इक्ष्वाकोर् विकुक्षिनामपुत्रः ।
ikṣvākor vikukṣināmaputraḥ |
स तु सिद्धे पितरि महर्षिभिर् अभिषिक्तो धर्मेण पृथिवीं पालयन् विमानस्थम् अनन्तभोगशायिनम् अच्युतम् आराध्य यागैर् अपि देवान् इष्ट्वा स्वपुत्रं राज्ये सुबाहुम् अभिषिच्य दिवम् आरुरोह । सुबाहोर् भ्राजमानाद् उद्योतो ऽभिगीयते । स तु सप्तद्वीपां पृथ्वीं धर्मेण पालयित्वा भक्तिं परां नारायणे पितामहवत् कृत्वा क्रतुभिर् भूरिदक्षिणैर् यज्ञेश्वरं निष्कामेन मनसेष्ट्वा नित्यं निरञ्जनं निर्विकल्पं परं ज्योतिर् अमृताक्षरं परमात्मरूपं ध्यात्वा हरिम् अनन्तं च परम् आराध्य स्वर्गलोकं गतः ॥ तस्य युवनाश्वो युवनाश्वस्य च मान्धाता पुत्रो ऽभवत् । स चाभिषिक्तो महर्षिभिर् निसर्गाद् एव विष्णुभक्तो ऽनन्तशयनम् अच्युतं भक्त्याराधयन् यागैश् च विविधैर् इष्ट्वा सप्तद्वीपवतीं पृथिवीं परिपाल्य दिवं गतः ॥
sa tu siddhe pitari maharṣibhir abhiṣikto dharmeṇa pṛthivīṃ pālayan vimānastham anantabhogaśāyinam acyutam ārādhya yāgair api devān iṣṭvā svaputraṃ rājye subāhum abhiṣicya divam āruroha | subāhor bhrājamānād udyoto 'bhigīyate | sa tu saptadvīpāṃ pṛthvīṃ dharmeṇa pālayitvā bhaktiṃ parāṃ nārāyaṇe pitāmahavat kṛtvā kratubhir bhūridakṣiṇair yajñeśvaraṃ niṣkāmena manaseṣṭvā nityaṃ nirañjanaṃ nirvikalpaṃ paraṃ jyotir amṛtākṣaraṃ paramātmarūpaṃ dhyātvā harim anantaṃ ca param ārādhya svargalokaṃ gataḥ || tasya yuvanāśvo yuvanāśvasya ca māndhātā putro 'bhavat | sa cābhiṣikto maharṣibhir nisargād eva viṣṇubhakto 'nantaśayanam acyutaṃ bhaktyārādhayan yāgaiś ca vividhair iṣṭvā saptadvīpavatīṃ pṛthivīṃ paripālya divaṃ gataḥ ||
यावत् सूर्य उदेति स्म यावच् च प्रतितिष्ठति सर्वं तद् यौवनाश्वस्य मान्धातुः क्षेत्रम् उच्यते
yāvat sūrya udeti sma yāvac ca pratitiṣṭhati sarvaṃ tad yauvanāśvasya māndhātuḥ kṣetram ucyate
तस्य पुरुकुश्यो ऽभवद् येन देवा ब्राह्मणाश् च यागदानैः संतुष्टाः ॥
tasya purukuśyo 'bhavad yena devā brāhmaṇāś ca yāgadānaiḥ saṃtuṣṭāḥ ||
पुरुकुश्याद् दृषदो दृषदाद् अभिशंभुः । अभिशंभोर् दारुणो दारुणात् सगरः ॥
purukuśyād dṛṣado dṛṣadād abhiśaṃbhuḥ | abhiśaṃbhor dāruṇo dāruṇāt sagaraḥ ||
सगराद् धर्यश्वो हर्यश्वाद् धारीतो हारीताद् रोहिताश्वः । रोहिताश्वाद् अंशुमान् ॥
sagarād dharyaśvo haryaśvād dhārīto hārītād rohitāśvaḥ | rohitāśvād aṃśumān ||
अंशुमतो भगीरथः । ःयेन महता तपसा पुरा दिवो गङ्गा अशेषकल्मषनाशिनी चतुर्विधपुरुषार्थदायिनी भुवम् आनीता । ःअस्थिशर्कराभूताः कपिलमहर्षिनिर्दग्धाश् च गुरवः सगराख्या गङ्गातोयसंस्पृष्टा दिवम् आरोपिताः । ःभगीरथात् सौदासः सौदासात् सत्रसवः ॥ सत्रसवाद् अनरण्यो ऽनरण्याद् दीर्घबाहुः ॥
aṃśumato bhagīrathaḥ | ḥyena mahatā tapasā purā divo gaṅgā aśeṣakalmaṣanāśinī caturvidhapuruṣārthadāyinī bhuvam ānītā | ḥasthiśarkarābhūtāḥ kapilamaharṣinirdagdhāś ca guravaḥ sagarākhyā gaṅgātoyasaṃspṛṣṭā divam āropitāḥ | ḥbhagīrathāt saudāsaḥ saudāsāt satrasavaḥ || satrasavād anaraṇyo 'naraṇyād dīrghabāhuḥ ||
ःयेन महता तपसा पुरा दिवो गङ्गा अशेषकल्मषनाशिनी चतुर्विधपुरुषार्थदायिनी भुवम् आनीता । ःअस्थिशर्कराभूताः कपिलमहर्षिनिर्दग्धाश् च गुरवः सगराख्या गङ्गातोयसंस्पृष्टा दिवम् आरोपिताः । ःभगीरथात् सौदासः सौदासात् सत्रसवः ॥
ḥyena mahatā tapasā purā divo gaṅgā aśeṣakalmaṣanāśinī caturvidhapuruṣārthadāyinī bhuvam ānītā | ḥasthiśarkarābhūtāḥ kapilamaharṣinirdagdhāś ca guravaḥ sagarākhyā gaṅgātoyasaṃspṛṣṭā divam āropitāḥ | ḥbhagīrathāt saudāsaḥ saudāsāt satrasavaḥ ||
दीर्घबाहोर् अजो ऽजाद् दशरथः । तस्य गृहे रावणविनाशार्थं साक्षान् नारायणो ऽवतीर्णो रामः ॥
dīrghabāhor ajo 'jād daśarathaḥ | tasya gṛhe rāvaṇavināśārthaṃ sākṣān nārāyaṇo 'vatīrṇo rāmaḥ ||
ःस तु पितृवचनाद् भ्रातृभार्यासहितो दण्डकारण्यं प्राप्य तपश् चचार । ःवने रावणापहृतभार्यो भ्रात्रा सह दुःखितो ऽनेककोटिवानरनायकसुग्रीवसहायो महोदधौ सेतुं निबध्य तैर् गत्वा लङ्कां रावणं देवकण्टकं सबान्धवं हत्वा सीताम् आदाय पुनर् अयोध्यां प्राप्य भरताभिषिक्तो विभीषणाय लङ्काराज्यं विमानं वा दत्त्वा तं प्रेषयाम्_अस । ःस तु परमेश्वरो विमानस्थो विभीषणेन नीयमानो लङ्कायाम् अपि राक्षसपुर्यां वस्तुम् अनिच्छन् पुण्यारण्यं तत्र स्थापितवान् ॥
ḥsa tu pitṛvacanād bhrātṛbhāryāsahito daṇḍakāraṇyaṃ prāpya tapaś cacāra | ḥvane rāvaṇāpahṛtabhāryo bhrātrā saha duḥkhito 'nekakoṭivānaranāyakasugrīvasahāyo mahodadhau setuṃ nibadhya tair gatvā laṅkāṃ rāvaṇaṃ devakaṇṭakaṃ sabāndhavaṃ hatvā sītām ādāya punar ayodhyāṃ prāpya bharatābhiṣikto vibhīṣaṇāya laṅkārājyaṃ vimānaṃ vā dattvā taṃ preṣayām_asa | ḥsa tu parameśvaro vimānastho vibhīṣaṇena nīyamāno laṅkāyām api rākṣasapuryāṃ vastum anicchan puṇyāraṇyaṃ tatra sthāpitavān ||
तन् निरीक्ष्य तत्रैव महाहिभोगशयने भगवान् शेते । सो ऽपि विभीषणस् ततस् तद्विमानं नेतुम् असमर्थः तद्वचनात् स्वां पुरीं जगाम ॥
tan nirīkṣya tatraiva mahāhibhogaśayane bhagavān śete | so 'pi vibhīṣaṇas tatas tadvimānaṃ netum asamarthaḥ tadvacanāt svāṃ purīṃ jagāma ||
ःरामाल् लवो लवात् पद्मः पद्माद् ऋतुपर्ण ऋटुपर्णाद् अस्त्रपाणिः । ःअस्त्रपाणेः शुद्धोदनः शुद्धोदनाद् बुद्धः । ःबुद्धाद् वंशो निवर्तते ॥
ḥrāmāl lavo lavāt padmaḥ padmād ṛtuparṇa ṛṭuparṇād astrapāṇiḥ | ḥastrapāṇeḥ śuddhodanaḥ śuddhodanād buddhaḥ | ḥbuddhād vaṃśo nivartate ||
एते महीपा रविवंशजास् तव प्राधान्यतस् ते कथिता महाबलाः पुरातनैर् यैर् वसुधा प्रपालिता यज्ञक्रियाभिश् च दिवौकसैर् नृपैः
ete mahīpā ravivaṃśajās tava prādhānyatas te kathitā mahābalāḥ purātanair yair vasudhā prapālitā yajñakriyābhiś ca divaukasair nṛpaiḥ