॥ इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डे रेवाखण्डे रोहिणीसोमनाथतीर्थमाहात्म्यवर्णनं नामाष्टोत्तरशततमो ऽध्यायः ॥ RKV अध्याय 109 श्रीमार्कण्डेय उवाच: ततो गच्छेन्महीपाल चक्रतीर्थमनुत्तमम् । सेनापुरमितिख्यातं सर्वपापक्षयंकरम्
|| iti śrīskānde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ pañcama āvantyakhaṇḍe revākhaṇḍe rohiṇīsomanāthatīrthamāhātmyavarṇanaṃ nāmāṣṭottaraśatatamo 'dhyāyaḥ || RKV adhyāya 109 śrīmārkaṇḍeya uvāca: tato gacchenmahīpāla cakratīrthamanuttamam / senāpuramitikhyātaṃ sarvapāpakṣayaṃkaram
सैनापत्याभिषेकाय देवदेवेन चक्रिणा । आनीतश्च महासेनो देवैः सेन्द्रपुरोगमैः
saināpatyābhiṣekāya devadevena cakriṇā / ānītaśca mahāseno devaiḥ sendrapurogamaiḥ
दानवानां वधार्थाय जयाय च दिवौकसाम् । भूमिदानेन विप्रेन्द्रांस् तर्पयित्वा यथाविधि
dānavānāṃ vadhārthāya jayāya ca divaukasām / bhūmidānena viprendrāṃs tarpayitvā yathāvidhi
शङ्खभेरीनिनादैश्च पटहानां च निस्वनैः । वीणावेणुमृदङ्गैश्च झल्लरीस्वरमङ्गलैः
śaṅkhabherīninādaiśca paṭahānāṃ ca nisvanaiḥ / vīṇāveṇumṛdaṅgaiśca jhallarīsvaramaṅgalaiḥ
ततः कृत्वा स्वनं घोरं दानवो बलदर्पितः । रुरुर्नाम विघातार्थमभिषेकस्य चागतः
tataḥ kṛtvā svanaṃ ghoraṃ dānavo baladarpitaḥ / rururnāma vighātārthamabhiṣekasya cāgataḥ
हस्त्यश्वरथपत्त्योघैः पूरयन्वै दिशो दश । तत्र तेन महद्युद्धं प्रवृत्तं किल भारत
hastyaśvarathapattyoghaiḥ pūrayanvai diśo daśa / tatra tena mahadyuddhaṃ pravṛttaṃ kila bhārata
शक्त्यृष्टिपाशमुशलैः खड्गैस्तोमरटङ्कनैः । भल्लैः कर्णिकनाराचैः कबन्धपटसंकुलैः
śaktyṛṣṭipāśamuśalaiḥ khaḍgaistomaraṭaṅkanaiḥ / bhallaiḥ karṇikanārācaiḥ kabandhapaṭasaṃkulaiḥ
ततस्तु तां शत्रुबलस्य सेनां क्षणेन चापन्च्युतबाणघातैः । विध्वस्तहस्त्यश्वरथान्महात्मा जग्राह चक्रं रिपुसङ्घनाशनः
tatastu tāṃ śatrubalasya senāṃ kṣaṇena cāpancyutabāṇaghātaiḥ / vidhvastahastyaśvarathānmahātmā jagrāha cakraṃ ripusaṅghanāśanaḥ
ज्वलच्च चक्रं निशितं भयंकरं सुरासुराणां च सुदर्शनं रणे । चकर्त दैत्यस्य शिरस्तदानीं करात्प्रमुक्तं मधुघातिनश्च तत्
jvalacca cakraṃ niśitaṃ bhayaṃkaraṃ surāsurāṇāṃ ca sudarśanaṃ raṇe / cakarta daityasya śirastadānīṃ karātpramuktaṃ madhughātinaśca tat
तं दृष्ट्वा सहसा विघ्नमभिषेके षडाननः । त्यक्त्वा तु तत्र संस्थानं चचार विपुलं तपः
taṃ dṛṣṭvā sahasā vighnamabhiṣeke ṣaḍānanaḥ / tyaktvā tu tatra saṃsthānaṃ cacāra vipulaṃ tapaḥ
मुक्तं चक्रं विनाशाय हरिणा लोकधारिणा । द्विदलं दानवं कृत्वा पपात विमले जले
muktaṃ cakraṃ vināśāya hariṇā lokadhāriṇā / dvidalaṃ dānavaṃ kṛtvā papāta vimale jale
तदा प्रभृति तत्तीर्थं चक्रतीर्थमिति श्रुतम् । सर्वपापविनाशाय निर्मितं विश्वमूर्तिना
tadā prabhṛti tattīrthaṃ cakratīrthamiti śrutam / sarvapāpavināśāya nirmitaṃ viśvamūrtinā
चक्रतीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेद् देवमच्युतम् । पुण्डरीकस्य यज्ञस्य फलमाप्नोति मानवः
cakratīrthe tu yaḥ snātvā pūjayed devamacyutam / puṇḍarīkasya yajñasya phalamāpnoti mānavaḥ
तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेद् ब्राह्मणाञ्छुभान् । शान्तदान्तजितक्रोधान्स लभेत्कोटिजं फलम्
tatra tīrthe tu yaḥ snātvā pūjayed brāhmaṇāñchubhān / śāntadāntajitakrodhānsa labhetkoṭijaṃ phalam
तत्र तीर्थे तु यो भक्त्या त्यजते देहमात्मनः । विष्णुलोकं मृतो याति जयशब्दादिमङ्गलैः
tatra tīrthe tu yo bhaktyā tyajate dehamātmanaḥ / viṣṇulokaṃ mṛto yāti jayaśabdādimaṅgalaiḥ
क्रीडयित्वा यथाकामं देवगन्धर्वपूजितः । इहागत्य च भूयो ऽपि जायते विपुले कुले
krīḍayitvā yathākāmaṃ devagandharvapūjitaḥ / ihāgatya ca bhūyo 'pi jāyate vipule kule
एतत्पुण्यं पापहरं धन्यं दुःखप्रणाशनम् । कथितं ते महाभाग भूयश्चान्यच्छृणुष्व मे
etatpuṇyaṃ pāpaharaṃ dhanyaṃ duḥkhapraṇāśanam / kathitaṃ te mahābhāga bhūyaścānyacchṛṇuṣva me