हरेर् अर्चाविधिं पुण्यां श्रोतुम् इच्छामि सत्त्वतः त्वत्प्रसादाद् विशेषेण भगवन् प्रब्रवीहि मे
harer arcāvidhiṃ puṇyāṃ śrotum icchāmi sattvataḥ tvatprasādād viśeṣeṇa bhagavan prabravīhi me
संमार्जनकरो यश् च नरसिंहस्य मन्दिरे यत् पुण्यं लभते तद्वद् उपलेपनकृण् नरः
saṃmārjanakaro yaś ca narasiṃhasya mandire yat puṇyaṃ labhate tadvad upalepanakṛṇ naraḥ
शुद्धोदकेन यत् पुण्यं स्नापिते केशवे भवेत् क्षीरस्नानेन यत् पुण्यं दध्ना च मधुना तथा घृतस्नानेन यत् पुण्यं पञ्चगव्येन यद् भवेत्
śuddhodakena yat puṇyaṃ snāpite keśave bhavet kṣīrasnānena yat puṇyaṃ dadhnā ca madhunā tathā ghṛtasnānena yat puṇyaṃ pañcagavyena yad bhavet
क्षालिते चोष्णतोयेन प्रतिमायां च भक्तितः कर्पूरागुरुतोयेन मिश्रेण स्नापितेन च
kṣālite coṣṇatoyena pratimāyāṃ ca bhaktitaḥ karpūrāgurutoyena miśreṇa snāpitena ca
अर्घ्यदानेन यत् पुण्यं पाद्याचमनदानके मन्त्रेण स्नापिते यच् च वस्त्रदानेन यद् भवेत्
arghyadānena yat puṇyaṃ pādyācamanadānake mantreṇa snāpite yac ca vastradānena yad bhavet
श्रीखण्डकुङ्कुमाभ्यां तु अर्चिते किं फलं भवेत् पुष्पैर् अभ्यर्चिते यच् च यत् फलं धूपदीपयोः
śrīkhaṇḍakuṅkumābhyāṃ tu arcite kiṃ phalaṃ bhavet puṣpair abhyarcite yac ca yat phalaṃ dhūpadīpayoḥ
नैवेद्यैर् यत् फलं प्रोक्तं प्रदक्षिणकृते तु यत् नमस्कारकृते यच् च फलं यस् स्तोत्रगीतयोः
naivedyair yat phalaṃ proktaṃ pradakṣiṇakṛte tu yat namaskārakṛte yac ca phalaṃ yas stotragītayoḥ
तालवृन्तप्रदानेन चामरस्य च यद् भवेत् ध्वजप्रदाने यद् विष्णोः शङ्खदानेन यद् भवेत्
tālavṛntapradānena cāmarasya ca yad bhavet dhvajapradāne yad viṣṇoḥ śaṅkhadānena yad bhavet
एतच् चान्यच् च यत् किंचिद् अज्ञानान् न प्रचोदितम् तत् सर्वं कथय ब्रह्मन् भक्तस्य मम केशवे
etac cānyac ca yat kiṃcid ajñānān na pracoditam tat sarvaṃ kathaya brahman bhaktasya mama keśave
इति संप्रेरितो विप्रस् तेन राज्ञा भृगुस् तदा मार्कण्डेयं नियुज्याथ कथने स गतो मुनिः
iti saṃprerito vipras tena rājñā bhṛgus tadā mārkaṇḍeyaṃ niyujyātha kathane sa gato muniḥ
सो ऽपि तस्मिन् मुदायुक्तो हरिभक्त्या विशेषतः राज्ञे प्रवक्तुम् आरेभे भृगुणा चोदितो मुनिः
so 'pi tasmin mudāyukto haribhaktyā viśeṣataḥ rājñe pravaktum ārebhe bhṛguṇā codito muniḥ
राजपुत्र शृणुष्वेदं हरिपूजाविधिं क्रमात् विष्णुभक्तस्य वक्ष्यामि तवाहं पाण्डुवंशज
rājaputra śṛṇuṣvedaṃ haripūjāvidhiṃ kramāt viṣṇubhaktasya vakṣyāmi tavāhaṃ pāṇḍuvaṃśaja
नरसिंहस्य नित्यं च यः संमार्जनम् आरभेत् सर्वपापविनिर्मुक्तो विष्णुलोके स मोदते
narasiṃhasya nityaṃ ca yaḥ saṃmārjanam ārabhet sarvapāpavinirmukto viṣṇuloke sa modate
गोमयेन मृदा तोयैर् यः करोत्य् उपलेपनम् स चाक्षयफलं प्राप्य विष्णुलोके महीयते
gomayena mṛdā toyair yaḥ karoty upalepanam sa cākṣayaphalaṃ prāpya viṣṇuloke mahīyate
अत्रार्थे यत् पुरावृत्तम् इतिहासं पुरातनम् यच् छ्रुत्वा सर्वपापेभ्यो मुक्तिर् भवति सत्तम
atrārthe yat purāvṛttam itihāsaṃ purātanam yac chrutvā sarvapāpebhyo muktir bhavati sattama
पुरा युधिष्ठिरो राजा पञ्चभिर् भ्रातृभिर् युतः द्रौपद्या सह राजेन्द्र काननं विचचार ह
purā yudhiṣṭhiro rājā pañcabhir bhrātṛbhir yutaḥ draupadyā saha rājendra kānanaṃ vicacāra ha
शूलकण्टकनिष्क्रान्तास् ततस् ते पञ्च पाण्डवाः नारदो ऽपि गतो नाकं जुष्ट्वेदं तीर्थम् उत्तमम्
śūlakaṇṭakaniṣkrāntās tatas te pañca pāṇḍavāḥ nārado 'pi gato nākaṃ juṣṭvedaṃ tīrtham uttamam
ततो युधिष्ठिरो राजा प्रस्थितस् तीर्थम् उत्तमम् दर्शनं मुनिमुख्यस्य तीर्थधर्मोपदेशिनः
tato yudhiṣṭhiro rājā prasthitas tīrtham uttamam darśanaṃ munimukhyasya tīrthadharmopadeśinaḥ
चिन्तयति च धर्मात्मा क्रोधपैशुन्यवर्जितः दानवो बहुरोमा च तथा स्थूलशिरा नृप
cintayati ca dharmātmā krodhapaiśunyavarjitaḥ dānavo bahuromā ca tathā sthūlaśirā nṛpa
पाण्डवान् गच्छतो वीक्ष्य दानवो द्रौपदीच्छया कृत्वा भूप मुने रुपं बहुरोमा गतस् तदा
pāṇḍavān gacchato vīkṣya dānavo draupadīcchayā kṛtvā bhūpa mune rupaṃ bahuromā gatas tadā
प्रणिधानं विधायाथ आसीनः कुशविष्टरे बिभ्रत् कमण्डलुं पार्श्वे दर्भसूचीं तथा करे
praṇidhānaṃ vidhāyātha āsīnaḥ kuśaviṣṭare bibhrat kamaṇḍaluṃ pārśve darbhasūcīṃ tathā kare
अक्षमालां जपन् मन्त्रं स्वनासाग्रं निरीक्षयन् स दृष्टः पाण्डवैस् तत्र रेवायां वनचारिभिः
akṣamālāṃ japan mantraṃ svanāsāgraṃ nirīkṣayan sa dṛṣṭaḥ pāṇḍavais tatra revāyāṃ vanacāribhiḥ
ततो युधिष्ठिरो राजा तं प्रणम्य सहानुजः जगाद वचनं दृष्ट्वा भाग्येनासि महामुने
tato yudhiṣṭhiro rājā taṃ praṇamya sahānujaḥ jagāda vacanaṃ dṛṣṭvā bhāgyenāsi mahāmune
तीर्थानि रुद्रदेहायाः सुगोप्यानि निवेदय मुनीनां दर्शनं नाथ श्रुतं धर्मोपदेशकम्
tīrthāni rudradehāyāḥ sugopyāni nivedaya munīnāṃ darśanaṃ nātha śrutaṃ dharmopadeśakam
यावन् मुनिम् उवाचेदं धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः तावत् स्थूलशिराः प्राप्तो मुनिरूपधरो ऽपरः
yāvan munim uvācedaṃ dharmaputro yudhiṣṭhiraḥ tāvat sthūlaśirāḥ prāpto munirūpadharo 'paraḥ
जल्पन्न् इत्य् आतुरं वाक्यं को नामास्त्य् अत्र रक्षकः भयातुरं नरो जीवं यो रक्षेच् छरणागतम्
jalpann ity āturaṃ vākyaṃ ko nāmāsty atra rakṣakaḥ bhayāturaṃ naro jīvaṃ yo rakṣec charaṇāgatam
तस्यानन्तफलं स्याद् वै किं पुनर् मां द्विजोत्तमम् एकतो मेदिनीदानं मेरुभूधरदक्षिणम्
tasyānantaphalaṃ syād vai kiṃ punar māṃ dvijottamam ekato medinīdānaṃ merubhūdharadakṣiṇam
अन्यतो ह्य् आर्तजीवानां प्राणसंशयवारणम् द्विजं धेनुं स्त्रियं बालं पिड्यमानं च दुर्जनैः
anyato hy ārtajīvānāṃ prāṇasaṃśayavāraṇam dvijaṃ dhenuṃ striyaṃ bālaṃ piḍyamānaṃ ca durjanaiḥ
उपेक्षेत नरो यस् तु स च गच्छति रौरवम् अथ मां हृतसर्वस्वं प्राणत्यागपरायणम्
upekṣeta naro yas tu sa ca gacchati rauravam atha māṃ hṛtasarvasvaṃ prāṇatyāgaparāyaṇam
को रक्षति नरो वीरः पराभूतं हि दानवैः गृहीत्वा चाक्षमालां मे तथा सुभकमण्डलुम्
ko rakṣati naro vīraḥ parābhūtaṃ hi dānavaiḥ gṛhītvā cākṣamālāṃ me tathā subhakamaṇḍalum
निहतो ऽहं कराघातैस् तथा खाटो मनोहरः गृहीतं मम सर्वस्वं दानवेन दुरात्मना
nihato 'haṃ karāghātais tathā khāṭo manoharaḥ gṛhītaṃ mama sarvasvaṃ dānavena durātmanā
इत्य् आकर्ण्य वचः क्लीबं पाण्डवा जातसंभ्रमाः यान्ति रोमाञ्चिता भूयो विधायाग्निं च तं मुनिम्
ity ākarṇya vacaḥ klībaṃ pāṇḍavā jātasaṃbhramāḥ yānti romāñcitā bhūyo vidhāyāgniṃ ca taṃ munim
विमुच्य द्रौपदीं तत्र मुनेः पार्श्वे महात्मनः ततो दूरतरं प्राप्ताः संरम्भात् ते च पाण्डवाः
vimucya draupadīṃ tatra muneḥ pārśve mahātmanaḥ tato dūrataraṃ prāptāḥ saṃrambhāt te ca pāṇḍavāḥ
ततो युधिष्ठिरो ऽवोचत् किं च नो नात्र दृश्यते कृष्णासंरक्षणार्थाय व्रज व्यावर्त्य चार्जुन
tato yudhiṣṭhiro 'vocat kiṃ ca no nātra dṛśyate kṛṣṇāsaṃrakṣaṇārthāya vraja vyāvartya cārjuna
ततो ऽर्जुनो विनिष्क्रान्तो बन्धुवाक्यप्रणोदितः ततो युधिष्ठिरो राजा सत्यां वाचम् अकल्पयत्
tato 'rjuno viniṣkrānto bandhuvākyapraṇoditaḥ tato yudhiṣṭhiro rājā satyāṃ vācam akalpayat
निरीक्ष्य मण्डलं भानोस् तदा सुगहने वने मम सत्याच् च सुकृताद् धर्मसंभाषणात् प्रभो
nirīkṣya maṇḍalaṃ bhānos tadā sugahane vane mama satyāc ca sukṛtād dharmasaṃbhāṣaṇāt prabho
तथ्यं शंसन्तु त्रिदशा मम संशयभाजिनः ततो ऽम्बरे ऽभवद् वाणी तदा भूपाशरीरिणी
tathyaṃ śaṃsantu tridaśā mama saṃśayabhājinaḥ tato 'mbare 'bhavad vāṇī tadā bhūpāśarīriṇī
दानवो ऽयं महाराज मुनिः स्थूलशिराः स्थितः नासाव् उपद्रुतः केन मायैषास्य दुरात्मनः
dānavo 'yaṃ mahārāja muniḥ sthūlaśirāḥ sthitaḥ nāsāv upadrutaḥ kena māyaiṣāsya durātmanaḥ
ततो भीमः कराघातैर् नश्यमानं हि दानवम् संरम्भात् कुपितो ऽत्यर्थं मौलिदेशे जघान तम्
tato bhīmaḥ karāghātair naśyamānaṃ hi dānavam saṃrambhāt kupito 'tyarthaṃ maulideśe jaghāna tam
सो ऽपि रूपं निजं प्राप्य रौद्रं भीमम् अताडयत् तत्र युद्धं प्रववृते दारुणं भीमदैत्ययोः
so 'pi rūpaṃ nijaṃ prāpya raudraṃ bhīmam atāḍayat tatra yuddhaṃ pravavṛte dāruṇaṃ bhīmadaityayoḥ
कष्टाद् बभञ्ज भीमो ऽपि तस्य स्थूलं शिरो वने अर्जुनो ऽपि समायातो नैव पश्यति तं मुनिम्
kaṣṭād babhañja bhīmo 'pi tasya sthūlaṃ śiro vane arjuno 'pi samāyāto naiva paśyati taṃ munim
तथा च द्रौपदीं भूयः साध्वीं कान्तां च वल्लभाम् ततो वृक्षं समारुह्य यावत् पश्यति चार्जुनः
tathā ca draupadīṃ bhūyaḥ sādhvīṃ kāntāṃ ca vallabhām tato vṛkṣaṃ samāruhya yāvat paśyati cārjunaḥ
तावद् विधाय तां स्कन्धे शीघ्रं धावति दानवः संहृता याति दुष्टेन रुदती कुररी यथा
tāvad vidhāya tāṃ skandhe śīghraṃ dhāvati dānavaḥ saṃhṛtā yāti duṣṭena rudatī kurarī yathā
कुर्वती भीमभीमेति धर्मपुत्रेति वादिनी तां दृष्ट्वा स ययौ वीरः शब्दैर् संनादयन् दिशः
kurvatī bhīmabhīmeti dharmaputreti vādinī tāṃ dṛṣṭvā sa yayau vīraḥ śabdair saṃnādayan diśaḥ
पादन्यासोरुवेगेन प्रभग्नाः पादपा भृशम् ततो दैत्यो ऽपि तां तन्वीं विहायाशु पलायितः
pādanyāsoruvegena prabhagnāḥ pādapā bhṛśam tato daityo 'pi tāṃ tanvīṃ vihāyāśu palāyitaḥ
तथापि चार्जुनो तस्य कोपान् मुञ्चति नासुरम् पतितो मेदिनीपृष्ठे तावद् एव चतुर्भुजः
tathāpi cārjuno tasya kopān muñcati nāsuram patito medinīpṛṣṭhe tāvad eva caturbhujaḥ
पीते चवाससी बिभ्रत् शङ्खचक्रायुधानि च ततः स विस्मयाक्रान्तो नत्वा पार्थो वचो ऽवदत्
pīte cavāsasī bibhrat śaṅkhacakrāyudhāni ca tataḥ sa vismayākrānto natvā pārtho vaco 'vadat
कथं कृतैषा भगवंस् त्वया मायात्र वैष्णवी मयाप्य् अपकृतं नाथ तत् क्षमस्व नमो ऽस्तु ते
kathaṃ kṛtaiṣā bhagavaṃs tvayā māyātra vaiṣṇavī mayāpy apakṛtaṃ nātha tat kṣamasva namo 'stu te
नूनम् अज्ञानभावेन कर्मैतद् दारुणं मया तत् क्षन्तव्यं जगन्नाथ चैतन्यं मानवे कुतः
nūnam ajñānabhāvena karmaitad dāruṇaṃ mayā tat kṣantavyaṃ jagannātha caitanyaṃ mānave kutaḥ
नाहं कृष्णो महाबाहो बहुरोमास्मि दानवः उपयातो हरेर् देहं पूर्वकर्मप्रभावतः
nāhaṃ kṛṣṇo mahābāho bahuromāsmi dānavaḥ upayāto harer dehaṃ pūrvakarmaprabhāvataḥ
बहुरोमन् पुर्वजातिं कर्म मे शंस तत्त्वतः केन कर्मविपाकेन विष्णोः सारूप्यम् आप्तवान्
bahuroman purvajātiṃ karma me śaṃsa tattvataḥ kena karmavipākena viṣṇoḥ sārūpyam āptavān
शृण्व् अर्जुन महाभाग सहितो भ्रातृभिर् मम चरितं चित्रम् अत्यर्थं शृण्वतां मुदवर्धनम्
śṛṇv arjuna mahābhāga sahito bhrātṛbhir mama caritaṃ citram atyarthaṃ śṛṇvatāṃ mudavardhanam
अहम् आसं पुरा राजा सोमवंशसमुद्भवः जयध्वज इति ख्यातो नारायणपरायणः
aham āsaṃ purā rājā somavaṃśasamudbhavaḥ jayadhvaja iti khyāto nārāyaṇaparāyaṇaḥ
विष्णोर् देवालये नित्यं संमार्जनपरायणः उपलेपरतश् चैव दीपदाने समुद्यतः
viṣṇor devālaye nityaṃ saṃmārjanaparāyaṇaḥ upaleparataś caiva dīpadāne samudyataḥ
वीतिहोत्र इति ख्यात आसीत् साधुपुरोहितः मम तच्चरितं दृष्ट्वा विप्रो विस्मयम् आगतः
vītihotra iti khyāta āsīt sādhupurohitaḥ mama taccaritaṃ dṛṣṭvā vipro vismayam āgataḥ
कदाचिद् उपविष्टं तं राजानं विष्णुतत्परम् अपृच्छद् वीतिहोत्रस् तं वेदवेदाङ्गपारगः
kadācid upaviṣṭaṃ taṃ rājānaṃ viṣṇutatparam apṛcchad vītihotras taṃ vedavedāṅgapāragaḥ
राजन् परमधर्मज्ञ हरिभक्तपरायण विष्णुभक्तिमतां पुंसां श्रेष्ठो ऽसि पुरुषर्षभ
rājan paramadharmajña haribhaktaparāyaṇa viṣṇubhaktimatāṃ puṃsāṃ śreṣṭho 'si puruṣarṣabha
संमार्जनपरो नित्यं उपलेपरतस् तथा तन् मे वद महाभाग त्वया किं विदितं फलम्
saṃmārjanaparo nityaṃ upaleparatas tathā tan me vada mahābhāga tvayā kiṃ viditaṃ phalam
कर्माण्य् अन्यानि सन्त्य् एव विष्णोः प्रियतराणि वै तथापि त्वं महाभाग एतयोः सततोद्यतः
karmāṇy anyāni santy eva viṣṇoḥ priyatarāṇi vai tathāpi tvaṃ mahābhāga etayoḥ satatodyataḥ
सर्वात्मना महापुण्यं जनेश विदितं तव तद् ब्रूहि यद्य् अगुह्यं च प्रीतिर् मयि तवास्ति चेत्
sarvātmanā mahāpuṇyaṃ janeśa viditaṃ tava tad brūhi yady aguhyaṃ ca prītir mayi tavāsti cet
शृणुष्व विप्रशार्दूल ममैव चरितं पुरा
śṛṇuṣva vipraśārdūla mamaiva caritaṃ purā
जातिस्मरत्वाज् जानामि श्रोतॄणां विस्मयावहम् पूर्वजन्मनि विप्रेन्द्र रैवतो नाम वाडवः
jātismaratvāj jānāmi śrotṝṇāṃ vismayāvaham pūrvajanmani viprendra raivato nāma vāḍavaḥ
अयाज्ययाजको ऽहं वै सदैव ग्रामयाजकः पिशुनो निष्ठुरश् चैव अपण्यनां च विक्रयी
ayājyayājako 'haṃ vai sadaiva grāmayājakaḥ piśuno niṣṭhuraś caiva apaṇyanāṃ ca vikrayī
निषिद्धकर्माचरणात् परित्यक्तः स्वबन्धुभिः महापापरतो नित्यं ब्रह्मद्वेषरतस् तथा
niṣiddhakarmācaraṇāt parityaktaḥ svabandhubhiḥ mahāpāparato nityaṃ brahmadveṣaratas tathā
परदारपरद्रव्यलोलुपो जन्तुहिंसकः मद्यपानरतो नित्यं ब्रह्मद्वेषरतस् तथा
paradāraparadravyalolupo jantuhiṃsakaḥ madyapānarato nityaṃ brahmadveṣaratas tathā
एवं पपरतो नित्यं बहुशो मार्गरोधकृत् कदाचित् कामचारो ऽहं गृहीत्वा ब्राह्मणस्त्रियः
evaṃ paparato nityaṃ bahuśo mārgarodhakṛt kadācit kāmacāro 'haṃ gṛhītvā brāhmaṇastriyaḥ
शून्यं पूजादिभिर् विष्णोर् मन्दिरं प्राप्तवान् निशि स्ववस्त्रप्रान्ततो ब्रह्मन् कियदंशः स मार्जितः
śūnyaṃ pūjādibhir viṣṇor mandiraṃ prāptavān niśi svavastraprāntato brahman kiyadaṃśaḥ sa mārjitaḥ
प्रदीपः स्थापितस् तत्र सुरतार्थाद् द्विजोत्तम तेनापि मम दुष्कर्म निःशेषं क्षयम् आगतम्
pradīpaḥ sthāpitas tatra suratārthād dvijottama tenāpi mama duṣkarma niḥśeṣaṃ kṣayam āgatam
एवं स्थितं विष्णुगृहे मया भोगेच्छया द्विज तदैव दीपकं दृष्ट्वा आगताः पुरपालकाः
evaṃ sthitaṃ viṣṇugṛhe mayā bhogecchayā dvija tadaiva dīpakaṃ dṛṣṭvā āgatāḥ purapālakāḥ
चौर्यार्थं परदूतो ऽयम् इत्य् उक्त्वा माम् अपातयन् खड्गेन तीक्ष्णधारेण शिरश् छित्त्वा च ते गताः
cauryārthaṃ paradūto 'yam ity uktvā mām apātayan khaḍgena tīkṣṇadhāreṇa śiraś chittvā ca te gatāḥ
दिव्यं विमानम् आरुह्य प्रभुदाससमन्वितम् गन्धर्वैर् गीयमानो ऽहं स्वर्गलोकं तदा गतः
divyaṃ vimānam āruhya prabhudāsasamanvitam gandharvair gīyamāno 'haṃ svargalokaṃ tadā gataḥ
तत्र स्थित्वा ब्रह्मकल्पं शतं साग्रं द्विजोत्तमाः दिव्यभोगसमायुक्तो दिव्यरूपसमन्वितः
tatra sthitvā brahmakalpaṃ śataṃ sāgraṃ dvijottamāḥ divyabhogasamāyukto divyarūpasamanvitaḥ
जातो ऽहं पुण्ययोगाद् धि सोमवंशसमुद्भवः जयध्वज इति ख्यातो राजा राजीवलोचनः
jāto 'haṃ puṇyayogād dhi somavaṃśasamudbhavaḥ jayadhvaja iti khyāto rājā rājīvalocanaḥ
तत्रापि कालवशतो मृतः स्वर्गम् अवाप्तवान् इन्द्रलोकम् अनुप्राप्य रुद्रलोकं ततो गतः
tatrāpi kālavaśato mṛtaḥ svargam avāptavān indralokam anuprāpya rudralokaṃ tato gataḥ
रुद्रलोकाद् ब्रह्मलोकं गच्छता नारदो मुनिः दृष्टश् च नमितो नैव गर्वान् मे हसितश् च सः
rudralokād brahmalokaṃ gacchatā nārado muniḥ dṛṣṭaś ca namito naiva garvān me hasitaś ca saḥ
कुपितः शप्तवान् मां स राक्षसो भव भूपते इति शापं समाकर्ण्य दत्तं तेन द्विजन्मना
kupitaḥ śaptavān māṃ sa rākṣaso bhava bhūpate iti śāpaṃ samākarṇya dattaṃ tena dvijanmanā
प्रसादितो मया भूप प्रसादं कृतवान् मुनिः यदा रेवामठे राजन् धर्मपुत्रस्य धीमतः
prasādito mayā bhūpa prasādaṃ kṛtavān muniḥ yadā revāmaṭhe rājan dharmaputrasya dhīmataḥ
भार्यापहारं नयतः शापमोक्षो भविष्यति सो ऽहम् अर्जुन भूपाल धर्मपुत्र युधिष्ठिर
bhāryāpahāraṃ nayataḥ śāpamokṣo bhaviṣyati so 'ham arjuna bhūpāla dharmaputra yudhiṣṭhira
विष्णोः सारूप्यम् अगमं यामि वैकुण्ठम् अद्य वै
viṣṇoḥ sārūpyam agamaṃ yāmi vaikuṇṭham adya vai
इत्य् उक्त्वा गरुडारूढो धर्मपुत्रस्य पश्यतः
ity uktvā garuḍārūḍho dharmaputrasya paśyataḥ
गतवान् विष्णुभवनं यत्र विष्णुः श्रिया सह संमार्जनोपलेपाभ्यां महिमा तेन वर्णितः
gatavān viṣṇubhavanaṃ yatra viṣṇuḥ śriyā saha saṃmārjanopalepābhyāṃ mahimā tena varṇitaḥ
अवशेनापि यत् कर्म कृत्वेमां श्रियम् आगतः भक्तिमद्भिः प्रशान्तैश् च किं पुनः सम्यगर्चनात्
avaśenāpi yat karma kṛtvemāṃ śriyam āgataḥ bhaktimadbhiḥ praśāntaiś ca kiṃ punaḥ samyagarcanāt
मार्कण्डेयवचः श्रुत्वा पाण्डुवंशसमुद्भवः सहस्रानीकभूपालो हरिपूजारतो ऽभवत्
mārkaṇḍeyavacaḥ śrutvā pāṇḍuvaṃśasamudbhavaḥ sahasrānīkabhūpālo haripūjārato 'bhavat
तस्माच् छृणुत विप्रेन्द्रा देवो नारायणो ऽव्ययः ज्ञानतो ऽज्ञानतो वापि पूजकानां विमुक्तिदः
tasmāc chṛṇuta viprendrā devo nārāyaṇo 'vyayaḥ jñānato 'jñānato vāpi pūjakānāṃ vimuktidaḥ
अर्चयध्वं जगन्नाथं भूयो भूयो वदाम्य् अहम् तर्तुं यदीच्छथ द्विजा दुस्तरं भवसागरम्
arcayadhvaṃ jagannāthaṃ bhūyo bhūyo vadāmy aham tartuṃ yadīcchatha dvijā dustaraṃ bhavasāgaram
ये ऽर्चयन्ति हरिं भक्ताः प्रणतार्तिहरं हरिम् ते वन्द्यास् ते प्रपूज्याश् च नमस्याश् च विशेषतः
ye 'rcayanti hariṃ bhaktāḥ praṇatārtiharaṃ harim te vandyās te prapūjyāś ca namasyāś ca viśeṣataḥ