
21 // namaste sahastrārkacandrābhamūrte namo vedavijñānadharmābhigamya / namo devadevādidevādideva prabho viśvayone 'tha bhūyo namaste
22 ॥ नमः शंभवे सत्यनिष्ठाय तुभ्यं नमो हेतवे विश्वरूपाय तुभ्यम् । नमो योगपीठान्तरस्थाय तुभ्यं शिवायैकरूपाय भूयो नमस्ते
22 // namaḥ śaṃbhave satyaniṣṭhāya tubhyaṃ namo hetave viśvarūpāya tubhyam / namo yogapīṭhāntarasthāya tubhyaṃ śivāyaikarūpāya bhūyo namaste
23 ॥ एवं स भगवान् कृष्णो देवमात्रा जगन्मयः । तोषितश्छन्दयामास वरेण प्रहसन्निव
23 // evaṃ sa bhagavān kṛṣṇo devamātrā jaganmayaḥ / toṣitaśchandayāmāsa vareṇa prahasanniva
24 ॥ प्रणम्य शिरसा भूमौ सा वब्रे वरमुत्तमम् । त्वामेव पुत्रं देवानां हिताय वरये वरम्
24 // praṇamya śirasā bhūmau sā vabre varamuttamam / tvāmeva putraṃ devānāṃ hitāya varaye varam
25 ॥ तथास्त्वित्याह भगवान् प्रपन्नजनवत्सलः । दत्त्वा वरानप्रमेयस्तत्रैवान्तरधीयत
25 // tathāstvityāha bhagavān prapannajanavatsalaḥ / dattvā varānaprameyastatraivāntaradhīyata
26 ॥ ततो बहुतिथे काले भगवन्तं जनार्दनम् । दधार गर्भं देवानां माता नारायणं स्वयम्
26 // tato bahutithe kāle bhagavantaṃ janārdanam / dadhāra garbhaṃ devānāṃ mātā nārāyaṇaṃ svayam
27 ॥ समाविष्टे हृषीकेशे देवमातुरथोदरम् । उत्पाता जज्ञिरे घोरा बलेर्वैरोचनेः पुरे
27 // samāviṣṭe hṛṣīkeśe devamāturathodaram / utpātā jajñire ghorā balervairocaneḥ pure
28 ॥ निरीक्ष्य सर्वानुत्पातान् दैत्येन्द्रो भयविह्वलः । प्रह्लादमसुरं वृद्धं प्रणम्याह पितामहम्
28 // nirīkṣya sarvānutpātān daityendro bhayavihvalaḥ / prahlādamasuraṃ vṛddhaṃ praṇamyāha pitāmaham
29 ॥ बलिरुवाच पितामह महाप्राज्ञ जायन्ते ऽस्मत्पुरे ऽधुना । किमुत्पाता भवेत् कार्यमस्माकं किंनिमित्तकाः
29 // baliruvāca pitāmaha mahāprājña jāyante 'smatpure 'dhunā / kimutpātā bhavet kāryamasmākaṃ kiṃnimittakāḥ
30 ॥ निशम्य तस्य वचनं चिरं ध्यात्वा महासुरः । नमस्कृत्य हृषीकेशमिदं वचनमब्रवीत्
30 // niśamya tasya vacanaṃ ciraṃ dhyātvā mahāsuraḥ / namaskṛtya hṛṣīkeśamidaṃ vacanamabravīt
31 ॥ प्रह्लाद उवाच यो यज्ञैरिज्यते विष्णुर्यस्य सर्वमिदं जगत् । दधारासुरनाशार्थं माता तं त्रिदिवौकसाम्
31 // prahlāda uvāca yo yajñairijyate viṣṇuryasya sarvamidaṃ jagat / dadhārāsuranāśārthaṃ mātā taṃ tridivaukasām
32 ॥ यस्मादभिन्नं सकलं भिद्यते यो ऽखिलादपि । स वासुदेवो देवानां मातुर्देहं समाविशत्
32 // yasmādabhinnaṃ sakalaṃ bhidyate yo 'khilādapi / sa vāsudevo devānāṃ māturdehaṃ samāviśat
33 ॥ न यस्य देवा जानन्ति स्वरूपं परमार्थतः । स विष्णुरदितेर्देहं स्वेच्छयाद्य समाविशत्
33 // na yasya devā jānanti svarūpaṃ paramārthataḥ / sa viṣṇuraditerdehaṃ svecchayādya samāviśat
34 ॥ यस्माद् भवन्ति भूतानि यत्र संयान्ति संक्षयम् । सो ऽवतीर्णो महायोगी पुराणपुरुषो हरिः
34 // yasmād bhavanti bhūtāni yatra saṃyānti saṃkṣayam / so 'vatīrṇo mahāyogī purāṇapuruṣo hariḥ
35 ॥ न यत्र विद्यते नामजात्यादिपरिकल्पना । सत्तामात्रात्मरूपो ऽसौ विष्णुरंशेन जायते
35 // na yatra vidyate nāmajātyādiparikalpanā / sattāmātrātmarūpo 'sau viṣṇuraṃśena jāyate
36 ॥ यस्य सा जगतां माता शक्तिस्तद्धर्मधारिणी । माया भगवती लक्ष्मीः सो ऽवतीर्णो जनार्दनः
36 // yasya sā jagatāṃ mātā śaktistaddharmadhāriṇī / māyā bhagavatī lakṣmīḥ so 'vatīrṇo janārdanaḥ
37 ॥ यस्य सा तामसी मूर्तिः शङ्करो राजसी तनुः । ब्रह्मा संजायते विष्णुरंशेनैकेन सत्त्वभृत्
37 // yasya sā tāmasī mūrtiḥ śaṅkaro rājasī tanuḥ / brahmā saṃjāyate viṣṇuraṃśenaikena sattvabhṛt
38 ॥ इत्थं विचिन्त्य गोविन्दं भक्तिनम्रेण चेतसा । तमेव गच्छ शरणं ततो यास्यसि निर्वृतिम्
38 // itthaṃ vicintya govindaṃ bhaktinamreṇa cetasā / tameva gaccha śaraṇaṃ tato yāsyasi nirvṛtim
39 ॥ ततः प्रह्लादवचनाद् बलिर्वैरोचनिर्हरिम् । जगाम शरणं विश्वं पालयामास धर्मतः
39 // tataḥ prahlādavacanād balirvairocanirharim / jagāma śaraṇaṃ viśvaṃ pālayāmāsa dharmataḥ
40 ॥ काले प्राप्ते महाविष्णुं देवानां हर्षवर्धनम् । असूत कश्यपाच्चैनं देवमातादितिः स्वयम्
40 // kāle prāpte mahāviṣṇuṃ devānāṃ harṣavardhanam / asūta kaśyapāccainaṃ devamātāditiḥ svayam
41 ॥ चतुर्भुजं विशालाक्षं श्रीवत्साङ्कितवक्षसम् । नीलमेघप्रतीकाशं भ्राजमानं श्रियावृतम्
41 // caturbhujaṃ viśālākṣaṃ śrīvatsāṅkitavakṣasam / nīlameghapratīkāśaṃ bhrājamānaṃ śriyāvṛtam
42 ॥ उपतस्थुः सुराः सर्वे सिद्धाः साध्याश्च चारणाः । उपेन्द्रमिन्द्रप्रमुखा ब्रह्मा चर्षिगमैर्वृतः
42 // upatasthuḥ surāḥ sarve siddhāḥ sādhyāśca cāraṇāḥ / upendramindrapramukhā brahmā carṣigamairvṛtaḥ
43 ॥ कृतोपनयनो वेदानध्यैष्ट भगवान् हरिः । समाचारं भरद्वाजात् त्रिलोकाय प्रदर्शयन्
43 // kṛtopanayano vedānadhyaiṣṭa bhagavān hariḥ / samācāraṃ bharadvājāt trilokāya pradarśayan
44 ॥ एवं हि लौकिकं मार्गं प्रदर्शयति स प्रभुः । स यत् प्रमाणं कुरुते लोकस्तदनुवर्तते
44 // evaṃ hi laukikaṃ mārgaṃ pradarśayati sa prabhuḥ / sa yat pramāṇaṃ kurute lokastadanuvartate
45 ॥ ततः कालेन मतिमान् बलिर्वैरोचनिः स्वयम् । यज्ञैर्यज्ञेश्वरं विष्णुमर्चयामास सर्वगम्
45 // tataḥ kālena matimān balirvairocaniḥ svayam / yajñairyajñeśvaraṃ viṣṇumarcayāmāsa sarvagam
46 ॥ ब्राह्मणान् पूजयामास दत्त्वा बहुतरं धनम् । ब्रह्मर्षयः समाजग्मुर्यज्ञवाटं महात्मनः
46 // brāhmaṇān pūjayāmāsa dattvā bahutaraṃ dhanam / brahmarṣayaḥ samājagmuryajñavāṭaṃ mahātmanaḥ
47 ॥ विज्ञाय विष्णुर्भगवान् भरद्वाजप्रचोदितः । आस्थाय वामनं रूपं यज्ञदेशमथागमत्
47 // vijñāya viṣṇurbhagavān bharadvājapracoditaḥ / āsthāya vāmanaṃ rūpaṃ yajñadeśamathāgamat
48 ॥ कृष्णाजिनोपवीताङ्ग आषाढेन विराजितः । ब्राह्मणो जटिलो वेदानुद्गिरन् भस्ममण्डितः
48 // kṛṣṇājinopavītāṅga āṣāḍhena virājitaḥ / brāhmaṇo jaṭilo vedānudgiran bhasmamaṇḍitaḥ
49 ॥ संप्राप्यासुरराजस्य समीपं भिक्षुको हरिः । स्वपादैर्विमितं देशमयाचत बलिं त्रिभिः
49 // saṃprāpyāsurarājasya samīpaṃ bhikṣuko hariḥ / svapādairvimitaṃ deśamayācata baliṃ tribhiḥ
50 ॥ प्रक्षाल्य चरणौ विष्णोर्बलिर्भासमन्वितः । आचामयित्वा भृङ्गारमादाय स्वर्णनिर्मितम्
50 // prakṣālya caraṇau viṣṇorbalirbhāsamanvitaḥ / ācāmayitvā bhṛṅgāramādāya svarṇanirmitam
51 ॥ दास्ये तवेदं भवते पदत्रयं प्रीणातु देवो हरिरव्ययाकृतिः । विचिन्त्य देवस्य कराग्रपल्लवे निपातयामास जलं सुशीतलम्
51 // dāsye tavedaṃ bhavate padatrayaṃ prīṇātu devo hariravyayākṛtiḥ / vicintya devasya karāgrapallave nipātayāmāsa jalaṃ suśītalam
52 ॥ विचक्रमे पृथिवीमेष एता- मथान्तरिक्षं दिवमादिदेवः । व्यपेतरागं दितिजेश्वरं तं प्रकर्तुकामः शरणं प्रपन्नम्
52 // vicakrame pṛthivīmeṣa etā- mathāntarikṣaṃ divamādidevaḥ / vyapetarāgaṃ ditijeśvaraṃ taṃ prakartukāmaḥ śaraṇaṃ prapannam
53 ॥ आक्रम्य लोकत्रयमीशपादः प्राजापत्याद् ब्रह्मलोकं जगाम । प्रणेमुरादित्यसहस्त्रकल्पं ये तत्र लोके निवसन्ति सिद्धाः
53 // ākramya lokatrayamīśapādaḥ prājāpatyād brahmalokaṃ jagāma / praṇemurādityasahastrakalpaṃ ye tatra loke nivasanti siddhāḥ
54 ॥ अथोपतस्थे भगवाननादिः पितामहास्तोषयामास विष्णुम् । भित्त्वा तदण्डस्य कपालमूर्ध्वं जगाम दिव्यावरणानि भूयः
54 // athopatasthe bhagavānanādiḥ pitāmahāstoṣayāmāsa viṣṇum / bhittvā tadaṇḍasya kapālamūrdhvaṃ jagāma divyāvaraṇāni bhūyaḥ
55 ॥ अथाण्डभेदान्निपपात शीतलं महाजलं तत् पुण्यकृद्भिश्चजुष्टम् । प्रवर्तते चापि सरिद्वरा तदा गङ्गेत्युक्ता ब्रह्मणा व्योमसंस्था
55 // athāṇḍabhedānnipapāta śītalaṃ mahājalaṃ tat puṇyakṛdbhiścajuṣṭam / pravartate cāpi saridvarā tadā gaṅgetyuktā brahmaṇā vyomasaṃsthā
56 ॥ गत्वा महान्तं प्रकृतिं प्रधानं ब्रह्माणमेकं पुरुषं स्वबीजम् । अतिष्ठदीशस्य पदं तदव्ययं दृष्ट्वा देवास्तत्र तत्र स्तुवन्ति
56 // gatvā mahāntaṃ prakṛtiṃ pradhānaṃ brahmāṇamekaṃ puruṣaṃ svabījam / atiṣṭhadīśasya padaṃ tadavyayaṃ dṛṣṭvā devāstatra tatra stuvanti
57 ॥ आलोक्य तं पुरुषं विश्वकायं महान् बलिर्भक्तियोगेन विष्णुम् । ननाम नारायणमेकमव्ययं स्वचेतसा यं प्रणमन्ति देवाः
57 // ālokya taṃ puruṣaṃ viśvakāyaṃ mahān balirbhaktiyogena viṣṇum / nanāma nārāyaṇamekamavyayaṃ svacetasā yaṃ praṇamanti devāḥ
58 ॥ तमब्रवीद् भगवानादिकर्ता भूत्वा पुनर्वामनो वासुदेवः । ममैव दैत्याधिपते ऽधुनेदं लोकत्रयं भवता भावदत्तम्
58 // tamabravīd bhagavānādikartā bhūtvā punarvāmano vāsudevaḥ / mamaiva daityādhipate 'dhunedaṃ lokatrayaṃ bhavatā bhāvadattam
59 ॥ प्रणम्य मूर्ध्ना पुनरेव दैत्यो निपातयामास जलं कराग्रे । दास्ये तवात्मानमनन्तधाम्ने त्रिविक्रमायामितविक्रमाय
59 // praṇamya mūrdhnā punareva daityo nipātayāmāsa jalaṃ karāgre / dāsye tavātmānamanantadhāmne trivikramāyāmitavikramāya
60 ॥ प्रगृह्य सूनोरपि संप्रदत्तं प्रह्लादसूनोरथ शङ्खपाणिः । जगाद दैत्यं जगदन्तरात्मा पातालमूलं प्रविशेति भूयः
60 // pragṛhya sūnorapi saṃpradattaṃ prahlādasūnoratha śaṅkhapāṇiḥ / jagāda daityaṃ jagadantarātmā pātālamūlaṃ praviśeti bhūyaḥ
61 ॥ समास्यतां भवता तत्र नित्यं भुक्त्वा भोगान् देवतानामलभ्यान् । ध्यायस्व मां सततं भक्तियोगात् प्रवेक्ष्यसे कल्पदाहे पुनर्माम्
61 // samāsyatāṃ bhavatā tatra nityaṃ bhuktvā bhogān devatānāmalabhyān / dhyāyasva māṃ satataṃ bhaktiyogāt pravekṣyase kalpadāhe punarmām
62 ॥ उक्त्वैवं दैत्यसिंहं तं विष्णुः सत्यपराक्रमः । पुरन्दराय त्रैलोक्यं ददौ विष्णुरुरुक्रमः
62 // uktvaivaṃ daityasiṃhaṃ taṃ viṣṇuḥ satyaparākramaḥ / purandarāya trailokyaṃ dadau viṣṇururukramaḥ
63 ॥ संस्तुवन्ति महायोगं सिद्धा देवर्षिकिन्नराः । ब्रह्मा शक्रो ऽथ भगवान् रुद्रादित्यमरुद्गणाः
63 // saṃstuvanti mahāyogaṃ siddhā devarṣikinnarāḥ / brahmā śakro 'tha bhagavān rudrādityamarudgaṇāḥ
64 ॥ कृत्वैतदद्भुतं कर्म विष्णुर्वामनरूपधृक् । पश्यतामेव सर्वेषां तत्रैवान्तरधीयत
64 // kṛtvaitadadbhutaṃ karma viṣṇurvāmanarūpadhṛk / paśyatāmeva sarveṣāṃ tatraivāntaradhīyata
65 ॥ सो ऽपि दैत्यवरः श्रीमान् पातालं प्राप चोदितः । प्रह्लादेनासुरवरैर्विष्णुना विष्णुतत्परः
65 // so 'pi daityavaraḥ śrīmān pātālaṃ prāpa coditaḥ / prahlādenāsuravarairviṣṇunā viṣṇutatparaḥ
66 ॥ अपृच्छद् विष्णुमाहात्मयं भक्तियोगमनुत्तमम् । पूजाविधानं प्रह्लादं तदाहासौ चकार सः
66 // apṛcchad viṣṇumāhātmayaṃ bhaktiyogamanuttamam / pūjāvidhānaṃ prahlādaṃ tadāhāsau cakāra saḥ
67 ॥ अथ रथचरणासिशङ्खपाणिं सरसिजोलचनमीशमप्रमेयम् । शरणमुपपयौ स भावयोगात् प्रणतगतिं प्रणिधाय कर्मयोगम्
67 // atha rathacaraṇāsiśaṅkhapāṇiṃ sarasijolacanamīśamaprameyam / śaraṇamupapayau sa bhāvayogāt praṇatagatiṃ praṇidhāya karmayogam
68 ॥ एष वः कथितो विप्रा वामनस्य पराक्रमः । स देवकार्याणि सदा करोति पुरुषोत्तमः
68 // eṣa vaḥ kathito viprā vāmanasya parākramaḥ / sa devakāryāṇi sadā karoti puruṣottamaḥ