शृणु वत्स महाबुद्धे शिष्याश् चैतां परां कथाम् मयोच्यमानां शृण्वन्तु सर्वपापप्रणाशिनीम्
śṛṇu vatsa mahābuddhe śiṣyāś caitāṃ parāṃ kathām mayocyamānāṃ śṛṇvantu sarvapāpapraṇāśinīm
पुरा द्विजवरः कश्चिद् वेदशास्त्रविशारदः मृतभार्यो गतस् तीर्थं चक्रे स्नानं यथाविधि
purā dvijavaraḥ kaścid vedaśāstraviśāradaḥ mṛtabhāryo gatas tīrthaṃ cakre snānaṃ yathāvidhi
तपः सुतप्तं विजने निःस्पृहो दारकर्मणि भिक्षाहारः प्रवसितो जपस्नानपरायणः
tapaḥ sutaptaṃ vijane niḥspṛho dārakarmaṇi bhikṣāhāraḥ pravasito japasnānaparāyaṇaḥ
स्नात्वा स गङ्गां यमुनां सरस्वतीं पुण्यां वितस्ताम् अथ गोमतीं च गयां समासाद्य पितृन् पितामहान् संतर्पयन् सन् गतवान् महेन्द्रम्
snātvā sa gaṅgāṃ yamunāṃ sarasvatīṃ puṇyāṃ vitastām atha gomatīṃ ca gayāṃ samāsādya pitṛn pitāmahān saṃtarpayan san gatavān mahendram
तत्रापि कुण्डेषु गिरौ महामतिः स्नात्वा नु दृष्ट्वा भृगुनन्दनोत्तमम् कृत्वा पितृभ्यस् तु तथैव तृप्तिं व्रजन् वनं पापहरं प्रविष्टः
tatrāpi kuṇḍeṣu girau mahāmatiḥ snātvā nu dṛṣṭvā bhṛgunandanottamam kṛtvā pitṛbhyas tu tathaiva tṛptiṃ vrajan vanaṃ pāpaharaṃ praviṣṭaḥ
धारां पतन्तीं महतीं शिलोच्चयात् संधार्य भक्त्या त्व् अनु नारसिंहे शिरस्य् अशेषाघविनाशिनीं तदा विशुद्धदेहः स बभूव विप्रः
dhārāṃ patantīṃ mahatīṃ śiloccayāt saṃdhārya bhaktyā tv anu nārasiṃhe śirasy aśeṣāghavināśinīṃ tadā viśuddhadehaḥ sa babhūva vipraḥ
विन्ध्याचले सक्तम् अनन्तम् अच्युतं भक्तैर् मुनीन्द्रैर् अपि पूजितं सदा आराध्य पुष्पैर् गिरिसंभवैर् शुभैस् तत्रैव सिद्धिं त्व् अभिकाङ्क्ष्य संस्थितः
vindhyācale saktam anantam acyutaṃ bhaktair munīndrair api pūjitaṃ sadā ārādhya puṣpair girisaṃbhavair śubhais tatraiva siddhiṃ tv abhikāṅkṣya saṃsthitaḥ
स नारसिंहो बहुकालपूजया तुष्टः सुनिद्रागतम् आह भक्तम् अनाश्रमित्वं गृहभङ्गकारणं ह्य् अतो गृहाणाश्रमम् उत्तमं द्विज
sa nārasiṃho bahukālapūjayā tuṣṭaḥ sunidrāgatam āha bhaktam anāśramitvaṃ gṛhabhaṅgakāraṇaṃ hy ato gṛhāṇāśramam uttamaṃ dvija
अनाश्रमीति द्विज वेदपारगान् अपि त्व् अहं नानुगृह्णामि चात्र तथापि निष्ठां तव वीक्ष्य सत्तम त्वयि प्रसन्नेन मयेत्य् उदीरितम्
anāśramīti dvija vedapāragān api tv ahaṃ nānugṛhṇāmi cātra tathāpi niṣṭhāṃ tava vīkṣya sattama tvayi prasannena mayety udīritam
तेनैवम् उक्तः परमेश्वरेण द्विजो ऽपि बुद्ध्या प्रविचिन्त्य वाक्यम् हरेर् अलङ्घ्यं नरसिंहमूर्तेर् भाधं च कृत्वा स यतिर् बभूव
tenaivam uktaḥ parameśvareṇa dvijo 'pi buddhyā pravicintya vākyam harer alaṅghyaṃ narasiṃhamūrter bhādhaṃ ca kṛtvā sa yatir babhūva
त्रिदण्डवृक्षाक्षपवित्रपाणिर् आप्लुत्य तोये त्व् अघहारिणि स्थितः जपन् सदा मन्त्रम् अपास्तदोषं सावित्र्यम् ईशं हृदये स्मरन् हरिम्
tridaṇḍavṛkṣākṣapavitrapāṇir āplutya toye tv aghahāriṇi sthitaḥ japan sadā mantram apāstadoṣaṃ sāvitryam īśaṃ hṛdaye smaran harim
यथाकथंचित् प्रतिलभ्य शाकं भैक्ष्याभितुष्टो वनवासवासी अभ्यर्च्य विष्णुं नरसिंहमूर्तिं ध्यात्वा च नित्यं हृदि शुद्धम् आद्यम्
yathākathaṃcit pratilabhya śākaṃ bhaikṣyābhituṣṭo vanavāsavāsī abhyarcya viṣṇuṃ narasiṃhamūrtiṃ dhyātvā ca nityaṃ hṛdi śuddham ādyam
विविक्तदेशे विपुले कुशासने निवेश्य सर्वं हृदये ऽस्य सर्वम् बाह्यं समस्तं गुणम् इन्द्रियाणां विलीय भेदं भगवत्य् अनन्ते
viviktadeśe vipule kuśāsane niveśya sarvaṃ hṛdaye 'sya sarvam bāhyaṃ samastaṃ guṇam indriyāṇāṃ vilīya bhedaṃ bhagavaty anante
विज्ञेयम् आनन्दम् अजं विशालं सत्यात्मकं क्षेमपदं वरेण्यम् संचिन्त्य तस्मिन् प्रविहाय देहं बभूव मुक्तः परमात्मरूपी
vijñeyam ānandam ajaṃ viśālaṃ satyātmakaṃ kṣemapadaṃ vareṇyam saṃcintya tasmin pravihāya dehaṃ babhūva muktaḥ paramātmarūpī
इमां कथां मुक्तिपरां यथोक्तां पठन्ति ये नारसिंहं स्मरन्तः प्रयागतीर्थप्लवने तु यत् फलं तत् प्राप्य ते यान्ति हरेः पदं महत्
imāṃ kathāṃ muktiparāṃ yathoktāṃ paṭhanti ye nārasiṃhaṃ smarantaḥ prayāgatīrthaplavane tu yat phalaṃ tat prāpya te yānti hareḥ padaṃ mahat
इत्य् एतद् उक्तं तव पुत्र पृच्छतः पुरातनं पुण्यतमं पवित्रकम् संसारवृक्षस्य विनाशनं परं पुनः कम् इच्छस्य् अभिवाञ्छितं वद
ity etad uktaṃ tava putra pṛcchataḥ purātanaṃ puṇyatamaṃ pavitrakam saṃsāravṛkṣasya vināśanaṃ paraṃ punaḥ kam icchasy abhivāñchitaṃ vada