॥ इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डे रेवाखण्डे रवितीर्थमाहात्म्यवर्णनं नाम पञ्चविंशत्युत्तरशततमो ऽध्यायः ॥ RKV अध्याय 126 मार्कण्डेय उवाच: ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र परं तीर्थमयोनिजम् । स्नातमात्रो नरस्तत्र न पश्येद् योनिसङ्कटम्
|| iti śrīskānde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ pañcama āvantyakhaṇḍe revākhaṇḍe ravitīrthamāhātmyavarṇanaṃ nāma pañcaviṃśatyuttaraśatatamo 'dhyāyaḥ || RKV adhyāya 126 mārkaṇḍeya uvāca: tato gacchettu rājendra paraṃ tīrthamayonijam / snātamātro narastatra na paśyed yonisaṅkaṭam
तत्र तीर्थे नरः स्नात्वा पूजयेद् देवमीश्वरम् । अयोनिजो महादेव यथा त्वं परमेश्वर
tatra tīrthe naraḥ snātvā pūjayed devamīśvaram / ayonijo mahādeva yathā tvaṃ parameśvara
तथा मोचय मां देव सम्भवाद् योनिसङ्कटात् । गन्धपुष्पादिधूपैश्च स मुच्येत् सर्वपातकैः
tathā mocaya māṃ deva sambhavād yonisaṅkaṭāt / gandhapuṣpādidhūpaiśca sa mucyet sarvapātakaiḥ
तस्य देवस्य यो भक्त्या कुरुते लिङ्गपूरणम् । स वसेद्देवदेवस्य यावत्सिक्थस्य संख्यया
tasya devasya yo bhaktyā kurute liṅgapūraṇam / sa vaseddevadevasya yāvatsikthasya saṃkhyayā
अयोनिजे महादेवं स्नापयेद् गन्धवारिणा । मधुक्षीरेण दध्ना वा स लभेद् विपुलां श्रियम्
ayonije mahādevaṃ snāpayed gandhavāriṇā / madhukṣīreṇa dadhnā vā sa labhed vipulāṃ śriyam
अष्टभ्यां च सिते पक्षे असितां वा चतुर्दशीम् । पूजयित्वा महादेवं प्रीणयेद् गीतवाद्यकैः
aṣṭabhyāṃ ca site pakṣe asitāṃ vā caturdaśīm / pūjayitvā mahādevaṃ prīṇayed gītavādyakaiḥ
वसेत्स च शिवे लोके ये कुर्वन्ति मनोहरम् । ते वसन्ति शिवे लोके यावद् आभूतसम्प्लवम्
vasetsa ca śive loke ye kurvanti manoharam / te vasanti śive loke yāvad ābhūtasamplavam
तस्य देवस्य भक्त्या तु यः करोति प्रदक्षिणाम् । विज्ञापयंश्च सततं मन्त्रेणानेन भारत
tasya devasya bhaktyā tu yaḥ karoti pradakṣiṇām / vijñāpayaṃśca satataṃ mantreṇānena bhārata
तस्य यत्फलमुद्दिष्टं पारम्पर्येण मानवैः । सकाशाद्देवदेवस्य तच्छृणुष्व समाधिना
tasya yatphalamuddiṣṭaṃ pāramparyeṇa mānavaiḥ / sakāśāddevadevasya tacchṛṇuṣva samādhinā
अयोनिजो महादेव यथा त्वं परमेश्वर । तथा मोचय मां शर्व सम्भवाद्योनिसङ्कटात्
ayonijo mahādeva yathā tvaṃ parameśvara / tathā mocaya māṃ śarva sambhavādyonisaṅkaṭāt
किं तस्य बहुभिर्मन्त्रैः कंठशोषणतत्परैः । येनौंनमः शिवायेति प्रोक्तं देवस्य संनिधौ
kiṃ tasya bahubhirmantraiḥ kaṃṭhaśoṣaṇatatparaiḥ / yenauṃnamaḥ śivāyeti proktaṃ devasya saṃnidhau
तेनाधीतं श्रुतं तेन तेन सर्वमनुष्ठितम् । येनौंनमः शिवायेति मन्त्राभ्यासः स्थिरीकृतः
tenādhītaṃ śrutaṃ tena tena sarvamanuṣṭhitam / yenauṃnamaḥ śivāyeti mantrābhyāsaḥ sthirīkṛtaḥ
न तत्फलमवाप्नोति सर्वदेवेषु वै द्विजः । यत्फलं समवाप्नोति षडक्षर उदीरणात्
na tatphalamavāpnoti sarvadeveṣu vai dvijaḥ / yatphalaṃ samavāpnoti ṣaḍakṣara udīraṇāt
तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेच्छिवयोगिनम् । द्विजानामयुतं साग्रं स लभेत् फलमुत्तमम्
tatra tīrthe tu yaḥ snātvā pūjayecchivayoginam / dvijānāmayutaṃ sāgraṃ sa labhet phalamuttamam
अथवा भक्तियुक्तस्तु तेषां दान्ते जितेन्द्रिये । संस्कृत्य ददते भिक्षां फलं तस्य ततो ऽधिकम्
athavā bhaktiyuktastu teṣāṃ dānte jitendriye / saṃskṛtya dadate bhikṣāṃ phalaṃ tasya tato 'dhikam
यतिहस्ते जलं दद्याद् भिक्षां दत्त्वा पुनर्जलम् । सा भिक्षा मेरुणा तुल्या तज्जलं सागरोपमम्
yatihaste jalaṃ dadyād bhikṣāṃ dattvā punarjalam / sā bhikṣā meruṇā tulyā tajjalaṃ sāgaropamam