पुनर् एव द्विजश्रेष्ठ मार्कण्डेय महामते निर्माल्यापनयाद् विष्णोर् यत् पुण्यं तद् वदस्व मे
punar eva dvijaśreṣṭha mārkaṇḍeya mahāmate nirmālyāpanayād viṣṇor yat puṇyaṃ tad vadasva me
निर्माल्यम् अपनीयाथ तोयेन स्नाप्य केशवम् नरसिंहाकृतिं राजन् सर्वपापैः प्रमुच्यते
nirmālyam apanīyātha toyena snāpya keśavam narasiṃhākṛtiṃ rājan sarvapāpaiḥ pramucyate
सर्वतीर्थफलं प्राप्य यानारूढो दिवं व्रजेत् श्रीविष्णोः सदनं प्राप्य मोदते कालम् अक्षयम्
sarvatīrthaphalaṃ prāpya yānārūḍho divaṃ vrajet śrīviṣṇoḥ sadanaṃ prāpya modate kālam akṣayam
आगच्छ नरसिंहेति आवाह्याक्षतपुष्पकैः एतावतापि राजेन्द्र सर्वपापैः प्रमुच्यते
āgaccha narasiṃheti āvāhyākṣatapuṣpakaiḥ etāvatāpi rājendra sarvapāpaiḥ pramucyate
दत्त्वासनम् अथार्घ्यं च पाद्यम् आचमनीयकम् देवदेवस्य विधिना सर्वपापैः प्रमुच्यते
dattvāsanam athārghyaṃ ca pādyam ācamanīyakam devadevasya vidhinā sarvapāpaiḥ pramucyate
स्नाप्य तोयेन पयसा नरसिंहं नराधिप सर्वपापविनिर्मुक्तो विष्णुलोके महीयते
snāpya toyena payasā narasiṃhaṃ narādhipa sarvapāpavinirmukto viṣṇuloke mahīyate
स्नाप्य दध्ना सकृद् यस् तु निर्मलः प्रियदर्शनः विष्णुलोकम् अवाप्नोति पूज्यमानः सुरोत्तमैः
snāpya dadhnā sakṛd yas tu nirmalaḥ priyadarśanaḥ viṣṇulokam avāpnoti pūjyamānaḥ surottamaiḥ
यः करोति हरेर् अर्चां मधुना स्नापयन् नरः अग्निलोके स मोदित्वा पुनर् विष्णुपुरे वसेत्
yaḥ karoti harer arcāṃ madhunā snāpayan naraḥ agniloke sa moditvā punar viṣṇupure vaset
घृतेन स्नपनं यस् तु स्नानकाले विशेषतः नरसिंहाकृतेः कुर्याच् *छङ्खभेरीनिनादितम्
ghṛtena snapanaṃ yas tu snānakāle viśeṣataḥ narasiṃhākṛteḥ kuryāc *chaṅkhabherīnināditam
पापकञ्चुकम् उन्मुच्य यथा जीर्णम् अहिस् त्वचम् दिव्यं विमानम् आस्थाय विष्णुलोके महीयते
pāpakañcukam unmucya yathā jīrṇam ahis tvacam divyaṃ vimānam āsthāya viṣṇuloke mahīyate
पञ्चगव्येन देवेशं यः स्नापयति भक्तितः मन्त्रपूर्वं महाराज तस्य पुण्यम् अनन्तकम्
pañcagavyena deveśaṃ yaḥ snāpayati bhaktitaḥ mantrapūrvaṃ mahārāja tasya puṇyam anantakam
यश् च गोधूमकैश् चूर्णैर् उद्वर्त्योष्णेन वारिणा प्रक्षाल्य देवदेवेशं वारुणं लोकम् आप्नुयात्
yaś ca godhūmakaiś cūrṇair udvartyoṣṇena vāriṇā prakṣālya devadeveśaṃ vāruṇaṃ lokam āpnuyāt
पादपीठं तु यो भक्त्या बिल्वपत्रर् निर्घर्षितम् उष्णाम्बुना च प्रक्षाल्य सर्वपापैर् प्रमुच्यते
pādapīṭhaṃ tu yo bhaktyā bilvapatrar nirgharṣitam uṣṇāmbunā ca prakṣālya sarvapāpair pramucyate
कुशपुष्पोदकैः स्नात्वा ब्रह्मलोकम् अवाप्नुयात् रत्नोदकेन सावित्रं कौबेरं हेमवारिणा नरसिंहं तु संस्नाप्य कर्पूरागुरुवारिणा
kuśapuṣpodakaiḥ snātvā brahmalokam avāpnuyāt ratnodakena sāvitraṃ kauberaṃ hemavāriṇā narasiṃhaṃ tu saṃsnāpya karpūrāguruvāriṇā
इन्द्रलोके स मोदित्वा पश्चाद् विष्णुपुरे वसेत् पुण्योदकेन गोविन्दं स्नाप्य भक्त्या नरोत्तम
indraloke sa moditvā paścād viṣṇupure vaset puṇyodakena govindaṃ snāpya bhaktyā narottama
सावित्रं लोकम् आसाद्य विष्णुलोके महीयते वस्त्राभ्याम् अर्चनं भक्त्या परिधाप्य हरिं हरेः
sāvitraṃ lokam āsādya viṣṇuloke mahīyate vastrābhyām arcanaṃ bhaktyā paridhāpya hariṃ hareḥ
सोमलोके रमित्वा च विष्णुलोके महीयते कुङ्कुमागुरुश्रीखण्डकर्दमैर् अच्युताकृतिम्
somaloke ramitvā ca viṣṇuloke mahīyate kuṅkumāguruśrīkhaṇḍakardamair acyutākṛtim
आलिप्य भक्त्या राजेन्द्र कल्पकोटिं वसेद् दिवि मल्लिकामालतीजातिकेतक्यशोकचम्पकैः
ālipya bhaktyā rājendra kalpakoṭiṃ vased divi mallikāmālatījātiketakyaśokacampakaiḥ
पुंनागनागबकुलैः पद्मैर् उत्पलजातिभिः तुलसीकरवीरैश् च पालाशैः सानुकुम्बकैः
puṃnāganāgabakulaiḥ padmair utpalajātibhiḥ tulasīkaravīraiś ca pālāśaiḥ sānukumbakaiḥ
एतैर् अन्यैश् च कुसुमैः प्रशस्तैर् अच्युतं नरः अर्चयेद् दशसुवर्णस्य प्रत्येकं फलम् आप्नुयात्
etair anyaiś ca kusumaiḥ praśastair acyutaṃ naraḥ arcayed daśasuvarṇasya pratyekaṃ phalam āpnuyāt
मालां कृत्वा यथालाभम् एतेषां विष्णुम् अर्चयेत् कल्पकोटिसहस्राणि कल्पकोटिशतानि च
mālāṃ kṛtvā yathālābham eteṣāṃ viṣṇum arcayet kalpakoṭisahasrāṇi kalpakoṭiśatāni ca
दिव्यां विमानम् आस्थाय विष्णुलोके स मोदते नरसिंहं तु यो भक्त्या बिल्वपत्रैर् अखण्डितैः
divyāṃ vimānam āsthāya viṣṇuloke sa modate narasiṃhaṃ tu yo bhaktyā bilvapatrair akhaṇḍitaiḥ
निश्छिद्रैः पूजयेद् यस् तु तुलसीभिः समन्वितम् सर्वपापविनिर्मुक्तः सर्वभूषणभूषितः
niśchidraiḥ pūjayed yas tu tulasībhiḥ samanvitam sarvapāpavinirmuktaḥ sarvabhūṣaṇabhūṣitaḥ
काञ्चनेन विमानेन विष्णुलोके महीयते माहिषाख्यं गुग्गुलं च आज्ययुक्तं सशर्करम्
kāñcanena vimānena viṣṇuloke mahīyate māhiṣākhyaṃ guggulaṃ ca ājyayuktaṃ saśarkaram
धूपं ददाति राजेन्द्र नरसिंहस्य भक्तिमान् धूपितैः सर्वदिग्भ्यस् तु सर्वपापविवर्जितः
dhūpaṃ dadāti rājendra narasiṃhasya bhaktimān dhūpitaiḥ sarvadigbhyas tu sarvapāpavivarjitaḥ
अप्सरोगणसंकीर्णविमानेन विराजते वायुलोके स मोदित्वा पश्चाद् विष्णुपुरं व्रजेत्
apsarogaṇasaṃkīrṇavimānena virājate vāyuloke sa moditvā paścād viṣṇupuraṃ vrajet
घृतेन वाथ तैलेन दीपं प्रज्वालयेन् नरः विष्णवे विधिवद् भक्त्या तस्य पुण्यफलं शृणु
ghṛtena vātha tailena dīpaṃ prajvālayen naraḥ viṣṇave vidhivad bhaktyā tasya puṇyaphalaṃ śṛṇu
विहाय पापकलिलं सहरादित्यसप्रभः ज्योतिष्मता विमानेन विष्णुलोकं स गच्छति
vihāya pāpakalilaṃ saharādityasaprabhaḥ jyotiṣmatā vimānena viṣṇulokaṃ sa gacchati
हविः शाल्योदनं दिवान् आज्ययुक्तं सशर्करम् निवेद्य नरसिंहाय यावकं पायसं तथा
haviḥ śālyodanaṃ divān ājyayuktaṃ saśarkaram nivedya narasiṃhāya yāvakaṃ pāyasaṃ tathā
समास् तन्दुलसंख्याया यावतीस् तावतीर् नृप विष्णुलोके महाभोगान् भुञ्जन्न् आस्ते स वैष्णवः
samās tandulasaṃkhyāyā yāvatīs tāvatīr nṛpa viṣṇuloke mahābhogān bhuñjann āste sa vaiṣṇavaḥ
बलिना वैष्णवेनाथ तृप्ताः सन्तो दिवौकसः शान्तिं तस्य प्रयच्छन्ति श्रियम् आरोग्यम् एव च
balinā vaiṣṇavenātha tṛptāḥ santo divaukasaḥ śāntiṃ tasya prayacchanti śriyam ārogyam eva ca
प्रदक्षिणेन चैकेन देवदेवस्य भक्तितः कृतेन यत् फलं नॄणां तच् छृणुष्व नृपात्मज
pradakṣiṇena caikena devadevasya bhaktitaḥ kṛtena yat phalaṃ nṝṇāṃ tac chṛṇuṣva nṛpātmaja
पृथ्वीप्रदक्षिणफलं प्राप्य विष्णुपुरे वसेत् नमस्कारः कृतो येन भक्त्या वै माधवस्य च
pṛthvīpradakṣiṇaphalaṃ prāpya viṣṇupure vaset namaskāraḥ kṛto yena bhaktyā vai mādhavasya ca
धर्मार्थकाममोक्षाख्यं फलं तेनाप्तम् अञ्जसा स्तोत्रैर् जपैश् च देवाग्रे यः स्तौति मधुसूदनम्
dharmārthakāmamokṣākhyaṃ phalaṃ tenāptam añjasā stotrair japaiś ca devāgre yaḥ stauti madhusūdanam
सर्वपापविनिर्मुक्तो विष्णुलोके महीयते गीतवाद्यादिकं नाट्यं शङ्खतूर्यादिनिःस्वनैः
sarvapāpavinirmukto viṣṇuloke mahīyate gītavādyādikaṃ nāṭyaṃ śaṅkhatūryādiniḥsvanaiḥ
यः कारयति वै विष्णोः स याति मन्दिरं नरः पर्वकाले विशेषेण कामगः कामरूपवान्
yaḥ kārayati vai viṣṇoḥ sa yāti mandiraṃ naraḥ parvakāle viśeṣeṇa kāmagaḥ kāmarūpavān
सुसंगीतविदैश् चैव सेव्यमानो ऽप्सरोगणैः महार्हमणिचित्रेण विमानेन विराजता
susaṃgītavidaiś caiva sevyamāno 'psarogaṇaiḥ mahārhamaṇicitreṇa vimānena virājatā
स्वर्गात् स्वर्गम् अनुप्राप्य विष्णुलोके महीयते ध्वजं तु विष्णवे यस् तु गरुडेन समन्वितम्
svargāt svargam anuprāpya viṣṇuloke mahīyate dhvajaṃ tu viṣṇave yas tu garuḍena samanvitam
दद्यात् सो ऽपि ध्वजाकीर्णविमानेन विराजता विष्णुलोकम् अवाप्नोति सेव्यमानो ऽप्सरोगणैः
dadyāt so 'pi dhvajākīrṇavimānena virājatā viṣṇulokam avāpnoti sevyamāno 'psarogaṇaiḥ
सुवर्णाभरणैर् दिव्यैर् हारकेयूरकुण्डलैः मुकुटाभरणाद्यैश् च यो विष्णुं पूजयेन् नृप
suvarṇābharaṇair divyair hārakeyūrakuṇḍalaiḥ mukuṭābharaṇādyaiś ca yo viṣṇuṃ pūjayen nṛpa
सर्वपापविनिर्मुक्तः सर्वभूषणभूषितः इन्द्रलोके वसेद् धीमान् यावद् इन्द्राश् चतुर्दश
sarvapāpavinirmuktaḥ sarvabhūṣaṇabhūṣitaḥ indraloke vased dhīmān yāvad indrāś caturdaśa
यो गां पयस्विनीं विष्णोः कपिलां संप्रयच्छति आराध्य तम् अथाग्रे तु यत् किंचिद् दग्धम् उत्तमम्
yo gāṃ payasvinīṃ viṣṇoḥ kapilāṃ saṃprayacchati ārādhya tam athāgre tu yat kiṃcid dagdham uttamam
तद् दत्त्वा नरसिंहाय विष्णुलोके महीयते पितरस् तस्य मोदन्ते श्वेतद्वीपे चिरं नृप
tad dattvā narasiṃhāya viṣṇuloke mahīyate pitaras tasya modante śvetadvīpe ciraṃ nṛpa
एवं यः पूजयेद् राजन् नरसिंहं नरोत्तमः तस्य स्वर्गापवर्गौ तु भवतो नात्र संशयः
evaṃ yaḥ pūjayed rājan narasiṃhaṃ narottamaḥ tasya svargāpavargau tu bhavato nātra saṃśayaḥ
यत्रैवं पूज्यते विष्णुर् नरसिंहो नरैर् नृप न तत्र व्याधिदुर्भिक्षराजचौरादिकं भयम्
yatraivaṃ pūjyate viṣṇur narasiṃho narair nṛpa na tatra vyādhidurbhikṣarājacaurādikaṃ bhayam
नरसिंहं समाराध्य विधिनानेन माधवम् नानास्वर्गसुखं भुक्त्वा न भूयः स्तनपो भवेत्
narasiṃhaṃ samārādhya vidhinānena mādhavam nānāsvargasukhaṃ bhuktvā na bhūyaḥ stanapo bhavet
नित्यं सर्पिस् तिलैर् होमो ग्रामे यस्मिन् प्रवर्तते न भवेत् तस्य ग्रामस्य भयं वा तत्र कुत्रचित्
nityaṃ sarpis tilair homo grāme yasmin pravartate na bhavet tasya grāmasya bhayaṃ vā tatra kutracit
अनावृष्टिर् माहामारी दोषा नो दाहका नृप नरसिंहं समाराध्य ब्राह्मणैर् वेदपारगैः
anāvṛṣṭir māhāmārī doṣā no dāhakā nṛpa narasiṃhaṃ samārādhya brāhmaṇair vedapāragaiḥ
कारयेल् लक्षहोमं तु ग्रामे यत्र पुराधिपः कृते तस्मिन् मयोक्ते तु आगच्छति न तद्भयम्
kārayel lakṣahomaṃ tu grāme yatra purādhipaḥ kṛte tasmin mayokte tu āgacchati na tadbhayam
दृष्टोपसर्गमरणं प्रजानाम् आत्मनश् च हि सम्यगाराधनीयं तु नरसिंहस्य मन्दिरे
dṛṣṭopasargamaraṇaṃ prajānām ātmanaś ca hi samyagārādhanīyaṃ tu narasiṃhasya mandire
शंकरायतने चापि कोटिहोमं नराधिप कारयेत् संयतैर् विप्रैः सभोजनसदक्षिणैः
śaṃkarāyatane cāpi koṭihomaṃ narādhipa kārayet saṃyatair vipraiḥ sabhojanasadakṣiṇaiḥ
कृते तस्मिन् नृपश्रेष्ठ नरसिंहप्रसादतः उपसर्गादिमरणं प्रजानाम् उपशाम्यति
kṛte tasmin nṛpaśreṣṭha narasiṃhaprasādataḥ upasargādimaraṇaṃ prajānām upaśāmyati
दुःस्वप्नदर्शने घोरे ग्रहपीडासु चात्मनः होमं च भोजनं चैव तस्य दोषः प्रणश्यति
duḥsvapnadarśane ghore grahapīḍāsu cātmanaḥ homaṃ ca bhojanaṃ caiva tasya doṣaḥ praṇaśyati
अयने विषुवे चैव चन्द्रसूर्यग्रहे तथा नरसिंहं समाराध्य लक्षहोमं तु कारयेत्
ayane viṣuve caiva candrasūryagrahe tathā narasiṃhaṃ samārādhya lakṣahomaṃ tu kārayet
शान्तिर् भवति राजेन्द्र तस्य तत्स्थानवासिनाम् एवमादिफलोपेतं नरसिंहार्चनं नृप
śāntir bhavati rājendra tasya tatsthānavāsinām evamādiphalopetaṃ narasiṃhārcanaṃ nṛpa
कुरु त्वं भूपतेः पुत्र यदि वाञ्छसि सद्गतिम् अतः परतरं नास्ति स्वर्गमोक्षफलप्रदम्
kuru tvaṃ bhūpateḥ putra yadi vāñchasi sadgatim ataḥ parataraṃ nāsti svargamokṣaphalapradam
नरेन्द्रैः सुकरं कर्तुं देवदेवस्य पूजनम् सन्त्य् अरण्ये ह्य् अमूल्यानि पत्रपुष्पाणि शाखिनाम्
narendraiḥ sukaraṃ kartuṃ devadevasya pūjanam santy araṇye hy amūlyāni patrapuṣpāṇi śākhinām
तोयं नदीतडागेषु देवः साधारणः स्थितः मनो नियमयेद् एकं विद्यासाधनकर्मणि
toyaṃ nadītaḍāgeṣu devaḥ sādhāraṇaḥ sthitaḥ mano niyamayed ekaṃ vidyāsādhanakarmaṇi
मनो नियमितं येन मुक्तिस् तस्य करे स्थिता
mano niyamitaṃ yena muktis tasya kare sthitā
इत्य् एवम् उक्तं भृगुचोदितेन मया तवेहार्चनम् अच्युतस्य दिने दिने त्वं कुरु विष्णुपूजां वदस्व चान्यत् कथयामि किं ते
ity evam uktaṃ bhṛgucoditena mayā tavehārcanam acyutasya dine dine tvaṃ kuru viṣṇupūjāṃ vadasva cānyat kathayāmi kiṃ te