141 ॥ इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने तृतीयपादे मन्त्रविधाननिरूपणं नामैकोनसप्ततितमो ऽध्यायः सनत्कुमार उवाच अथ वक्ष्ये महाविष्णोर्मन्त्रान्लोकेषु दुर्लभान् । यान्प्राप्य मानवास्तूर्णं प्राप्नुवन्ति निजेप्सितम्
141 // iti śrībṛhannāradīyapurāṇe pūrvabhāge bṛhadupākhyāne tṛtīyapāde mantravidhānanirūpaṇaṃ nāmaikonasaptatitamo 'dhyāyaḥ sanatkumāra uvāca atha vakṣye mahāviṣṇormantrānlokeṣu durlabhān / yānprāpya mānavāstūrṇaṃ prāpnuvanti nijepsitam
1 ॥ येषामुञ्चारणेनेव पापसंघः प्रलीयते । ब्रह्मादयो ऽपि याञ्ज्ञात्वा समर्थाः स्युर्जगत्कृतौ
1 // yeṣāmuñcāraṇeneva pāpasaṃghaḥ pralīyate / brahmādayo 'pi yāñjñātvā samarthāḥ syurjagatkṛtau
2 ॥ तारहृत्पूर्वकं ङेंतं नारायणपदं भवेत् । अष्टाक्षरो मनुश्चास्य साध्यो नारायणो मुनिः
2 // tārahṛtpūrvakaṃ ṅeṃtaṃ nārāyaṇapadaṃ bhavet / aṣṭākṣaro manuścāsya sādhyo nārāyaṇo muniḥ
3 ॥ छन्दः प्रोक्तं च गायत्री देवता विष्णुख्ययः । ओं बीजं यं च तथा शक्तिर्विनियोगो ऽखिलाप्तये
3 // chandaḥ proktaṃ ca gāyatrī devatā viṣṇukhyayaḥ / oṃ bījaṃ yaṃ ca tathā śaktirviniyogo 'khilāptaye
4 ॥ क्रुद्धोल्काय हृदाख्यातं महोल्काय शिरः स्मृतम् । वीरोल्काय शिखा प्रोक्ता द्युल्काय कवचं मतम्
4 // kruddholkāya hṛdākhyātaṃ maholkāya śiraḥ smṛtam / vīrolkāya śikhā proktā dyulkāya kavacaṃ matam
5 ॥ महोल्कायेति चास्रं स्यादित्थं पञ्चाङ्गकल्पना । पुनः षडङ्गमन्त्रोत्थैः षड्वर्णैश्च समाचरेत्
5 // maholkāyeti cāsraṃ syāditthaṃ pañcāṅgakalpanā / punaḥ ṣaḍaṅgamantrotthaiḥ ṣaḍvarṇaiśca samācaret
6 ॥ अवशिष्टौ न्यसेत्कुक्षिपृष्टयोर्मन्त्रवर्णकौ । सुदर्शनस्य मन्त्रेण कुर्याद्दिग्बन्धनं ततः
6 // avaśiṣṭau nyasetkukṣipṛṣṭayormantravarṇakau / sudarśanasya mantreṇa kuryāddigbandhanaṃ tataḥ
7 ॥ तारो नमश्चतुर्थ्यन्तं सुदर्शनपदं वदेत् । अस्त्रायफडिति प्रोक्तो मन्त्रो द्वादशवर्णवान्
7 // tāro namaścaturthyantaṃ sudarśanapadaṃ vadet / astrāyaphaḍiti prokto mantro dvādaśavarṇavān
8 ॥ दशावृत्तिमय न्यासं वक्ष्ये विभूतिपञ्चरम् । मूलार्णान्स्वतनौ न्यस्येदाधारे हृदये मुखे
8 // daśāvṛttimaya nyāsaṃ vakṣye vibhūtipañcaram / mūlārṇānsvatanau nyasyedādhāre hṛdaye mukhe
9 ॥ दोःपन्मूलेषु नासायां प्रथमावृत्तिरीरिता । गले नाभौ हृदि कुचपार्श्वपृष्टेषु तत्पराः
9 // doḥpanmūleṣu nāsāyāṃ prathamāvṛttirīritā / gale nābhau hṛdi kucapārśvapṛṣṭeṣu tatparāḥ
10 ॥ मूर्द्धास्यनेत्रश्रवणघ्राणेषु च तृतीयकाः । दोःपादसंध्यङ्गुलिषु वेदावृत्त्या च विन्यसेत्
10 // mūrddhāsyanetraśravaṇaghrāṇeṣu ca tṛtīyakāḥ / doḥpādasaṃdhyaṅguliṣu vedāvṛttyā ca vinyaset
11 ॥ धातुप्राणेषु हृदये विन्यसेत्तदनन्तरम् । शिरोनेत्रा स्यहृत्कुक्षिसोरुजङ्घापदद्वये
11 // dhātuprāṇeṣu hṛdaye vinyasettadanantaram / śironetrā syahṛtkukṣisorujaṅghāpadadvaye
12 ॥ एकैकशो न्यसेद्वर्णान्मन्त्रस्य क्रमतः सुधीः । न्यसेद्धृदंसोरुपदेष्वर्णान्वेदमितान्मनोः
12 // ekaikaśo nyasedvarṇānmantrasya kramataḥ sudhīḥ / nyaseddhṛdaṃsorupadeṣvarṇānvedamitānmanoḥ
13 ॥ चक्रशं खगदांभोजपदेषु स्वस्वमुद्रया । शेषांश्च न्यासवर्यो ऽयं विभूतिपञ्जराभिधः
13 // cakraśaṃ khagadāṃbhojapadeṣu svasvamudrayā / śeṣāṃśca nyāsavaryo 'yaṃ vibhūtipañjarābhidhaḥ
14 ॥ न्यसेन्मूलार्णमेकैकं सचन्द्रं तारसम्पुटम् । अथवा वै नमोन्तेन न्यसेदित्यपरे जगुः
14 // nyasenmūlārṇamekaikaṃ sacandraṃ tārasampuṭam / athavā vai namontena nyasedityapare jaguḥ
15 ॥ तत्त्वन्यासं ततः कुर्याद्धिष्णुभावप्रसिद्धये । अष्टार्णो ऽष्टप्रकृत्यात्मा गदितः पूर्वसूरिभिः
15 // tattvanyāsaṃ tataḥ kuryāddhiṣṇubhāvaprasiddhaye / aṣṭārṇo 'ṣṭaprakṛtyātmā gaditaḥ pūrvasūribhiḥ
16 ॥ पृथिव्यादीनि भूतानि ततो ऽहॄङ्कारमेव च । महांश्च प्रकृतिश्चैवेत्यष्टौ प्रकृतयो मताः
16 // pṛthivyādīni bhūtāni tato 'hṝṅkārameva ca / mahāṃśca prakṛtiścaivetyaṣṭau prakṛtayo matāḥ
17 ॥ पादे लिङ्गे हृदि मुखे मूर्ध्नि वक्षसि हृत्स्थले । सर्वाङ्गे व्यापकं कुर्यादेकेन साधकोत्तमः
17 // pāde liṅge hṛdi mukhe mūrdhni vakṣasi hṛtsthale / sarvāṅge vyāpakaṃ kuryādekena sādhakottamaḥ
18 ॥ मन्त्रार्णहृत्परायाद्यमात्मने हृदयान्तिमम् । तत्तन्नाम समुञ्चार्य्य न्यसेत्तत्तत्स्थले बुधः
18 // mantrārṇahṛtparāyādyamātmane hṛdayāntimam / tattannāma samuñcāryya nyasettattatsthale budhaḥ
19 ॥ अयं तत्त्वाभिधो न्यासः सर्वन्यासोत्तमोत्तमः । मूर्तीन्यंसेद्द्वादश वै द्वादशादित्यसंयुताः
19 // ayaṃ tattvābhidho nyāsaḥ sarvanyāsottamottamaḥ / mūrtīnyaṃseddvādaśa vai dvādaśādityasaṃyutāḥ
20 ॥ द्वादशाक्षरवर्णाद्या द्वादशादित्यसंयुताः । अष्टार्णो ऽयं मनुश्चाष्टप्रकृत्यात्मा समीरितः
20 // dvādaśākṣaravarṇādyā dvādaśādityasaṃyutāḥ / aṣṭārṇo 'yaṃ manuścāṣṭaprakṛtyātmā samīritaḥ
21 ॥ तासामात्मचतुष्कस्य योगादर्काक्षरो भवेत् । ललाटकुक्षिहृत्कण्ठदक्षपार्श्वांसकेषु च
21 // tāsāmātmacatuṣkasya yogādarkākṣaro bhavet / lalāṭakukṣihṛtkaṇṭhadakṣapārśvāṃsakeṣu ca
22 ॥ गले च वामपार्श्वां सगलपृष्टेष्वनन्तरम् । ककुद्यपि न्यसेन्मन्त्री मूर्तीर्द्वादश वै क्रमात्
22 // gale ca vāmapārśvāṃ sagalapṛṣṭeṣvanantaram / kakudyapi nyasenmantrī mūrtīrdvādaśa vai kramāt
23 ॥ धात्रा तु केशवं न्यस्यार्यम्ण नारायणं पुनः । मित्रेण माधवं न्यस्य गोविन्दं वरुणेन च
23 // dhātrā tu keśavaṃ nyasyāryamṇa nārāyaṇaṃ punaḥ / mitreṇa mādhavaṃ nyasya govindaṃ varuṇena ca
24 ॥ विष्णुं चैवांशुना युक्तं भगेन मधुसूदनम् । न्यसेद्विवस्वता युक्तं त्रिविक्रममतः परम्
24 // viṣṇuṃ caivāṃśunā yuktaṃ bhagena madhusūdanam / nyasedvivasvatā yuktaṃ trivikramamataḥ param
25 ॥ वामनं च तथाद्रण पूष्णा श्रीधरमेव च । हृषीकेशं न्यसेत्पश्चात्पर्जन्येन समन्वितम्
25 // vāmanaṃ ca tathādraṇa pūṣṇā śrīdharameva ca / hṛṣīkeśaṃ nyasetpaścātparjanyena samanvitam
26 ॥ त्वष्ट्रा युतं पद्मनाभं दामोदरं च विष्णुना । द्वादसार्णं ततो मन्त्रं समस्ते शिरसि न्यसेत्
26 // tvaṣṭrā yutaṃ padmanābhaṃ dāmodaraṃ ca viṣṇunā / dvādasārṇaṃ tato mantraṃ samaste śirasi nyaset
27 ॥ व्यापकं विन्यसेत्पश्चात्किरीटमनुना सुधीः । ध्रुवःकिरीटकेयूरहारान्ते मकरेतिच
27 // vyāpakaṃ vinyasetpaścātkirīṭamanunā sudhīḥ / dhruvaḥkirīṭakeyūrahārānte makaretica
28 ॥ कुण्डलान्ते चक्रशङ्खगदान्तेंऽभोजहस्ततः । पीतांबरान्ते श्रीवत्सां कितवक्षः स्थलेति च
28 // kuṇḍalānte cakraśaṅkhagadānteṃ'bhojahastataḥ / pītāṃbarānte śrīvatsāṃ kitavakṣaḥ sthaleti ca
29 ॥ श्रीभूमिसहितस्वात्मज्योतिर्द्वयमतः परम् । वदेद्दीप्तिकरायान्ति सहस्रादित्यतेजसे
29 // śrībhūmisahitasvātmajyotirdvayamataḥ param / vadeddīptikarāyānti sahasrādityatejase
30 ॥ नमोन्तो बाणषङ्वर्णैः किरीटमनुरीरितः । एवं न्यासविधिं कृत्वा ध्यायेन्नारायणं विभुम्
30 // namonto bāṇaṣaṅvarṇaiḥ kirīṭamanurīritaḥ / evaṃ nyāsavidhiṃ kṛtvā dhyāyennārāyaṇaṃ vibhum
31 ॥ उद्यत्कोट्यर्कसदृशं शङ्खं चक्रं गदांबुजम् । दधतं च करैर्भूमिश्रीभ्यां पार्श्वद्वयाञ्चितम्
31 // udyatkoṭyarkasadṛśaṃ śaṅkhaṃ cakraṃ gadāṃbujam / dadhataṃ ca karairbhūmiśrībhyāṃ pārśvadvayāñcitam
32 ॥ श्रीवत्सवक्षसं भ्राजत्कौस्तुभामुक्तकन्धरम् । हारकेयूरवलयाङ्गदं पीतांबरं स्मरेत्
32 // śrīvatsavakṣasaṃ bhrājatkaustubhāmuktakandharam / hārakeyūravalayāṅgadaṃ pītāṃbaraṃ smaret
33 ॥ वर्णलक्षं जपेन्मन्त्रं विधिवन्नियतेन्द्रियः । प्रथमेन तु लक्षेण स्वात्मशुद्धिर्भवेद् ध्रुवम्
33 // varṇalakṣaṃ japenmantraṃ vidhivanniyatendriyaḥ / prathamena tu lakṣeṇa svātmaśuddhirbhaved dhruvam
34 ॥ लक्षद्वयजपेनाथ मन्त्रशुद्धिमवाप्नुयात् । लक्षत्रयेण जप्तेन स्वर्लोकमधिगच्छति
34 // lakṣadvayajapenātha mantraśuddhimavāpnuyāt / lakṣatrayeṇa japtena svarlokamadhigacchati
35 ॥ विष्णोः समीपमाप्नोति वेदलक्षजपान्नरः । तथा च निर्मलं ज्ञानं पञ्चलक्षजपाद्भवेत्
35 // viṣṇoḥ samīpamāpnoti vedalakṣajapānnaraḥ / tathā ca nirmalaṃ jñānaṃ pañcalakṣajapādbhavet
36 ॥ लक्षषष्टेन चाप्नोति मन्त्री विष्णौ1स्थिरा मतिम् । सप्तलक्षजपान्मन्त्री विष्णोः सारूप्यमाप्नुयात्
36 // lakṣaṣaṣṭena cāpnoti mantrī viṣṇau1sthirā matim / saptalakṣajapānmantrī viṣṇoḥ sārūpyamāpnuyāt
37 ॥ अष्टलक्षं जपेन्मन्त्री निर्वाणमधिगच्छति । एवं जप्त्वा ततः प्राज्ञो दशांशं सरसीरुहैः
37 // aṣṭalakṣaṃ japenmantrī nirvāṇamadhigacchati / evaṃ japtvā tataḥ prājño daśāṃśaṃ sarasīruhaiḥ
38 ॥ मधुराक्तैः प्रजुहुयात्संस्कृते हव्यवाहने । मण्डूकात्परतत्वान्तं पीठे संपूज्य यत्नतः
38 // madhurāktaiḥ prajuhuyātsaṃskṛte havyavāhane / maṇḍūkātparatatvāntaṃ pīṭhe saṃpūjya yatnataḥ
39 ॥ विमलोत्कर्षिणी ज्ञाना क्रिया योगा ततः परा । प्रह्वी सत्या तथेशाननुग्रहा नवमी मता
39 // vimalotkarṣiṇī jñānā kriyā yogā tataḥ parā / prahvī satyā tatheśānanugrahā navamī matā
40 ॥ तारो नमनो भगवते विष्णवे सर्वभू ततः । तात्मने वासुदेवाय सर्वात्मेति पदं वदेत्
40 // tāro namano bhagavate viṣṇave sarvabhū tataḥ / tātmane vāsudevāya sarvātmeti padaṃ vadet
41 ॥ संयोगयोगपद्मान्ते पीठाय हृदयान्तिमः । षड्विंशदक्षरः पीठमन्त्रो ऽनेनासनं दिशेत्
41 // saṃyogayogapadmānte pīṭhāya hṛdayāntimaḥ / ṣaḍviṃśadakṣaraḥ pīṭhamantro 'nenāsanaṃ diśet
42 ॥ मूर्तिं संकल्प्य मूलेन तस्यामावाह्य पूजयेत् । आदौ चाङ्गानि संपूज्य मन्त्राणां केशरेषु च
42 // mūrtiṃ saṃkalpya mūlena tasyāmāvāhya pūjayet / ādau cāṅgāni saṃpūjya mantrāṇāṃ keśareṣu ca
43 ॥ प्रागादिदिग्दले वासुदेवं संकर्षणं तथा । प्रद्युम्नमनिरुद्धं च शक्तीः कोणेष्वथार्चयेत्
43 // prāgādidigdale vāsudevaṃ saṃkarṣaṇaṃ tathā / pradyumnamaniruddhaṃ ca śaktīḥ koṇeṣvathārcayet
44 ॥ शान्तिं श्रियं सरस्वत्या रतिं संपूजयेत्क्रमात् । हेमपीततमालेन्द्रनीलाभाः पीतवाससः
44 // śāntiṃ śriyaṃ sarasvatyā ratiṃ saṃpūjayetkramāt / hemapītatamālendranīlābhāḥ pītavāsasaḥ
45 ॥ चतुर्भुजाः शङ्खचक्रगदांभघोजधरा इमे । सितकाञ्चनगोदुग्धदूर्वावर्णाश्च शक्तयः
45 // caturbhujāḥ śaṅkhacakragadāṃbhaghojadharā ime / sitakāñcanagodugdhadūrvāvarṇāśca śaktayaḥ
46 ॥ दलाग्रेषु चक्रशङ्खगदापङ्कजकौस्तुभान् । पूजयेन्मुसलं खड्गं वनमालां यथाक्रमात्
46 // dalāgreṣu cakraśaṅkhagadāpaṅkajakaustubhān / pūjayenmusalaṃ khaḍgaṃ vanamālāṃ yathākramāt
47 ॥ रक्ताजपीतकनकश्यामकृष्णासितार्जुनान् । कुङ्कुमाभं समभ्यर्च्येद्वहिरग्रे खगेश्वरम्
47 // raktājapītakanakaśyāmakṛṣṇāsitārjunān / kuṅkumābhaṃ samabhyarcyedvahiragre khageśvaram
48 ॥ पार्श्वयोः पूजयेत्पश्चाङ्खपद्मनिधी क्रमात् । मुक्तामाणिक्यसंकाशौ पश्चिमे ध्वजमपर्चयेत्
48 // pārśvayoḥ pūjayetpaścāṅkhapadmanidhī kramāt / muktāmāṇikyasaṃkāśau paścime dhvajamaparcayet
49 ॥ रक्तं विघ्नं तथाग्नेये श्याममार्यं च राक्षसे । दुर्गां श्यामां वायुकोणे सेनान्यं पीतमैश्वरे
49 // raktaṃ vighnaṃ tathāgneye śyāmamāryaṃ ca rākṣase / durgāṃ śyāmāṃ vāyukoṇe senānyaṃ pītamaiśvare
50 ॥ लोकेशा नायुधैर्युक्तान्बहिः संपूजयेत्सुधीः । एवमावरणैर्युक्तं योर्ऽचजयेद्विष्णुमव्ययम्
50 // lokeśā nāyudhairyuktānbahiḥ saṃpūjayetsudhīḥ / evamāvaraṇairyuktaṃ yor'cajayedviṣṇumavyayam
51 ॥ भुक्त्वेहसकलान्भोगानन्ते विष्णुपदं व्रजेत् । क्षेत्रधान्यसुवर्णानां प्पाप्तये धारणीं स्मरेत्
51 // bhuktvehasakalānbhogānante viṣṇupadaṃ vrajet / kṣetradhānyasuvarṇānāṃ ppāptaye dhāraṇīṃ smaret
52 ॥ देवीं दूर्वादलश्यामां दधानां शालिमञ्जरीम् । चिन्तयेद्भारतीं देवीं वीणापुस्तकधारिणीम्
52 // devīṃ dūrvādalaśyāmāṃ dadhānāṃ śālimañjarīm / cintayedbhāratīṃ devīṃ vīṇāpustakadhāriṇīm
53 ॥ दक्षिणे देवदेवस्य पूर्णचन्द्रनिभाननाम् । क्षीराब्धिफेनपुञ्जाभे वसानां श्वेतवाससी
53 // dakṣiṇe devadevasya pūrṇacandranibhānanām / kṣīrābdhiphenapuñjābhe vasānāṃ śvetavāsasī
54 ॥ भारत्या सहितं यो वै ध्यायेद्द्वेवं परात्परम् । वेदवेदार्थतत्त्वज्ञो जायते सर्ववित्तमः
54 // bhāratyā sahitaṃ yo vai dhyāyeddvevaṃ parātparam / vedavedārthatattvajño jāyate sarvavittamaḥ
55 ॥ नारसिंहमिवात्मानं देवं ध्यात्वातिभैरवम् । शश्त्रं संमन्त्र्य मन्त्रेण शब्रून्हत्वा निवर्तते
55 // nārasiṃhamivātmānaṃ devaṃ dhyātvātibhairavam / śaśtraṃ saṃmantrya mantreṇa śabrūnhatvā nivartate
56 ॥ नारसिंहेन बीजेन मन्त्रं संयोज्य साधकः । शतमष्टोत्तरं जण्त्वा वामहस्ताभिमन्त्रिताः
56 // nārasiṃhena bījena mantraṃ saṃyojya sādhakaḥ / śatamaṣṭottaraṃ jaṇtvā vāmahastābhimantritāḥ
57 ॥ पुनः पुनरपः सिंचेत्सर्पदष्टो ऽपि जीवति । गारुडेन च संयोज्य पञ्चार्णेन जपेत्तदा
57 // punaḥ punarapaḥ siṃcetsarpadaṣṭo 'pi jīvati / gāruḍena ca saṃyojya pañcārṇena japettadā
58 ॥ निर्विषीकरणे ध्यायेद्विष्णुं गरुडवाहनम् । अशोकफलके तार्क्ष्यमालिख्याशोकसंहतौ
58 // nirviṣīkaraṇe dhyāyedviṣṇuṃ garuḍavāhanam / aśokaphalake tārkṣyamālikhyāśokasaṃhatau
59 ॥ अशोकपुष्पैः संपूज्य भगवन्तं तदग्रतः । जुहुयात्तानि पुष्पाणि त्रिसंध्यं सप्तपत्रकम्
59 // aśokapuṣpaiḥ saṃpūjya bhagavantaṃ tadagrataḥ / juhuyāttāni puṣpāṇi trisaṃdhyaṃ saptapatrakam
60 ॥ प्रत्यक्षो जायते पक्षी वरमिष्टं प्रयच्छति । गाणपत्येन संयोज्य जपेल्लक्षं पयोव्रतः
60 // pratyakṣo jāyate pakṣī varamiṣṭaṃ prayacchati / gāṇapatyena saṃyojya japellakṣaṃ payovrataḥ
61 ॥ महागणपतिं देवं प्रत्यक्षमिह पश्यति । वाणिबीजेन संयुक्तं षण्मासं योजयेन्नरः
61 // mahāgaṇapatiṃ devaṃ pratyakṣamiha paśyati / vāṇibījena saṃyuktaṃ ṣaṇmāsaṃ yojayennaraḥ
62 ॥ महाकविवरो भूत्वा मोहयेत्सकलं जगत् । हुत्वा गुङ्चीशकलान्यर्द्धागुलमितानि च
62 // mahākavivaro bhūtvā mohayetsakalaṃ jagat / hutvā guṅcīśakalānyarddhāgulamitāni ca
63 ॥ दधिमध्वाज्ययुक्तानि मृत्युं जयति साधकः । शनैश्वर दिने सम्यक् स्पृष्ट्वा श्वत्थं च पाणिना
63 // dadhimadhvājyayuktāni mṛtyuṃ jayati sādhakaḥ / śanaiśvara dine samyak spṛṣṭvā śvatthaṃ ca pāṇinā
64 ॥ जप्त्वा चाष्टशतं युद्धे ह्यपमृत्युं जयत्यसौ । पञ्चविंशतिधा जप्त्वा नित्यं प्रातः पिबेज्जलम्
64 // japtvā cāṣṭaśataṃ yuddhe hyapamṛtyuṃ jayatyasau / pañcaviṃśatidhā japtvā nityaṃ prātaḥ pibejjalam
65 ॥ सर्वपापविनिर्मुक्तो ज्ञानवान् रोगवर्जितः । कुंभं संस्थाप्य विधिवदापूर्य शुद्धवारिणा
65 // sarvapāpavinirmukto jñānavān rogavarjitaḥ / kuṃbhaṃ saṃsthāpya vidhivadāpūrya śuddhavāriṇā
66 ॥ जप्त्वायुतं ततस्तेनाभिषेकः सर्वरोगनुत् । चन्द्रसूर्योपरागे तु ह्युपोष्याष्टसहस्रकम्
66 // japtvāyutaṃ tatastenābhiṣekaḥ sarvaroganut / candrasūryoparāge tu hyupoṣyāṣṭasahasrakam
67 ॥ स्पृष्ट्वा ब्राह्मीधृतं जप्त्वा पिबेत्साधकसत्तमः । मेधां कवित्वं वाक्सिद्धिं लभते नात्र संशयः
67 // spṛṣṭvā brāhmīdhṛtaṃ japtvā pibetsādhakasattamaḥ / medhāṃ kavitvaṃ vāksiddhiṃ labhate nātra saṃśayaḥ
68 ॥ जुहुयादयुतं विल्वैर्महाधनपतिर्भवेत् । नारायणस्य मन्त्रो ऽयं सर्वमन्त्रोत्तमोत्तमः
68 // juhuyādayutaṃ vilvairmahādhanapatirbhavet / nārāyaṇasya mantro 'yaṃ sarvamantrottamottamaḥ
69 ॥ आलयः सर्वसिद्धीनां कथितस्तव नारद । नारायणाय शब्दान्ते विद्महे पदमीरयेत्
69 // ālayaḥ sarvasiddhīnāṃ kathitastava nārada / nārāyaṇāya śabdānte vidmahe padamīrayet
70 ॥ वासुदेवपदं ङेंतं धीमहीति ततो वदेत् । तन्नो विष्णुः प्रचोवर्णान्संवदेञ्चोदयादिति
70 // vāsudevapadaṃ ṅeṃtaṃ dhīmahīti tato vadet / tanno viṣṇuḥ pracovarṇānsaṃvadeñcodayāditi
71 ॥ एषोक्ता विष्णुगायत्री सर्वपापप्रणाशिनी । तारो हृद्भगवान् ङेंतो वासुदेवाय कीर्तितः
71 // eṣoktā viṣṇugāyatrī sarvapāpapraṇāśinī / tāro hṛdbhagavān ṅeṃto vāsudevāya kīrtitaḥ
72 ॥ द्वादशार्णो महामन्त्रो भुक्तिमुक्तिप्रदायकः । स्त्रीशूद्राणां वितारो ऽयं सतारस्तु द्विजन्मनाम्
72 // dvādaśārṇo mahāmantro bhuktimuktipradāyakaḥ / strīśūdrāṇāṃ vitāro 'yaṃ satārastu dvijanmanām
73 ॥ प्रजापतिर्मुनिश्चास्य गायत्री छन्द ईरितः । देवता वासुदेवस्तु बीजं शक्तिर्ध्रुवश्च हृत्
73 // prajāpatirmuniścāsya gāyatrī chanda īritaḥ / devatā vāsudevastu bījaṃ śaktirdhruvaśca hṛt
74 ॥ चन्द्राक्षिवेदपञ्चर्णैः समस्तेनाङ्गकल्पनम् । मूर्ध्नि भाले दृशोरास्ये गले दोर्हृदये पुनः
74 // candrākṣivedapañcarṇaiḥ samastenāṅgakalpanam / mūrdhni bhāle dṛśorāsye gale dorhṛdaye punaḥ
75 ॥ कुक्षौ नाभौ ध्वजे जानुद्वये पादद्वये तथा । न्यासेत्क्रमान् मन्त्रवर्णान्सृष्टिन्यासो ऽयमीरितः
75 // kukṣau nābhau dhvaje jānudvaye pādadvaye tathā / nyāsetkramān mantravarṇānsṛṣṭinyāso 'yamīritaḥ
76 ॥ हृदादिमस्तकान्तं तु स्थितिन्यासं प्रचक्षते । पादादारभ्य मूर्द्धानं न्यासं संहारकं विदुः
76 // hṛdādimastakāntaṃ tu sthitinyāsaṃ pracakṣate / pādādārabhya mūrddhānaṃ nyāsaṃ saṃhārakaṃ viduḥ
77 ॥ तत्त्वन्यासं ततः कुर्यात्सर्वतन्त्रेषु गोपितम् । बीवं प्राणं तथा चित्तं हृत्पद्मं सूर्यमण्डलम्
77 // tattvanyāsaṃ tataḥ kuryātsarvatantreṣu gopitam / bīvaṃ prāṇaṃ tathā cittaṃ hṛtpadmaṃ sūryamaṇḍalam
78 ॥ चन्द्राग्निमण्डले चैव वासुदेवं ततः परम् । संकर्षणं च प्रद्युम्नमनिरुद्धं ततः परम्
78 // candrāgnimaṇḍale caiva vāsudevaṃ tataḥ param / saṃkarṣaṇaṃ ca pradyumnamaniruddhaṃ tataḥ param
79 ॥ नारायणं चक्रमतस्तत्त्वानि द्वादशैव तु । मूलार्णहृत्परायाद्यमात्मने हृदयान्तिमम्
79 // nārāyaṇaṃ cakramatastattvāni dvādaśaiva tu / mūlārṇahṛtparāyādyamātmane hṛdayāntimam
80 ॥ तत्त्वे नाम समुञ्चर्य्य न्यसेन्मूर्द्धादिषु क्रमात् । पूर्वोक्तं ध्यानमत्रापि भानुलक्षजपो मनोः
80 // tattve nāma samuñcaryya nyasenmūrddhādiṣu kramāt / pūrvoktaṃ dhyānamatrāpi bhānulakṣajapo manoḥ
81 ॥ तदृशांशं तिलैराज्यलोलितैर्हवनं चरेत् । पीठे पूर्वोदिते मन्त्री मूर्ति संकल्प्य मूलतः
81 // tadṛśāṃśaṃ tilairājyalolitairhavanaṃ caret / pīṭhe pūrvodite mantrī mūrti saṃkalpya mūlataḥ
82 ॥ तस्यामावाह्य देवेशं वासुदेवं प्रपूजयेत् । अङ्गानि पूर्वमभ्यर्च्य वासुदेवादिकास्ततः
82 // tasyāmāvāhya deveśaṃ vāsudevaṃ prapūjayet / aṅgāni pūrvamabhyarcya vāsudevādikāstataḥ
83 ॥ शान्त्यादिशक्तयः पूज्याः प्राग्वद्दिक्षु विदिक्षु च । तृतीयावरणे पूज्याः प्रोक्ता द्वादश मूर्तयः
83 // śāntyādiśaktayaḥ pūjyāḥ prāgvaddikṣu vidikṣu ca / tṛtīyāvaraṇe pūjyāḥ proktā dvādaśa mūrtayaḥ
84 ॥ इन्द्राद्यानायुधैर्युक्तान् पूजयेद्धरणीगृहे । एवमावरणैरिष्ट्वा पञ्चभिर्विष्णुमव्ययम्
84 // indrādyānāyudhairyuktān pūjayeddharaṇīgṛhe / evamāvaraṇairiṣṭvā pañcabhirviṣṇumavyayam
85 ॥ प्राप्नुयात्सकलानर्थानन्ते विष्णुपदे व्रजेत् । पुरुषोत्तमसंज्ञस्य विष्णोर्भेदचतुष्टयम्
85 // prāpnuyātsakalānarthānante viṣṇupade vrajet / puruṣottamasaṃjñasya viṣṇorbhedacatuṣṭayam
86 ॥ त्रैलोक्यमोहनस्तेषां प्रथमः परिकीर्तितः । श्रीकरश्च हृषीकेशः कृषअणश्चात्र चतुर्थकः
86 // trailokyamohanasteṣāṃ prathamaḥ parikīrtitaḥ / śrīkaraśca hṛṣīkeśaḥ kṛṣaaṇaścātra caturthakaḥ
87 ॥ तारः कामो रमा पश्चान् ङेंतः स्यात्पुरुषोत्तमः । वर्मास्त्राण्यग्निप्रियान्तो मन्त्रो वह्नीन्दुवर्णवान्
87 // tāraḥ kāmo ramā paścān ṅeṃtaḥ syātpuruṣottamaḥ / varmāstrāṇyagnipriyānto mantro vahnīnduvarṇavān
88 ॥ ब्रह्मा मुनिः स्याद्गायत्री छन्दः प्रोक्तो ऽथ देवता । पुरुषोत्तमसंज्ञो ऽत्र बीजशक्तीस्मरन्दिरे
88 // brahmā muniḥ syādgāyatrī chandaḥ prokto 'tha devatā / puruṣottamasaṃjño 'tra bījaśaktīsmarandire
89 ॥ भूचन्द्रैकरसाक्ष्यक्षिमन्त्रवर्णोर्विभागतः । कृत्वाङ्गानि ततो ध्यायेद्विधिवत्पुरुषोत्तमम्
89 // bhūcandraikarasākṣyakṣimantravarṇorvibhāgataḥ / kṛtvāṅgāni tato dhyāyedvidhivatpuruṣottamam
90 ॥ समुद्यदादित्यनिभं शङ्खचक्रगदांबुजैः । लसत्करं पीतवस्रं स्मरेच्छ्रीपुरुषोत्तमम्
90 // samudyadādityanibhaṃ śaṅkhacakragadāṃbujaiḥ / lasatkaraṃ pītavasraṃ smarecchrīpuruṣottamam
91 ॥ महारत्नौघखचितस्फुरत्तोरणमण्डपे । मौक्तिकौघशमदमविराजितवितानके
91 // mahāratnaughakhacitasphurattoraṇamaṇḍape / mauktikaughaśamadamavirājitavitānake
92 ॥ नृत्यद्देवाङ्गनावृन्दक्वणात्किङ्किणिनूपुरे । लसन्माणिक्यवेद्यां तु दीत्पार्कायुततेजसि
92 // nṛtyaddevāṅganāvṛndakvaṇātkiṅkiṇinūpure / lasanmāṇikyavedyāṃ tu dītpārkāyutatejasi
93 ॥ वृन्दारकव्रातकिरीटाग्ररत्नाभिचर्चिते । नवलक्षं जपेन्मन्त्रं जुहुयात्तद्दशांशतः
93 // vṛndārakavrātakirīṭāgraratnābhicarcite / navalakṣaṃ japenmantraṃ juhuyāttaddaśāṃśataḥ
94 ॥ उत्फुल्लैः कमलैः पीठे पूर्वोक्ते वैष्णवेर्ऽचयेत् । एवमाराध्य देवेशं प्राप्नोति महतीं श्रियम्
94 // utphullaiḥ kamalaiḥ pīṭhe pūrvokte vaiṣṇaver'cayet / evamārādhya deveśaṃ prāpnoti mahatīṃ śriyam
95 ॥ पुत्रान्पौत्रान्यशः कान्तिं भुक्तिं मुक्तिं च विन्दति । उत्तिष्टेति पदं पश्चाच्छ्रीकराग्निप्रियान्तिमः
95 // putrānpautrānyaśaḥ kāntiṃ bhuktiṃ muktiṃ ca vindati / uttiṣṭeti padaṃ paścācchrīkarāgnipriyāntimaḥ
96 ॥ अष्टार्णो ऽस्य मुनिर्व्यासः पङ्क्तिश्छन्द उदाहृतम् । श्रीकाराख्यो हरिः प्रोक्तो देवता सकलेष्टदः
96 // aṣṭārṇo 'sya munirvyāsaḥ paṅktiśchanda udāhṛtam / śrīkārākhyo hariḥ prokto devatā sakaleṣṭadaḥ
97 ॥ भीषयद्वितयं हृत्स्यात् त्रासयद्वितयं शिरः । शिखा प्रमर्द्दयद्वन्द्वं वर्म प्रध्वंसयद्वयम्
97 // bhīṣayadvitayaṃ hṛtsyāt trāsayadvitayaṃ śiraḥ / śikhā pramarddayadvandvaṃ varma pradhvaṃsayadvayam
98 ॥ अस्रं रक्षद्वयं सर्वे हुमन्ताः समुदीरिताः । मस्तके नेत्रयोः कण्ठहृदये नाभिदेशके
98 // asraṃ rakṣadvayaṃ sarve humantāḥ samudīritāḥ / mastake netrayoḥ kaṇṭhahṛdaye nābhideśake
99 ॥ ऊरूजङ्घांयुग्मेषु मन्त्रवर्णान्क्रमान्न्यतसेत् । ततः पुरुषसूक्तोक्तमन्त्रैर्न्यासं समाचरेत्
99 // ūrūjaṅghāṃyugmeṣu mantravarṇānkramānnyataset / tataḥ puruṣasūktoktamantrairnyāsaṃ samācaret
100 ॥ मुखे न्यसेद्ब्राह्मणो ऽस्य मुखमासीदिमं मनुम् । बाहुयुग्मे तथा बाहूंराजन्य इति विन्यसेत्
100 // mukhe nyasedbrāhmaṇo 'sya mukhamāsīdimaṃ manum / bāhuyugme tathā bāhūṃrājanya iti vinyaset
101 ॥ ऊरू तदस्य यद्वैश्य इममूरुद्वये न्यसेत् । न्यसेत्पादद्वये मन्त्री पद्भ्यां शूद्रो अजायत
101 // ūrū tadasya yadvaiśya imamūrudvaye nyaset / nyasetpādadvaye mantrī padbhyāṃ śūdro ajāyata
102 ॥ चक्रं शङ्खं गदां पद्मं कराग्रेष्वथ विन्यसेत् । एवं न्यासविधिं कृत्वा ध्यायेत्पूर्वोक्तमण्डपे
102 // cakraṃ śaṅkhaṃ gadāṃ padmaṃ karāgreṣvatha vinyaset / evaṃ nyāsavidhiṃ kṛtvā dhyāyetpūrvoktamaṇḍape
103 ॥ अरुणाब्जासनस्थस्य तार्क्ष्यस्योपरि संस्थितम् । पूर्वोक्तरूपिणं देवं श्रीकरं लोकमोहनम्
103 // aruṇābjāsanasthasya tārkṣyasyopari saṃsthitam / pūrvoktarūpiṇaṃ devaṃ śrīkaraṃ lokamohanam
104 ॥ ध्यात्वैवं पूजयेदष्टलक्षं मन्त्री दशांशतः । रक्तांबुजैः समिद्भिश्च विल्वक्षीरिद्रुमोद्भवैः
104 // dhyātvaivaṃ pūjayedaṣṭalakṣaṃ mantrī daśāṃśataḥ / raktāṃbujaiḥ samidbhiśca vilvakṣīridrumodbhavaiḥ
105 ॥ पयो ऽन्नैः सर्पिषा हुत्वा प्रत्येकं सुसमाहितः । अश्वत्थोदुंबरप्लक्षवटाः क्षीरिद्रुमाः स्मृता
105 // payo 'nnaiḥ sarpiṣā hutvā pratyekaṃ susamāhitaḥ / aśvatthoduṃbaraplakṣavaṭāḥ kṣīridrumāḥ smṛtā
106 ॥ पूजयेद्वैष्णवे पीठे मूर्तिं संकल्प्य मूलतः । अङ्गावरणदिक्पालहेतिभिः सहितं विभुम्
106 // pūjayedvaiṣṇave pīṭhe mūrtiṃ saṃkalpya mūlataḥ / aṅgāvaraṇadikpālahetibhiḥ sahitaṃ vibhum
107 ॥ इत्थं सिद्धे मनौ मत्री प्रयोगान्पूर्ववञ्चरेत् । तारो हृद्भगवान् ङेंतो वराहेति ततः परम्
107 // itthaṃ siddhe manau matrī prayogānpūrvavañcaret / tāro hṛdbhagavān ṅeṃto varāheti tataḥ param
108 ॥ रूपाय भूर्भुवः स्वः स्याल्लोहितकामिका च ये । भूपतित्वं च मे देहि ददापय शुचिप्रिया
108 // rūpāya bhūrbhuvaḥ svaḥ syāllohitakāmikā ca ye / bhūpatitvaṃ ca me dehi dadāpaya śucipriyā
109 ॥ रामाग्निवर्णो मन्त्रो ऽयं भार्गवो ऽस्य मुनिर्मतः । छन्दो ऽनुष्टुब्देवतादिवराहः समुदीरितः
109 // rāmāgnivarṇo mantro 'yaṃ bhārgavo 'sya munirmataḥ / chando 'nuṣṭubdevatādivarāhaḥ samudīritaḥ
110 ॥ एकदंष्ट्राय हृदयं व्योमोल्कायग शिरः स्मृतम् । शिखा तेजो ऽधिपतये विश्वरूपाय वर्म च
110 // ekadaṃṣṭrāya hṛdayaṃ vyomolkāyaga śiraḥ smṛtam / śikhā tejo 'dhipataye viśvarūpāya varma ca
111 ॥ महादंष्ट्राय चास्त्रं स्यात्पञ्चाङ्गमिति कल्पयेत् । अथवा गिरिषट्सप्तबाणैर्वसुभिरक्षरैः
111 // mahādaṃṣṭrāya cāstraṃ syātpañcāṅgamiti kalpayet / athavā giriṣaṭsaptabāṇairvasubhirakṣaraiḥ
112 ॥ विभक्तैर्मन्त्रवर्यस्य पञ्चागांनि प्रकल्पयेत् । ततौ ध्यायेदनेकार्कनिभमादिवराहकम्
112 // vibhaktairmantravaryasya pañcāgāṃni prakalpayet / tatau dhyāyedanekārkanibhamādivarāhakam
113 ॥ आं ह्रीं स्वर्णनिभं जान्वोरधो नाभेः सितप्रभम् । इष्टाभीतिगदाशङ्खचक्रशक्त्यसिखेटकान्
113 // āṃ hrīṃ svarṇanibhaṃ jānvoradho nābheḥ sitaprabham / iṣṭābhītigadāśaṅkhacakraśaktyasikheṭakān
114 ॥ दधतं च करैर्दंष्ट्राग्रलसद्धरणिं स्मरेत् । एवं ध्यात्वा जपेल्लक्षं दशांशं सरसीरुहैः
114 // dadhataṃ ca karairdaṃṣṭrāgralasaddharaṇiṃ smaret / evaṃ dhyātvā japellakṣaṃ daśāṃśaṃ sarasīruhaiḥ
115 ॥ मध्वक्तैर्जुहयात्पीठे पूर्वोक्ते वैष्णवे यजेत् । मूलेन मूर्तिं सङ्कल्प्य तस्यां सम्पूजयेद्विभुम्
115 // madhvaktairjuhayātpīṭhe pūrvokte vaiṣṇave yajet / mūlena mūrtiṃ saṅkalpya tasyāṃ sampūjayedvibhum
116 ॥ अङ्गावरणदिक्पालहेतियन्त्रप्रसिद्धये । जपादेवावर्नि दद्याद्धनं धान्यं महीं श्रियम्
116 // aṅgāvaraṇadikpālahetiyantraprasiddhaye / japādevāvarni dadyāddhanaṃ dhānyaṃ mahīṃ śriyam
117 ॥ सिंहार्के सितपक्षस्याष्टम्यां गव्येषु पञ्चसु । शिलां शुद्धां विनिक्षिप्य स्पृष्ट्वा तामयुतं जपेत्
117 // siṃhārke sitapakṣasyāṣṭamyāṃ gavyeṣu pañcasu / śilāṃ śuddhāṃ vinikṣipya spṛṣṭvā tāmayutaṃ japet
118 ॥ उदङ्मुखस्वतो मन्त्री तां शिलां लिखनेद्भुवि । भूतप्रेताहिचौरादिकृतां बाधां निवारयेत्
118 // udaṅmukhasvato mantrī tāṃ śilāṃ likhanedbhuvi / bhūtapretāhicaurādikṛtāṃ bādhāṃ nivārayet
119 ॥ प्रातर्भृगुदिने साध्यभूतलान्मृदमाहरेत् । मन्त्रितां मूलमन्त्रेण विभजेत्तां त्रिधा पुनः
119 // prātarbhṛgudine sādhyabhūtalānmṛdamāharet / mantritāṃ mūlamantreṇa vibhajettāṃ tridhā punaḥ
120 ॥ चुल्ल्यामेकं समालिप्याप्यपरं पाकभाजने । गोदुग्धे परमालोड्य शोधितांस्तन्दुलान् क्षिपेत्
120 // cullyāmekaṃ samālipyāpyaparaṃ pākabhājane / godugdhe paramāloḍya śodhitāṃstandulān kṣipet
121 ॥ सम्यक् शुद्धे शुचिः केशे जपन्मन्त्रं पचेञ्चरुम् । अवतार्य चरुं पश्चाद्वह्नौ देयं यथाविधि
121 // samyak śuddhe śuciḥ keśe japanmantraṃ paceñcarum / avatārya caruṃ paścādvahnau deyaṃ yathāvidhi
122 ॥ सम्पूज्य धूपदीपाद्यैः पश्चादाज्यप्लुतं चरुम् । जुहुयात्संस्कृते वह्नौ अष्टोत्तरशतं सुधीः
122 // sampūjya dhūpadīpādyaiḥ paścādājyaplutaṃ carum / juhuyātsaṃskṛte vahnau aṣṭottaraśataṃ sudhīḥ
123 ॥ एवं प्रजुहुयान्मन्त्री कविवारेषु सप्तसु । विरोधो नश्यति क्षेत्रे शत्रुचौराद्युपद्रवाः
123 // evaṃ prajuhuyānmantrī kavivāreṣu saptasu / virodho naśyati kṣetre śatrucaurādyupadravāḥ
124 ॥ भानूदयेप्यारवारे साध्यक्षेत्रान्मृदं पुनः । आदाय पूर्वविधिना हविरापाद्य पूर्ववत्
124 // bhānūdayepyāravāre sādhyakṣetrānmṛdaṃ punaḥ / ādāya pūrvavidhinā havirāpādya pūrvavat
125 ॥ जुहुयादेधिते वह्नौ पूर्वसंख्याकमादरात् । एवं स सप्तारवारेषु जुहुयात्क्षेत्रसिद्धये
125 // juhuyādedhite vahnau pūrvasaṃkhyākamādarāt / evaṃ sa saptāravāreṣu juhuyātkṣetrasiddhaye
126 ॥ जुहुयाल्लक्षसंख्याकं गव्यै श्चैव सपायसैः । अभीष्टभूम्याधिपत्यं लभते नात्र संशयः
126 // juhuyāllakṣasaṃkhyākaṃ gavyai ścaiva sapāyasaiḥ / abhīṣṭabhūmyādhipatyaṃ labhate nātra saṃśayaḥ
127 ॥ उद्यद्दोः परिधं दिव्यं सितदंष्ट्राग्रभूधरम् । स्वर्णाभं पार्थिवे पीते मण्डले सुसमाहितः
127 // udyaddoḥ paridhaṃ divyaṃ sitadaṃṣṭrāgrabhūdharam / svarṇābhaṃ pārthive pīte maṇḍale susamāhitaḥ
128 ॥ ध्यात्वाप्नोति महीं रम्यां वराहस्य प्रसादतः । वारुणे मण्डले ध्यायेद्वाराहं हिमसन्निभघम्
128 // dhyātvāpnoti mahīṃ ramyāṃ varāhasya prasādataḥ / vāruṇe maṇḍale dhyāyedvārāhaṃ himasannibhagham
129 ॥ महोपद्रवशान्तिः स्यात्साधकस्य न संशयः । वश्यार्थं च सदा ध्यायेद्वर्ह्याभं वह्निमण्डे
129 // mahopadravaśāntiḥ syātsādhakasya na saṃśayaḥ / vaśyārthaṃ ca sadā dhyāyedvarhyābhaṃ vahnimaṇḍe
130 ॥ ध्यायेदेवं रिपूञ्चाटे कृष्णाभं वायुमण्डले । ह्यमण्डलगतं स्वच्छं वाराहं सर्वसिद्धिदम्
130 // dhyāyedevaṃ ripūñcāṭe kṛṣṇābhaṃ vāyumaṇḍale / hyamaṇḍalagataṃ svacchaṃ vārāhaṃ sarvasiddhidam
131 ॥ शत्रुभूतग्रहक्ष्वेडामयपीडादिशान्तये । भग्वर्धीशयुतं व्योमबिन्दुभूषितमस्तकम्
131 // śatrubhūtagrahakṣveḍāmayapīḍādiśāntaye / bhagvardhīśayutaṃ vyomabindubhūṣitamastakam
132 ॥ एकाक्षरो वराहस्य मन्त्रः कल्पद्रुमो ऽपरः । पूजाद्यार्ध्यादिकं सर्वमस्यां पूर्वोक्तवञ्चरेत्
132 // ekākṣaro varāhasya mantraḥ kalpadrumo 'paraḥ / pūjādyārdhyādikaṃ sarvamasyāṃ pūrvoktavañcaret
133 ॥ सवामकर्णानिद्रास्याद्वराहाय हृदन्तिमः । ताराद्यो वसुवर्णो ऽयं सर्वैश्वर्यप्रदायकः
133 // savāmakarṇānidrāsyādvarāhāya hṛdantimaḥ / tārādyo vasuvarṇo 'yaṃ sarvaiśvaryapradāyakaḥ
134 ॥ ब्रह्मा मुनिः स्याद्गायत्री छन्दो वाराहसंज्ञकः । देवश्चन्द्रेद्वब्धिनेत्रैः सवेणाङ्गक्रिया मता
134 // brahmā muniḥ syādgāyatrī chando vārāhasaṃjñakaḥ / devaścandredvabdhinetraiḥ saveṇāṅgakriyā matā
135 ॥ ध्यानपूजाप्रयोगादि प्राग्वदस्यापि कल्पयेत् । प्रणवादौ च ङेन्तं च भगवतीति पदं ततः । धरणिद्वितयं पश्चाद्धरेर्द्वयमुदीरयेत्
135 // dhyānapūjāprayogādi prāgvadasyāpi kalpayet / praṇavādau ca ṅentaṃ ca bhagavatīti padaṃ tataḥ / dharaṇidvitayaṃ paścāddharerdvayamudīrayet
136 ॥ एकोनविंशत्यर्णाढ्यो मन्त्रो वह्निप्रियान्तिमः । वराहो ऽस्य मुनिश्छन्दो गायत्री निवृदादिका
136 // ekonaviṃśatyarṇāḍhyo mantro vahnipriyāntimaḥ / varāho 'sya muniśchando gāyatrī nivṛdādikā
137 ॥ देवता धरणी बीजं तारःशक्तिर्वसुप्रिया । रामवेदाग्निबाणाक्षिनेत्रार्णैरङ्गरकल्पनम्
137 // devatā dharaṇī bījaṃ tāraḥśaktirvasupriyā / rāmavedāgnibāṇākṣinetrārṇairaṅgarakalpanam
138 ॥ श्यामां चित्रविभूषाढ्यां पद्मस्थां तुङ्गसुस्तनीम् । नीलांबुजद्वयं शालिमञ्जरीं च शुक्रं करैः
138 // śyāmāṃ citravibhūṣāḍhyāṃ padmasthāṃ tuṅgasustanīm / nīlāṃbujadvayaṃ śālimañjarīṃ ca śukraṃ karaiḥ
139 ॥ दधतीं चित्रवसनां धरां भगवतीं स्मरेत् । एवं ध्यात्वा जपेल्लक्षं दशांशं पायसेन तु
139 // dadhatīṃ citravasanāṃ dharāṃ bhagavatīṃ smaret / evaṃ dhyātvā japellakṣaṃ daśāṃśaṃ pāyasena tu
140 ॥ साज्येन जुहुयान्मन्त्री विष्णोः पीठ्ठे समर्चयेत् । मूर्तिं संकल्प्य मूलेन तस्यां वसुमतीं यजेत्
140 // sājyena juhuyānmantrī viṣṇoḥ pīṭhṭhe samarcayet / mūrtiṃ saṃkalpya mūlena tasyāṃ vasumatīṃ yajet
141 ॥ अङ्गानि पूर्वमाराध्य भूवह्निजलमारुतान् । दिक्पात्रेषु च सम्पूज्य कोणपत्रेषु तत्कलाः
141 // aṅgāni pūrvamārādhya bhūvahnijalamārutān / dikpātreṣu ca sampūjya koṇapatreṣu tatkalāḥ
142 ॥ निवृत्तिश्च प्रतिष्टा च विद्यानां तैश्च तत्कलाः । इन्द्राद्यानपि वञ्चादीन्पूजयेत्तदनन्तरम्
142 // nivṛttiśca pratiṣṭā ca vidyānāṃ taiśca tatkalāḥ / indrādyānapi vañcādīnpūjayettadanantaram
143 ॥ एवं सिद्धे मनौ मन्त्री साधयेदिष्टमात्मनः । धरणी प्रभजन्नेवं पशुरत्नांबरादिभिः
143 // evaṃ siddhe manau mantrī sādhayediṣṭamātmanaḥ / dharaṇī prabhajannevaṃ paśuratnāṃbarādibhiḥ
144 ॥ धरम्या वल्लभः स स्यात्सुखी जीवेच्छतं समा । त्रैलोक्यमोहनो मन्त्रो जगन्नाथस्य कीर्त्यते
144 // dharamyā vallabhaḥ sa syātsukhī jīvecchataṃ samā / trailokyamohano mantro jagannāthasya kīrtyate
145 ॥ तारः कामो रमा बीजं हृदन्ते पुरुषोत्तमः । श्रीकण्ठः प्रतिरूपान्ते लक्ष्मीति च निवासि च
145 // tāraḥ kāmo ramā bījaṃ hṛdante puruṣottamaḥ / śrīkaṇṭhaḥ pratirūpānte lakṣmīti ca nivāsi ca
146 ॥ सकलान्ते जगत्पश्चात्क्षोभणेति पदं वदेत् । सर्वस्त्रीहृदयान्ते तु विदारणपदं वदेत्
146 // sakalānte jagatpaścātkṣobhaṇeti padaṃ vadet / sarvastrīhṛdayānte tu vidāraṇapadaṃ vadet
147 ॥ ततस्त्रिभुवनान्तं तु मदोन्मादकरेति च । सुरासुरान्ते मनुजसुंदरीजनवर्णतः
147 // tatastribhuvanāntaṃ tu madonmādakareti ca / surāsurānte manujasuṃdarījanavarṇataḥ
148 ॥ मनांसि तापयद्वन्द्वं दीपयद्वितयं ततः । शोषयद्वितयं पश्चान्मारयद्वितयं ततः
148 // manāṃsi tāpayadvandvaṃ dīpayadvitayaṃ tataḥ / śoṣayadvitayaṃ paścānmārayadvitayaṃ tataḥ
149 ॥ स्तंभयद्वितयं भूयो मोहयद्वितय ततः । द्रावयद्वितयं तावदाकर्षययुगं ततः
149 // staṃbhayadvitayaṃ bhūyo mohayadvitaya tataḥ / drāvayadvitayaṃ tāvadākarṣayayugaṃ tataḥ
150 ॥ ध्यानपूजाप्रयोगादि प्राग्वदस्यापि कल्पयेत् । प्रणवादौ च ङेन्तं च भगवतीति पदं ततः । धरणिद्वितयं पश्चाद्धरेर्द्वयमुदीरयेत्
150 // dhyānapūjāprayogādi prāgvadasyāpi kalpayet / praṇavādau ca ṅentaṃ ca bhagavatīti padaṃ tataḥ / dharaṇidvitayaṃ paścāddharerdvayamudīrayet
136 ॥ एकोनविंशत्यर्णाढ्यो मन्त्रो वह्निप्रियान्तिमः । वराहो ऽस्य मुनिश्छन्दो गायत्री निवृदादिका
136 // ekonaviṃśatyarṇāḍhyo mantro vahnipriyāntimaḥ / varāho 'sya muniśchando gāyatrī nivṛdādikā
137 ॥ देवता धरणी बीजं तारःशक्तिर्वसुप्रिया । रामवेदाग्निबाणाक्षिनेवार्णैरङ्गकल्पनम्
137 // devatā dharaṇī bījaṃ tāraḥśaktirvasupriyā / rāmavedāgnibāṇākṣinevārṇairaṅgakalpanam
138 ॥ श्यामां चित्रविभूषाढ्यां पद्मस्थां तुङ्गसुस्तनीम् । नीलांबुजद्वयं शालिमञ्जरीञ्च शुकं करैः
138 // śyāmāṃ citravibhūṣāḍhyāṃ padmasthāṃ tuṅgasustanīm / nīlāṃbujadvayaṃ śālimañjarīñca śukaṃ karaiḥ
139 ॥ दधतीं चित्रवसनां धरां भगवतीं स्मरेत् । एवं ध्यात्वा जपेल्लक्षं दशांशं पायसेन तु
139 // dadhatīṃ citravasanāṃ dharāṃ bhagavatīṃ smaret / evaṃ dhyātvā japellakṣaṃ daśāṃśaṃ pāyasena tu
140 ॥ साज्येन जुहुयान्मन्त्री विष्णोः पीठे समर्चयेत् । मूर्तिं संकल्प्य गूलेन तस्यां वसुमतीं यजेत्
140 // sājyena juhuyānmantrī viṣṇoḥ pīṭhe samarcayet / mūrtiṃ saṃkalpya gūlena tasyāṃ vasumatīṃ yajet
141 ॥ अङ्गानि पूर्वमाराध्य भूवह्निजलमारुतान् । दिक्पात्रेषु च सम्पूज्य कोणपत्रेषु तत्कलाः
141 // aṅgāni pūrvamārādhya bhūvahnijalamārutān / dikpātreṣu ca sampūjya koṇapatreṣu tatkalāḥ
142 ॥ निवृत्तिश्च प्रतिष्टा च विद्यानां तैश्च तत्कलाः । इन्द्राद्यानपि वज्रादीन्पूजयेत्तदनन्तरम्
142 // nivṛttiśca pratiṣṭā ca vidyānāṃ taiśca tatkalāḥ / indrādyānapi vajrādīnpūjayettadanantaram
143 ॥ पूर्नं सिद्धे मनौ मन्त्री साधयेदिष्टमात्मनः । धरणीं प्रभजन्नेवं पशुरत्नांबरादिभिः
143 // pūrnaṃ siddhe manau mantrī sādhayediṣṭamātmanaḥ / dharaṇīṃ prabhajannevaṃ paśuratnāṃbarādibhiḥ
144 ॥ धरण्या वल्लभः स स्यात्सुखी जीवेच्छतं समा । त्रैलोक्यमोहनो मन्त्रो जगन्नाथस्य कीर्त्यते
144 // dharaṇyā vallabhaḥ sa syātsukhī jīvecchataṃ samā / trailokyamohano mantro jagannāthasya kīrtyate
145 ॥ तारः कामो रमा बीजं हृदन्ते पुरुषोत्तमः । श्रीकण्ठः प्रतिरूपान्ते लक्ष्मीति च निवासिं च
145 // tāraḥ kāmo ramā bījaṃ hṛdante puruṣottamaḥ / śrīkaṇṭhaḥ pratirūpānte lakṣmīti ca nivāsiṃ ca
146 ॥ सकलान्ते जगत्पश्चात्क्षोभणेति पदं वदेत् । सर्वस्त्रीहृदयान्ते तु विदारणपदं वदेत्
146 // sakalānte jagatpaścātkṣobhaṇeti padaṃ vadet / sarvastrīhṛdayānte tu vidāraṇapadaṃ vadet
147 ॥ ततस्त्रिभुवनान्तं तु मदोन्मादकरेति च । सुरासुरान्ते मनुजसुंदरीजनवर्णतः
147 // tatastribhuvanāntaṃ tu madonmādakareti ca / surāsurānte manujasuṃdarījanavarṇataḥ
148 ॥ मनांसि तापयद्वन्द्वं दीपयद्वितयं ततः । शोषयद्वितयं पश्चान्मारयद्वितयं ततः
148 // manāṃsi tāpayadvandvaṃ dīpayadvitayaṃ tataḥ / śoṣayadvitayaṃ paścānmārayadvitayaṃ tataḥ
149 ॥ स्तंभयद्वितयं भूयो मोहयद्वितय ततः । द्रावयद्वितयं तावदाकर्षययुगं ततः
149 // staṃbhayadvitayaṃ bhūyo mohayadvitaya tataḥ / drāvayadvitayaṃ tāvadākarṣayayugaṃ tataḥ
150 ॥ समस्तपरमो येन सुभगेन च संयुतम् । सर्वसौभाग्यशब्दान्ते करसर्वपदं वदेत्
150 // samastaparamo yena subhagena ca saṃyutam / sarvasaubhāgyaśabdānte karasarvapadaṃ vadet
151 ॥ कामप्रदादमुन्ब्रह्मासेंदुर्हनुयुगं ततः । चक्रेण गदया पश्चात्खड्गेन तदनन्तरम्
151 // kāmapradādamunbrahmāseṃdurhanuyugaṃ tataḥ / cakreṇa gadayā paścātkhaḍgena tadanantaram
152 ॥ सर्वबाणैर्भेदियुगं पाशेनान्ते कटद्वयम् । अङ्कुशेनेति संप्रोच्य ताडयद्वितयं पुनः
152 // sarvabāṇairbhediyugaṃ pāśenānte kaṭadvayam / aṅkuśeneti saṃprocya tāḍayadvitayaṃ punaḥ
153 ॥ कुरुशब्दद्वयमथो किं तिष्टसि पदं वदेत् । तावद्यावत्पदस्यान्ते समाहितमनन्तरम् । ततो मे सिद्धिराभास्य भवमन्ते च वर्म फट्
153 // kuruśabdadvayamatho kiṃ tiṣṭasi padaṃ vadet / tāvadyāvatpadasyānte samāhitamanantaram / tato me siddhirābhāsya bhavamante ca varma phaṭ
154 ॥ हृदन्तो ऽयं महामन्त्रो द्विशतार्णः समीरितः । जैमिनिर्मुनिरस्योक्तश्छन्दश्चामितमीरितम्
154 // hṛdanto 'yaṃ mahāmantro dviśatārṇaḥ samīritaḥ / jaiminirmunirasyoktaśchandaścāmitamīritam
155 ॥ देवता जगतां मोहे जगन्नाथः प्रकीर्तितः । कामो बीजं रमा शक्तिर्विनियोगो ऽखिलाप्तये
155 // devatā jagatāṃ mohe jagannāthaḥ prakīrtitaḥ / kāmo bījaṃ ramā śaktirviniyogo 'khilāptaye
156 ॥ पुरुषोत्तमत्रिभुवनोन्मादकान्ते ऽग्निवर्म च । हृदयं कीर्तितं पश्चाज्जगत्क्षोभणशब्दतः
156 // puruṣottamatribhuvanonmādakānte 'gnivarma ca / hṛdayaṃ kīrtitaṃ paścājjagatkṣobhaṇaśabdataḥ
157 ॥ लक्ष्मीदयितवर्मान्तः शिरः प्रोक्तं शिखा पुनः । मन्मथो तमशब्दान्ते मङ्गजे पदमीरयेत्
157 // lakṣmīdayitavarmāntaḥ śiraḥ proktaṃ śikhā punaḥ / manmatho tamaśabdānte maṅgaje padamīrayet
158 ॥ कामदायेति हुं प्रोच्य न्यसेद्वम ततः परम् । परमान्ते भृगुकर्णाभ्यां च सर्वपदं ततः
158 // kāmadāyeti huṃ procya nyasedvama tataḥ param / paramānte bhṛgukarṇābhyāṃ ca sarvapadaṃ tataḥ
159 ॥ सौभाग्यकरवर्मान्ते कवचं पारिकीर्तितम् । सुरासुरान्ते मनुजसुंदरीति पदं वदेत्
159 // saubhāgyakaravarmānte kavacaṃ pārikīrtitam / surāsurānte manujasuṃdarīti padaṃ vadet
160 ॥ हृदयान्ते विदा पश्चाद्रणसर्वपदं वदेत् । ततः प्रहरणधरसर्वकामुकतत्पदम्
160 // hṛdayānte vidā paścādraṇasarvapadaṃ vadet / tataḥ praharaṇadharasarvakāmukatatpadam
161 ॥ हनयुग्मं च हृदयं बन्धनानि ततो वदेत् । आकर्षयद्वयं पश्चान्महाबलपदं ततः
161 // hanayugmaṃ ca hṛdayaṃ bandhanāni tato vadet / ākarṣayadvayaṃ paścānmahābalapadaṃ tataḥ
162 ॥ वर्म चास्त्रं समाख्यातं नेत्रं स्यात्तदनन्तरम् । वदेत्रिभुवनं पश्चाच्चर सर्वजनेति च
162 // varma cāstraṃ samākhyātaṃ netraṃ syāttadanantaram / vadetribhuvanaṃ paścāccara sarvajaneti ca
163 ॥ मनांसि हरयुग्मान्ते दारयद्वितयं च मे । वशमानय वर्मान्ते नेत्रमन्त्रः समीरितः
163 // manāṃsi harayugmānte dārayadvitayaṃ ca me / vaśamānaya varmānte netramantraḥ samīritaḥ
164 ॥ षडङ्गमन्त्रास्ताराद्याः फट्नमोन्ताः प्रकीर्तिताः । तारस्त्रैलोक्यशब्दान्ते मोहनेति पदं वदेत्
164 // ṣaḍaṅgamantrāstārādyāḥ phaṭnamontāḥ prakīrtitāḥ / tārastrailokyaśabdānte mohaneti padaṃ vadet
165 ॥ हृषीकेशेति संप्रोच्याप्रतिरूपादिशब्दतः । मम्नथानन्तरं सर्वस्त्रीणां हृदयमीरयेत्
165 // hṛṣīkeśeti saṃprocyāpratirūpādiśabdataḥ / mamnathānantaraṃ sarvastrīṇāṃ hṛdayamīrayet
166 ॥ आकर्षणपदा गच्छदागच्छहृदयान्तिमः । अनेन व्यापकं कृत्वा जगन्नाथं स्मरेत् सुधीः
166 // ākarṣaṇapadā gacchadāgacchahṛdayāntimaḥ / anena vyāpakaṃ kṛtvā jagannāthaṃ smaret sudhīḥ
167 ॥ क्षीराब्धेस्तु तटे रम्यं सुरद्रुमलताञ्चितम् । उद्यदर्काभुजालाभं स्वधाम्नोज्वालदिङ्मुखम्
167 // kṣīrābdhestu taṭe ramyaṃ suradrumalatāñcitam / udyadarkābhujālābhaṃ svadhāmnojvāladiṅmukham
168 ॥ प्रसूनावलिसौरभ्यमाद्यन्मधुकरारवम् । दिव्यवातोञ्चलत्कञ्जपरागोद्धूलितांबरम्
168 // prasūnāvalisaurabhyamādyanmadhukarāravam / divyavātoñcalatkañjaparāgoddhūlitāṃbaram
169 ॥ स्वर्वधूगीतमाधुर्याभिराम चिन्तयेद्वनम् । तदन्तर्मणिसम्पत्तिस्फुरत्तोरणमण्डपे
169 // svarvadhūgītamādhuryābhirāma cintayedvanam / tadantarmaṇisampattisphurattoraṇamaṇḍape
170 ॥ विलसन्मौक्तिकोद्दामदामराजद्वितानके । मणिवेद्यादि वियत्किरीटाग्रसमर्चिते
170 // vilasanmauktikoddāmadāmarājadvitānake / maṇivedyādi viyatkirīṭāgrasamarcite
171 ॥ दिव्यसिंहासने विप्र समासीनं स्मरेद्विभुम् । शङ्खपाशेषु चापानि मुसलं नन्दकं गदाम्
171 // divyasiṃhāsane vipra samāsīnaṃ smaredvibhum / śaṅkhapāśeṣu cāpāni musalaṃ nandakaṃ gadām
172 ॥ अङ्कुशं दधतं दोर्भिः श्लिष्टे कमलयोरसि । पश्यत्यङ्कस्थयांभोजश्रिया रागोल्लसदृशा
172 // aṅkuśaṃ dadhataṃ dorbhiḥ śliṣṭe kamalayorasi / paśyatyaṅkasthayāṃbhojaśriyā rāgollasadṛśā
173 ॥ ध्यात्वैवं प्रजपेल्लक्षचतुष्कं तद्दशांशतः । कुण्डेर्ऽद्धचन्द्रे पद्मैर्वा जातीपुष्पैश्च होमयेत्
173 // dhyātvaivaṃ prajapellakṣacatuṣkaṃ taddaśāṃśataḥ / kuṇḍer'ddhacandre padmairvā jātīpuṣpaiśca homayet
174 ॥ यागभूमिं तथात्मानं यागोपकरणं तथा । पूजयिष्यन् जगन्नाथं गायत्र्या प्रोक्षयेद्वुधः
174 // yāgabhūmiṃ tathātmānaṃ yāgopakaraṇaṃ tathā / pūjayiṣyan jagannāthaṃ gāyatryā prokṣayedvudhaḥ
175 ॥ त्रैलोक्यमोहनायान्ते विद्महे पदमीरयेत् । स्मराय धीमहीत्युक्त्वा तन्नो विष्णुः प्रचोदयात्
175 // trailokyamohanāyānte vidmahe padamīrayet / smarāya dhīmahītyuktvā tanno viṣṇuḥ pracodayāt
176 ॥ गायत्र्येषा समाख्याता सर्वशुद्धिकरी परा । कल्पयेदासनं पीठे पूर्वोक्ते वैष्णवे सुधीः
176 // gāyatryeṣā samākhyātā sarvaśuddhikarī parā / kalpayedāsanaṃ pīṭhe pūrvokte vaiṣṇave sudhīḥ
177 ॥ पक्षिराजाय ठद्वन्द्वं पीठमन्त्रो ऽयमीरितः । मूर्तिं संकल्पमूलेन तस्यामावाहयेदतः
177 // pakṣirājāya ṭhadvandvaṃ pīṭhamantro 'yamīritaḥ / mūrtiṃ saṃkalpamūlena tasyāmāvāhayedataḥ
178 ॥ व्यापकन्यासमन्त्रेण ततः सम्पूज्य भक्तितः । श्रीवत्सहृदयं तेन श्रीवत्सं स्तनयोर्यजेत्
178 // vyāpakanyāsamantreṇa tataḥ sampūjya bhaktitaḥ / śrīvatsahṛdayaṃ tena śrīvatsaṃ stanayoryajet
179 ॥ कौस्तुभाय हृदन्तेन यजेद्वक्षसि कौस्तुभम् । पूजयेद्वनमालायै हृदन्तेन गले च ताम्
179 // kaustubhāya hṛdantena yajedvakṣasi kaustubham / pūjayedvanamālāyai hṛdantena gale ca tām
180 ॥ कर्णिकायां ततो ऽभ्यर्चयेद्विधिवञ्चाङ्गदेवताः । दलेषु पूजयेत्पश्चाल्लक्ष्म्याद्यावृत्तचामराः
180 // karṇikāyāṃ tato 'bhyarcayedvidhivañcāṅgadevatāḥ / daleṣu pūjayetpaścāllakṣmyādyāvṛttacāmarāḥ
181 ॥ बन्धूककुसुमाभासाःमुक्ताहारलसत्कुचाः । उत्फुल्लांभघोजनयना मदविभ्रममन्थराः
181 // bandhūkakusumābhāsāḥmuktāhāralasatkucāḥ / utphullāṃbhaghojanayanā madavibhramamantharāḥ
182 ॥ लक्ष्मी सरस्वती चैव धृतिः प्रीतिस्ततः परम् । कान्तिः शान्तिस्तुष्टिपुष्टिबीजाद्या ङेनमोन्तिकाः
182 // lakṣmī sarasvatī caiva dhṛtiḥ prītistataḥ param / kāntiḥ śāntistuṣṭipuṣṭibījādyā ṅenamontikāḥ
183 ॥ भृगुः खड्राशचन्द्राढ्यो देव्या बीजमुदाहृतम् । ह्रस्वत्रयक्लीबसर्वरहितस्वरसंयुतम्
183 // bhṛguḥ khaḍrāśacandrāḍhyo devyā bījamudāhṛtam / hrasvatrayaklībasarvarahitasvarasaṃyutam
184 ॥ देव्या बीजं क्रमादासामादौ च विनियोजयेत् । दलाग्रेषु यजेच्छङ्खं शार्ङ्गं चक्रमसिं गदाम्
184 // devyā bījaṃ kramādāsāmādau ca viniyojayet / dalāgreṣu yajecchaṅkhaṃ śārṅgaṃ cakramasiṃ gadām
185 ॥ अङ्कुशं मुसलं पाशं स्वमुद्रामनुभिः पृथक् । महाजलचरा यान्ते वर्मास्त्रं वह्निवल्लभा
185 // aṅkuśaṃ musalaṃ pāśaṃ svamudrāmanubhiḥ pṛthak / mahājalacarā yānte varmāstraṃ vahnivallabhā
186 ॥ पाञ्चजन्या प्रताराद्यो नमोन्तः शङ्खपूजने । शार्ङ्गाय सशयान्ते च वर्मास्त्रं वह्निवल्लभा
186 // pāñcajanyā pratārādyo namontaḥ śaṅkhapūjane / śārṅgāya saśayānte ca varmāstraṃ vahnivallabhā
187 ॥ शार्ङ्गाय हृदयं मन्त्रो महाद्यः शार्ङ्गपूजने । सुदर्शनमहान्ते तु चक्रराजपदं वदेत्
187 // śārṅgāya hṛdayaṃ mantro mahādyaḥ śārṅgapūjane / sudarśanamahānte tu cakrarājapadaṃ vadet
188 ॥ हययुग्मं सर्वदुष्टभयमन्ते कुरुद्वयम् । छिन्धिद्वयं ततः पश्चाद्विदारययुगं ततः
188 // hayayugmaṃ sarvaduṣṭabhayamante kurudvayam / chindhidvayaṃ tataḥ paścādvidārayayugaṃ tataḥ
189 ॥ परमन्त्रान् ग्रसद्वन्द्वं भक्षयद्वितयं पुनः । भूकानि त्रासयद्वन्द्वं वर्मफड्वह्निसुंदरी
189 // paramantrān grasadvandvaṃ bhakṣayadvitayaṃ punaḥ / bhūkāni trāsayadvandvaṃ varmaphaḍvahnisuṃdarī
190 ॥ सुदर्शनाय हृदयं प्रोक्तश्चक्रर्चने मनुः । महाखड्गतीक्ष्णपदाच्छिवियुग्मं समीरयेत्
190 // sudarśanāya hṛdayaṃ proktaścakrarcane manuḥ / mahākhaḍgatīkṣṇapadācchiviyugmaṃ samīrayet
191 ॥ हुं फट् स्वाहा च खड्गाय नमः खड्गार्चने मनुः । महाकौमोदकीत्यन्ते वदेञ्चैव महाबले
191 // huṃ phaṭ svāhā ca khaḍgāya namaḥ khaḍgārcane manuḥ / mahākaumodakītyante vadeñcaiva mahābale
192 ॥ सर्वासुरान्तके पश्चात्प्रसीदयुगलेति च । वर्मास्त्रवह्निजायान्तकौमोदकि हृक्षतिमः
192 // sarvāsurāntake paścātprasīdayugaleti ca / varmāstravahnijāyāntakaumodaki hṛkṣatimaḥ
193 ॥ कौमोदक्यर्चने प्रोक्तो मन्त्रः सर्वार्थसाधकः । महाङ्कुशपदात्कुट्चयुग्मं हुंफट्वसुप्रिया
193 // kaumodakyarcane prokto mantraḥ sarvārthasādhakaḥ / mahāṅkuśapadātkuṭcayugmaṃ huṃphaṭvasupriyā
194 ॥ अङ्कुशाय नमः प्रोक्तो मन्त्रग्रौवाकुशर्चने । संवर्तकमहान्ते तु मुसलेति पदं वदेत्
194 // aṅkuśāya namaḥ prokto mantragrauvākuśarcane / saṃvartakamahānte tu musaleti padaṃ vadet
195 ॥ योधयद्वितयं वर्म फडन्ते वह्निसुंदरी । मुसलाय नमः प्रोक्तो मन्त्रो सुसलपूजने
195 // yodhayadvitayaṃ varma phaḍante vahnisuṃdarī / musalāya namaḥ prokto mantro susalapūjane
196 ॥ महापाश हदादघटयमाकर्षयद्वयम् । हुं फटे स्वाहा च पाशाय नमः पाशार्चने मनुः
196 // mahāpāśa hadādaghaṭayamākarṣayadvayam / huṃ phaṭe svāhā ca pāśāya namaḥ pāśārcane manuḥ
197 ॥ ताराद्या मनवो ह्येते ततः शक्रादिकान्यजेत्
197 // tārādyā manavo hyete tataḥ śakrādikānyajet
198 ॥ वज्राद्यानपि संपूज्य सर्वसिद्धीश्वरो भवेत् । मासमात्रं तु कुसुमैः पूजयित्वा हयारिजैः
198 // vajrādyānapi saṃpūjya sarvasiddhīśvaro bhavet / māsamātraṃ tu kusumaiḥ pūjayitvā hayārijaiḥ
199 ॥ कुमुदैर्वा प्रजुहुयादष्टोत्तरसहस्रकम् । मासमात्रेण वश्याःस्युस्तस्य सर्वे नृपोत्तमाः
199 // kumudairvā prajuhuyādaṣṭottarasahasrakam / māsamātreṇa vaśyāḥsyustasya sarve nṛpottamāḥ
200 ॥ यस्य नाम युतं मन्त्रं जपेदयुतसंख्यया । स भवेद्दासवत्सद्यो मन्त्रस्यास्य प्रभावतः
200 // yasya nāma yutaṃ mantraṃ japedayutasaṃkhyayā / sa bhaveddāsavatsadyo mantrasyāsya prabhāvataḥ
201 ॥ बहुना किमिहोक्तेन मनुनानेन साधकः । साधयेत्सकलान्कामान्विष्णुतुल्यो न संशयः
201 // bahunā kimihoktena manunānena sādhakaḥ / sādhayetsakalānkāmānviṣṇutulyo na saṃśayaḥ