Chapter 103

जीर्णादीनाञ्च लिङ्गानामुद्धारं विधिना वदे

jīrṇādīnāñca liṅgānāmuddhāraṃ vidhinā vade

लक्ष्मोज्झितञ्च भग्नञ्च स्थूलं वज्रहतं तथा

lakṣmojjhitañca bhagnañca sthūlaṃ vajrahataṃ tathā

संपुटं स्फुटितं व्यङ्गं लिङ्गमित्येवमादिकं

saṃpuṭaṃ sphuṭitaṃ vyaṅgaṃ liṅgamityevamādikaṃ

इत्यादिदुष्टलिङ्गानां योज्या पिण्डी तथा वृषः

ityādiduṣṭaliṅgānāṃ yojyā piṇḍī tathā vṛṣaḥ

चालितञ्चलितं लिङ्गमत्यर्थं विषमस्थितं

cālitañcalitaṃ liṅgamatyarthaṃ viṣamasthitaṃ

दिड्मूढं पातितं लिङ्गं मध्यस्थं पतितं तथा

diḍmūḍhaṃ pātitaṃ liṅgaṃ madhyasthaṃ patitaṃ tathā

एवंविधञ्च संस्थाप्य निर्ब्रणञ्च भवेद्यदि

evaṃvidhañca saṃsthāpya nirbraṇañca bhavedyadi

नद्यादिकप्रवाहेन तदपाक्रियते यदि

nadyādikapravāhena tadapākriyate yadi

ततो ऽन्यत्रापि संस्थाप्य विधिदृष्टेन कर्मणा

tato 'nyatrāpi saṃsthāpya vidhidṛṣṭena karmaṇā

सुस्थितं दुस्थितं वापि शिवलिङ्गं न चालयेत्

susthitaṃ dusthitaṃ vāpi śivaliṅgaṃ na cālayet

शतेन स्थापनं कुर्यात् सहस्रेण तु चालनं

śatena sthāpanaṃ kuryāt sahasreṇa tu cālanaṃ

पूजादिभिश् च संयुक्तं जीर्णाद्यमपि सुस्थितं

pūjādibhiś ca saṃyuktaṃ jīrṇādyamapi susthitaṃ

याम्ये मण्डपमीशे वा प्रत्यग्द्वारैकतोरणं

yāmye maṇḍapamīśe vā pratyagdvāraikatoraṇaṃ

विधाय द्वारपूजादि स्थण्डिले मन्त्रपूजनं

vidhāya dvārapūjādi sthaṇḍile mantrapūjanaṃ

मन्त्रान् सन्तर्प्य सम्पूज्य वास्तुदेवातुं पूर्ववत्

mantrān santarpya sampūjya vāstudevātuṃ pūrvavat

दिग्बलिं च वहिर्दत्वा समाचम्य स्वयं गुरुः

digbaliṃ ca vahirdatvā samācamya svayaṃ guruḥ

ब्राह्मणान् भोजयित्वा तु शम्भुं विज्ञापयेत्ततः

brāhmaṇān bhojayitvā tu śambhuṃ vijñāpayettataḥ

दुष्टलिङ्गमिदं शंभोः शान्तिरुद्धारणस्य चेत्

duṣṭaliṅgamidaṃ śaṃbhoḥ śāntiruddhāraṇasya cet

रुसिस्तवादिविधिना अधितिष्ठस्व मां शिव

rusistavādividhinā adhitiṣṭhasva māṃ śiva

एवं विज्ञाप्य देवेशं शान्तिहोमं समाचरेत्

evaṃ vijñāpya deveśaṃ śāntihomaṃ samācaret

मध्वाज्यक्षीरदूर्वाभिर्मूलेनाष्टाधिकं शतं

madhvājyakṣīradūrvābhirmūlenāṣṭādhikaṃ śataṃ

ततो लिङ्गं च संस्थाप्य पूजयेत् स्थिण्डिले तथा

tato liṅgaṃ ca saṃsthāpya pūjayet sthiṇḍile tathā

ओं व्यापकेश्वरायेति नाट्यन्तं शिववादिना

oṃ vyāpakeśvarāyeti nāṭyantaṃ śivavādinā

ततस्तत्राश्रितं तत्त्वं श्रावयेदस्त्रमस्ततः

tatastatrāśritaṃ tattvaṃ śrāvayedastramastataḥ

सत्त्वः कोपीह यः कोपिलिङ्गमाश्रित्य तिष्ठति

sattvaḥ kopīha yaḥ kopiliṅgamāśritya tiṣṭhati

लिङ्गन्त्यक्त्वा शिवाज्ञाभिर्यत्रेष्टं तत्र गच्छतु

liṅgantyaktvā śivājñābhiryatreṣṭaṃ tatra gacchatu

विद्याविद्येश्वरैर् युक्तः स भवोत्र भविष्यति

vidyāvidyeśvarair yuktaḥ sa bhavotra bhaviṣyati

सहस्रं प्रतिभागे च ततः पाशुपताणुना

sahasraṃ pratibhāge ca tataḥ pāśupatāṇunā

हुत्वा शान्त्यम्बुना प्रोक्ष्य स्पृष्ट्वा कुशैर् जपेत्ततः

hutvā śāntyambunā prokṣya spṛṣṭvā kuśair japettataḥ

दत्वार्घं च विलोमेन तत्त्वतत्त्वाधिपांस् तथा

datvārghaṃ ca vilomena tattvatattvādhipāṃs tathā

अष्टमूर्तीश्वरान् लिङ्ग पिण्डिकासंस्थितान् गुरुः

aṣṭamūrtīśvarān liṅga piṇḍikāsaṃsthitān guruḥ

विसृज्य स्वर्णपाशेन वृषस्कन्धस्थया तथा

visṛjya svarṇapāśena vṛṣaskandhasthayā tathā

रज्वा वध्वा तया नीत्वा शिवमन्तं गृणन् जनैः

rajvā vadhvā tayā nītvā śivamantaṃ gṛṇan janaiḥ

तज्जले निक्षिपेन् मन्त्री पुष्ठ्यर्थं जुहुयाच्छतं

tajjale nikṣipen mantrī puṣṭhyarthaṃ juhuyācchataṃ

तृप्तये दिक्पतीनाञ्च वास्तुशुद्धौ शतं शतं

tṛptaye dikpatīnāñca vāstuśuddhau śataṃ śataṃ

रक्षां विधाय तद्धाम्नि महापाशुपता ततः

rakṣāṃ vidhāya taddhāmni mahāpāśupatā tataḥ

लिङ्गमन्यत्ततस्तत्र विधिवत् स्थापयेद् गुरुः

liṅgamanyattatastatra vidhivat sthāpayed guruḥ

असुरैर् मुनिभिर्गोत्रस्तन्त्रविद्भिः प्रतिष्ठितं

asurair munibhirgotrastantravidbhiḥ pratiṣṭhitaṃ

जीर्णं वाप्यथवा भग्नं विधिनापि नचालयेत्

jīrṇaṃ vāpyathavā bhagnaṃ vidhināpi nacālayet

एष एव विधिः कार्योजीर्णधामसमुद्धृतौ

eṣa eva vidhiḥ kāryojīrṇadhāmasamuddhṛtau

खड्गे मन्त्रगणं न्यस्य कारयेत् मन्दिरान्तरं

khaḍge mantragaṇaṃ nyasya kārayet mandirāntaraṃ

सङ्कोचे मरणं प्रोक्तं विस्तारो तु धनक्षयः

saṅkoce maraṇaṃ proktaṃ vistāro tu dhanakṣayaḥ