सहस्रानीकस्य हरेर् अवतारांश् च शार्ङ्गिणः सांप्रतं श्रोतुम् इच्छामि तन् मे वद महामते
sahasrānīkasya harer avatārāṃś ca śārṅgiṇaḥ sāṃprataṃ śrotum icchāmi tan me vada mahāmate
हन्त ते कथयिष्यामि चरितं तस्य धीमतः सहस्रानीकस्य हरेर् अवतारांश् च मे शृणु
hanta te kathayiṣyāmi caritaṃ tasya dhīmataḥ sahasrānīkasya harer avatārāṃś ca me śṛṇu
सहस्रानीको ऽभिषिक्तो निजराज्ये द्विजोत्तमैः पालयाम्_अस धर्मेण राज्यं स तु नृपात्मजः
sahasrānīko 'bhiṣikto nijarājye dvijottamaiḥ pālayām_asa dharmeṇa rājyaṃ sa tu nṛpātmajaḥ
तस्य पालयतो राज्यं राजपुत्रस्य धीमतः भक्तिर् बभूव देवेशे नरसिंहे सुरोत्तमे
tasya pālayato rājyaṃ rājaputrasya dhīmataḥ bhaktir babhūva deveśe narasiṃhe surottame
तं द्रष्टुम् आगतः साक्षाद् विष्णुभक्तं भृगुः पुरा अर्घ्यपाद्यासनै राजा तम् अभ्यर्च्याब्रवीद् इदम्
taṃ draṣṭum āgataḥ sākṣād viṣṇubhaktaṃ bhṛguḥ purā arghyapādyāsanai rājā tam abhyarcyābravīd idam
पावितो ऽहं मुनिश्रेष्ठ सांप्रतं तव दर्शनात् त्वद्दर्शनम् अपुण्यानां कलाव् अस्मिन् सुदुर्लभम्
pāvito 'haṃ muniśreṣṭha sāṃprataṃ tava darśanāt tvaddarśanam apuṇyānāṃ kalāv asmin sudurlabham
नरसिंहं प्रतिष्ठाप्य देवदेवं सनातनम् आराधयितुम् इच्छामि विधानं तत्र मे वद
narasiṃhaṃ pratiṣṭhāpya devadevaṃ sanātanam ārādhayitum icchāmi vidhānaṃ tatra me vada
अवतारान् अशेषांश् च देवदेवस्य चक्रिणः श्रोतुम् इच्छामि सकलांस् तान् पुण्यान् अपि मे वद
avatārān aśeṣāṃś ca devadevasya cakriṇaḥ śrotum icchāmi sakalāṃs tān puṇyān api me vada
शृणु भूपालपुत्र त्वं न हि कश्चित् कलौ युगे हरौ भक्तिं करोत्य् अत्र नृसिंहे चातिभक्तिमान्
śṛṇu bhūpālaputra tvaṃ na hi kaścit kalau yuge harau bhaktiṃ karoty atra nṛsiṃhe cātibhaktimān
स्वभावाद् यस्य भक्तिः स्यान् नरसिंहे सुरोत्तमे तस्यारयः प्रणश्यन्ति कार्यसिद्धिश् च जायते
svabhāvād yasya bhaktiḥ syān narasiṃhe surottame tasyārayaḥ praṇaśyanti kāryasiddhiś ca jāyate
त्वम् अतीव हरेर् भक्तः पाण्डुवंशे ऽपि सत्तमः तेन ते निखिलं वक्ष्ये शृणुष्वैकाग्रमानसः
tvam atīva harer bhaktaḥ pāṇḍuvaṃśe 'pi sattamaḥ tena te nikhilaṃ vakṣye śṛṇuṣvaikāgramānasaḥ
यः कुर्याच् छोभनं वेश्म नरसिंहस्य भक्तिमान् स सर्वपापनिर्मुक्तो विष्णुलोकम् अवाप्नुयात्
yaḥ kuryāc chobhanaṃ veśma narasiṃhasya bhaktimān sa sarvapāpanirmukto viṣṇulokam avāpnuyāt
प्रतिमां लक्षणोपेतां नरसिंहस्य कारयेत् स सर्वपापनिर्मुक्तो विष्णुलोकम् अवाप्नुयात्
pratimāṃ lakṣaṇopetāṃ narasiṃhasya kārayet sa sarvapāpanirmukto viṣṇulokam avāpnuyāt
प्रतिष्ठां नरसिंहस्य यः करोति यथाविधि निष्कामो नरशार्दूल देहबाधात् प्रमुच्यते
pratiṣṭhāṃ narasiṃhasya yaḥ karoti yathāvidhi niṣkāmo naraśārdūla dehabādhāt pramucyate
नरसिंहं प्रतिष्ठप्य यः पूजाम् आचरेन् नरः तस्य कामाः प्रसिध्यन्ति परमं पदम् आप्नुयात्
narasiṃhaṃ pratiṣṭhapya yaḥ pūjām ācaren naraḥ tasya kāmāḥ prasidhyanti paramaṃ padam āpnuyāt
ब्रह्मादयः सुराः सर्वे विष्णुम् आराध्य ते पुरा स्वं स्वं पदम् अनुप्राप्ताः केशवस्य प्रसादतः
brahmādayaḥ surāḥ sarve viṣṇum ārādhya te purā svaṃ svaṃ padam anuprāptāḥ keśavasya prasādataḥ
ये ये नृपवरा राजन् मान्धातृप्रमुखा नृपाः ते ते विष्णुं समाराध्य स्वर्गलोकम् इतो गताः
ye ye nṛpavarā rājan māndhātṛpramukhā nṛpāḥ te te viṣṇuṃ samārādhya svargalokam ito gatāḥ
यस् तु पूजयते नित्यं नरसिंहं सुरेश्वरम् स स्वर्गमोक्षभागी स्यान् नात्र कार्या विचारणा
yas tu pūjayate nityaṃ narasiṃhaṃ sureśvaram sa svargamokṣabhāgī syān nātra kāryā vicāraṇā
तस्माद् एकमना भूत्वा यावज्जीवं प्रतिज्ञया अर्चनान् नरसिंहस्य प्राप्स्यसे स्वाभिवाञ्छितम्
tasmād ekamanā bhūtvā yāvajjīvaṃ pratijñayā arcanān narasiṃhasya prāpsyase svābhivāñchitam
विधिवत् स्थापयेद् यस् तु कारयित्वा जनार्दनम् न तु निर्गमनं तस्य विष्णुलोकाद् भवेन् नृप
vidhivat sthāpayed yas tu kārayitvā janārdanam na tu nirgamanaṃ tasya viṣṇulokād bhaven nṛpa
नरो नृसिंहं तम् अनन्तविक्रमं सुरासुरैर् अर्चितपादपङ्कजम् संस्थाप्य भक्त्या विधिवच् च पूजयेत् पयाति साक्षात् परमेश्वरं हरिम्
naro nṛsiṃhaṃ tam anantavikramaṃ surāsurair arcitapādapaṅkajam saṃsthāpya bhaktyā vidhivac ca pūjayet payāti sākṣāt parameśvaraṃ harim