इति श्रीशिवमहापुराणे विद्येश्वरसंहितायां सप्तमो ऽध्यायः Cहप्तेर् 8 नन्दिकेश्वर उवाच ससर्जाथ महादेवः पुरुषं कंचिदद्भुतम्
iti śrīśivamahāpurāṇe vidyeśvarasaṃhitāyāṃ saptamo 'dhyāyaḥ Chapter 8 nandikeśvara uvāca sasarjātha mahādevaḥ puruṣaṃ kaṃcidadbhutam
भैरवाख्यं भ्रुवोर्मध्याद्ब्रह्मदर्पजिघांसया
bhairavākhyaṃ bhruvormadhyādbrahmadarpajighāṃsayā
स वै तदा तत्र पतिं प्रणम्य शिवमंगणे
sa vai tadā tatra patiṃ praṇamya śivamaṃgaṇe
किं कार्यं करवाण्यत्र शीघ्रमाज्ञापय प्रभो
kiṃ kāryaṃ karavāṇyatra śīghramājñāpaya prabho
वत्सयो ऽयं विधिः साक्षाज्जगतामाद्यदैवतम्
vatsayo 'yaṃ vidhiḥ sākṣājjagatāmādyadaivatam
नूनमर्चय खड्गं स्वं तिग्मेन जवसा परम्
nūnamarcaya khaḍgaṃ svaṃ tigmena javasā param
स वै गृहीत्वैककरेण केशं तत्पञ्चमं दृप्तमसत्यभाषणम्
sa vai gṛhītvaikakareṇa keśaṃ tatpañcamaṃ dṛptamasatyabhāṣaṇam
छित्त्वा शिरांस्यस्य निहंतुमुद्यतः प्रकंपयन्खड्गमतिस्फुटं करैः
chittvā śirāṃsyasya nihaṃtumudyataḥ prakaṃpayankhaḍgamatisphuṭaṃ karaiḥ
पिता तवोत्सृष्टविभूषणांबरस्रगुत्तरीयामलकेशसंहतिः
pitā tavotsṛṣṭavibhūṣaṇāṃbarasraguttarīyāmalakeśasaṃhatiḥ
प्रवातरंभेव लतेव चंचलः पपात वै भैरवपादपंकजे
pravātaraṃbheva lateva caṃcalaḥ papāta vai bhairavapādapaṃkaje
तावद्विधिं तात दिदृक्षुरच्युतः कृपालुरस्मत्पतिपादपल्लवम्
tāvadvidhiṃ tāta didṛkṣuracyutaḥ kṛpālurasmatpatipādapallavam
निषिच्य बाष्पैरवदत्कृतांजलिर्यथा शिशुः स्वं पितरं कलाक्षरम्
niṣicya bāṣpairavadatkṛtāṃjaliryathā śiśuḥ svaṃ pitaraṃ kalākṣaram
अच्युत उवाच त्वया प्रयत्नेन पुरा हि दत्तं यदस्य पञ्चाननमीशचिह्नम्
acyuta uvāca tvayā prayatnena purā hi dattaṃ yadasya pañcānanamīśacihnam
तस्मात्क्षमस्वाद्यमनुग्रहार्हं कुरु प्रसादं विधये ह्यमुष्मै
tasmātkṣamasvādyamanugrahārhaṃ kuru prasādaṃ vidhaye hyamuṣmai
इत्यर्थितो ऽच्युतेनेशस्तुष्टः सुरगणांगणे
ityarthito 'cyuteneśastuṣṭaḥ suragaṇāṃgaṇe
निवर्तयामास तदा भैरवं ब्रह्मदंडतः
nivartayāmāsa tadā bhairavaṃ brahmadaṃḍataḥ
अथाह देवः कितवं विधिं विगतकंधरम्
athāha devaḥ kitavaṃ vidhiṃ vigatakaṃdharam
ब्रह्मंस्त्वमर्हणाकांक्षी शठमीशत्वमास्थितः
brahmaṃstvamarhaṇākāṃkṣī śaṭhamīśatvamāsthitaḥ
नातस्ते सत्कृतिर्लोके भूयात्स्थानोत्सवादिकम्
nātaste satkṛtirloke bhūyātsthānotsavādikam
ब्रह्मोवच स्वामिन्प्रसीदाद्य महाविभूते मन्ये वरं वरद मे शिरसः प्रमोक्षम्
brahmovaca svāminprasīdādya mahāvibhūte manye varaṃ varada me śirasaḥ pramokṣam
नमस्तुभ्यं भगवते बंधवे विश्वयोनये
namastubhyaṃ bhagavate baṃdhave viśvayonaye
सहिष्णवे सर्वदोषाणां शंभवे शैलधन्वने
sahiṣṇave sarvadoṣāṇāṃ śaṃbhave śailadhanvane
ईश्वर उवाच अराजभयमेतद्वै जगत्सर्वं न शिष्यति
īśvara uvāca arājabhayametadvai jagatsarvaṃ na śiṣyati
ततस्त्वं जहि दंडार्हं वह लोकधुरं शिशो
tatastvaṃ jahi daṃḍārhaṃ vaha lokadhuraṃ śiśo
वरं ददामि ते तत्र गृहाण दुर्लभं परम्
varaṃ dadāmi te tatra gṛhāṇa durlabhaṃ param
वैतानिकेषु गृह्येषु यज्ञे च भवान् गुरुः
vaitānikeṣu gṛhyeṣu yajñe ca bhavān guruḥ
निष्फलस्त्वदृते यज्ञः सांगश्च सहदक्षिणः
niṣphalastvadṛte yajñaḥ sāṃgaśca sahadakṣiṇaḥ
अथाह देवः कितवं केतकं कूटसाक्षिणम्
athāha devaḥ kitavaṃ ketakaṃ kūṭasākṣiṇam
रे रे केतक दुष्टस्त्वं शठ दूरमितो व्रज
re re ketaka duṣṭastvaṃ śaṭha dūramito vraja
ममापि प्रेम ते पुष्पे मा भूत्पूजास्वितः परम्
mamāpi prema te puṣpe mā bhūtpūjāsvitaḥ param
इत्युक्ते तत्र देवेन केतकं देवजातयः
ityukte tatra devena ketakaṃ devajātayaḥ
सर्वानि वारयामासुस्तत्पार्श्वादन्यतस्तदा
sarvāni vārayāmāsustatpārśvādanyatastadā
केतक उवाच नमस्ते नाथ मे जन्मनिष्फलं भवदाज्ञया
ketaka uvāca namaste nātha me janmaniṣphalaṃ bhavadājñayā
सफलं क्रियतां तात क्षम्यतां मम किल्बिषम्
saphalaṃ kriyatāṃ tāta kṣamyatāṃ mama kilbiṣam
ज्ञानाज्ञानकृतं पापं नाशयत्येव ते स्मृतिः
jñānājñānakṛtaṃ pāpaṃ nāśayatyeva te smṛtiḥ
तादृशे त्वयि दृष्टे मे मिथ्यादोषः कुतो भवेत्
tādṛśe tvayi dṛṣṭe me mithyādoṣaḥ kuto bhavet
तथा स्तुतस्तु भगवान्केतकेन सभातले
tathā stutastu bhagavānketakena sabhātale
न मे त्वद्धारणं योग्यं सत्यवागहमीश्वरः
na me tvaddhāraṇaṃ yogyaṃ satyavāgahamīśvaraḥ
मदीयास्त्वां धरिष्यंइ जन्म ते सफलं ततः
madīyāstvāṃ dhariṣyaṃi janma te saphalaṃ tataḥ
त्वं वै वितानव्याजेन ममोपरि भविष्यसि
tvaṃ vai vitānavyājena mamopari bhaviṣyasi
इत्यनुगृह्य भगवान्केतकं विधिमाधवौ
ityanugṛhya bhagavānketakaṃ vidhimādhavau
विरराज सभामध्ये सर्वदेवैरभिष्टुतः
virarāja sabhāmadhye sarvadevairabhiṣṭutaḥ