113 ॥ इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे पञ्चविंशो ऽध्यायः सूत उवाच ततो लब्धवरः कृष्णो जाम्बवत्यां महेश्वरात् । अजीजनन्महात्मानं साम्बमात्मजमुत्तमम्
113 // iti śrīkūrmapurāṇe ṣaṭsāhastryāṃ saṃhitāyāṃ pūrvavibhāge pañcaviṃśo 'dhyāyaḥ sūta uvāca tato labdhavaraḥ kṛṣṇo jāmbavatyāṃ maheśvarāt / ajījananmahātmānaṃ sāmbamātmajamuttamam
1 ॥ प्रद्युम्नस्याप्यभूत् पुत्रो ह्यनिरुद्धो महाबलः । तावुभौ गुणसंपन्नौ कृष्णस्यैवापरे तनू
1 // pradyumnasyāpyabhūt putro hyaniruddho mahābalaḥ / tāvubhau guṇasaṃpannau kṛṣṇasyaivāpare tanū
2 ॥ हत्वा च कंसं नरकमन्यांश्च शतशो ऽसुरान् । विजित्य लीलया शक्रं जित्वा बाणं महासुरम्
2 // hatvā ca kaṃsaṃ narakamanyāṃśca śataśo 'surān / vijitya līlayā śakraṃ jitvā bāṇaṃ mahāsuram
3 ॥ स्थापयित्वा जगत् कृत्स्नं लोके धर्मांश्च शाश्वतान् । चक्रे नारायणो गन्तुं स्वस्थानं बुद्धिमुत्तमाम्
3 // sthāpayitvā jagat kṛtsnaṃ loke dharmāṃśca śāśvatān / cakre nārāyaṇo gantuṃ svasthānaṃ buddhimuttamām
4 ॥ एतस्मिन्नन्तरे विप्रा भृग्वाद्याः कृष्णमीश्वरम् । आजग्मुर्द्वारकां द्रष्टुं कृतकार्यं सनातनम्
4 // etasminnantare viprā bhṛgvādyāḥ kṛṣṇamīśvaram / ājagmurdvārakāṃ draṣṭuṃ kṛtakāryaṃ sanātanam
5 ॥ स तानुवाच विश्वात्मा प्रणिपत्याभिपूज्य च । आसनेषूपविष्टान् वै सह रामेण धीमता
5 // sa tānuvāca viśvātmā praṇipatyābhipūjya ca / āsaneṣūpaviṣṭān vai saha rāmeṇa dhīmatā
6 ॥ गमिष्ये तत् परं स्थानं स्वकीयं विष्णुसंज्ञितम् । कृतानि सर्वकार्याणि प्रसीदध्वं मुनीश्वराः
6 // gamiṣye tat paraṃ sthānaṃ svakīyaṃ viṣṇusaṃjñitam / kṛtāni sarvakāryāṇi prasīdadhvaṃ munīśvarāḥ
7 ॥ इदं कलियुगं घोरं संप्राप्तमधुनाशुभम् । भविष्यन्ति जनाः सर्वे ह्यस्मिन् पापानुवर्तिनः
7 // idaṃ kaliyugaṃ ghoraṃ saṃprāptamadhunāśubham / bhaviṣyanti janāḥ sarve hyasmin pāpānuvartinaḥ
8 ॥ प्रवर्तयध्वं मज्ज्ञानं ब्राह्मणानां हितावहम् । येनेमे कलिजैः पापैर्मुच्यन्ते हि द्विजोत्तमाः
8 // pravartayadhvaṃ majjñānaṃ brāhmaṇānāṃ hitāvaham / yeneme kalijaiḥ pāpairmucyante hi dvijottamāḥ
9 ॥ ये मां जनाः संस्मरन्ति कलौ सकृदपि प्रभुम् । तेषां नश्यतु तत् पापं भक्तानां पुरुषोत्तमे
9 // ye māṃ janāḥ saṃsmaranti kalau sakṛdapi prabhum / teṣāṃ naśyatu tat pāpaṃ bhaktānāṃ puruṣottame
10 ॥ येर्ऽचयिष्यन्तिमां भक्त्या नित्यं कलियुगे द्विजाः । विधाना वेददृष्टेन ते गमिष्यन्ति तत् पदम्
10 // yer'cayiṣyantimāṃ bhaktyā nityaṃ kaliyuge dvijāḥ / vidhānā vedadṛṣṭena te gamiṣyanti tat padam
11 ॥ ये ब्राह्मणा वंशजाता युष्माकं वै सहस्त्रशः । तेषां नारायणे भक्तिर्भविष्यति कलौ युगे
11 // ye brāhmaṇā vaṃśajātā yuṣmākaṃ vai sahastraśaḥ / teṣāṃ nārāyaṇe bhaktirbhaviṣyati kalau yuge
12 ॥ परात् परतरं यान्ति नारायणपरायणाः । न ते तत्र गमिष्यन्ति ये द्विषन्ति महेश्वरम्
12 // parāt parataraṃ yānti nārāyaṇaparāyaṇāḥ / na te tatra gamiṣyanti ye dviṣanti maheśvaram
13 ॥ ध्यानं होमं तपस्तप्तं ज्ञानं यज्ञादिको विधिः । तेषां विनश्यति क्षिप्रं ये निन्दन्ति पिनाकिनम्
13 // dhyānaṃ homaṃ tapastaptaṃ jñānaṃ yajñādiko vidhiḥ / teṣāṃ vinaśyati kṣipraṃ ye nindanti pinākinam
14 ॥ यो मां समाश्रयेन्नित्यमेकान्तं भावमाश्रितः । विनिन्द्य देवमीशानं स याति नरकायुतम्
14 // yo māṃ samāśrayennityamekāntaṃ bhāvamāśritaḥ / vinindya devamīśānaṃ sa yāti narakāyutam
15 ॥ तस्मात् सा परिहर्तव्या निन्दा पशुपतौ द्विजाः । कर्मणा मनसा वाचा तद्भक्तेष्वपि यत्नतः
15 // tasmāt sā parihartavyā nindā paśupatau dvijāḥ / karmaṇā manasā vācā tadbhakteṣvapi yatnataḥ
16 ॥ ये तु दक्षाध्वरे शप्ता दधीयेन द्विजोत्तमाः । भविष्यन्ति कलौ भक्तैः परिहार्याः प्रयत्नतः
16 // ye tu dakṣādhvare śaptā dadhīyena dvijottamāḥ / bhaviṣyanti kalau bhaktaiḥ parihāryāḥ prayatnataḥ
17 ॥ द्विषन्तो देवमीशानं युष्माकं वंशसंभवाः । शप्ताश्च गौतमेनोर्व्यां न संभाष्या द्विजोत्तमैः
17 // dviṣanto devamīśānaṃ yuṣmākaṃ vaṃśasaṃbhavāḥ / śaptāśca gautamenorvyāṃ na saṃbhāṣyā dvijottamaiḥ
18 ॥ इत्येवमुक्ताः कृष्णेन सर्व एव महर्षयः । ओमित्युक्त्वा ययुस्तूर्णंस्वानि स्थानानि सत्तमाः
18 // ityevamuktāḥ kṛṣṇena sarva eva maharṣayaḥ / omityuktvā yayustūrṇaṃsvāni sthānāni sattamāḥ
19 ॥ ततो नारायणः कृष्णो लीलयैव जगन्मयः । संहृत्य स्वकुलं सर्वं ययौ तत् परमं पदम्
19 // tato nārāyaṇaḥ kṛṣṇo līlayaiva jaganmayaḥ / saṃhṛtya svakulaṃ sarvaṃ yayau tat paramaṃ padam
20 ॥ इत्येष वः समासेन राज्ञां वंशो ऽनुकीर्तितः । न शक्यो विस्तराद् वक्तुं किं भूयः श्रोतुमिच्छथ
20 // ityeṣa vaḥ samāsena rājñāṃ vaṃśo 'nukīrtitaḥ / na śakyo vistarād vaktuṃ kiṃ bhūyaḥ śrotumicchatha
21 ॥ यः पठेच्छृणुयाद् वापि वंशानां कथनं शुभम् । सर्वपापविनिर्मुक्तः स्वर्गलोके महीयते
21 // yaḥ paṭhecchṛṇuyād vāpi vaṃśānāṃ kathanaṃ śubham / sarvapāpavinirmuktaḥ svargaloke mahīyate