Aṃśa 4 · Chapter 21

अतः परं भविष्यान् अहं भूपालान् कीर्तयिष्यामि । यो ऽयं साम्प्रतम् अवनीपतिः परीक्षित् तस्यापि जनमेजयश्रुतसेनोग्रसेनभीमसेनाः पुत्राश् चत्वारो भविष्यन्ति ॥

ataḥ paraṃ bhaviṣyān ahaṃ bhūpālān kīrtayiṣyāmi | yo 'yaṃ sāmpratam avanīpatiḥ parīkṣit tasyāpi janamejayaśrutasenograsenabhīmasenāḥ putrāś catvāro bhaviṣyanti ||

तस्यापरः शतानीको भविष्यति । यो ऽसौ याज्ञवल्क्याद् वेदम् अधीत्य कृपाद् अस्त्राण्य् अवाप्य विषयविरक्तचित्तवृत्तिश् च शौनकोपदेशाद् आत्मविज्ञानप्रवीणः परं निर्वाणम् आप्स्यति ॥

tasyāparaḥ śatānīko bhaviṣyati | yo 'sau yājñavalkyād vedam adhītya kṛpād astrāṇy avāpya viṣayaviraktacittavṛttiś ca śaunakopadeśād ātmavijñānapravīṇaḥ paraṃ nirvāṇam āpsyati ||

शतानीकाद् अप्य् अश्वमेधदत्तो भविता । तस्माद् अप्य् अधिसीमकृष्णः अधिसीमकृष्णान् निश्चक्नुः । यो गङ्गयापहृते हस्तिनापुरे कौशाम्ब्यां निवत्स्यति । तस्याप्य् उष्णः पुत्रो भविता । उष्णाच् चित्ररथस् ततः शुचिरथस् तस्माद् वृष्णिमांस् ततः सुषेणः । तस्माद् अपि सुनीथः सुनीथाद् ऋचस् ततो नृचक्षुस् तस्यापि सुखिबलस् तस्माद् परिप्लवस् ततश् च सुनयस् ततो मेधावी । ततो न्.पंजयस् ततो मृदुस् तस्मात् तिग्मस् तिग्माद् बृहद्रथः । तस्माद् वसुदानस् ततो ऽपरः शतानीकः । तस्माच् चोदयन उदयनाद् अहीनरस् ततश् च दण्डपाणिस् ततो निरमित्रस् तस्माच् च क्षेमकः । अत्रायं श्लोकः ।

śatānīkād apy aśvamedhadatto bhavitā | tasmād apy adhisīmakṛṣṇaḥ adhisīmakṛṣṇān niścaknuḥ | yo gaṅgayāpahṛte hastināpure kauśāmbyāṃ nivatsyati | tasyāpy uṣṇaḥ putro bhavitā | uṣṇāc citrarathas tataḥ śucirathas tasmād vṛṣṇimāṃs tataḥ suṣeṇaḥ | tasmād api sunīthaḥ sunīthād ṛcas tato nṛcakṣus tasyāpi sukhibalas tasmād pariplavas tataś ca sunayas tato medhāvī | tato n.paṃjayas tato mṛdus tasmāt tigmas tigmād bṛhadrathaḥ | tasmād vasudānas tato 'paraḥ śatānīkaḥ | tasmāc codayana udayanād ahīnaras tataś ca daṇḍapāṇis tato niramitras tasmāc ca kṣemakaḥ | atrāyaṃ ślokaḥ |

[[इति श्रीविष्णुपुराणे चतुर्थे ऽंशे एकविंशो ऽध्यायः ]]

[[iti śrīviṣṇupurāṇe caturthe 'ṃśe ekaviṃśo 'dhyāyaḥ ]]