Chapter 20

इति श्रीस्कन्दपुराणे रेवाखण्डे सृष्टिसंहारसारस्वततीर्थकथनं नामैकोनविंशो ऽध्यायः ॥ RKS अध्याय 20 मार्कण्डेय उवाच: शाण्डिल्याकल्पगायोगः सर्वपापहरः परः । शाण्डिल्येश्वरलिङ्गं च सर्वपापहरं परम्

iti śrīskandapurāṇe revākhaṇḍe sṛṣṭisaṃhārasārasvatatīrthakathanaṃ nāmaikonaviṃśo 'dhyāyaḥ || RKS adhyāya 20 mārkaṇḍeya uvāca: śāṇḍilyākalpagāyogaḥ sarvapāpaharaḥ paraḥ / śāṇḍilyeśvaraliṅgaṃ ca sarvapāpaharaṃ param

स्नातमात्रो नरस् तस्मिन्न् अर्चयित्वा महेश्वरम् । कर्मभूमिं न लभते हरस्य वचनं यथा

snātamātro naras tasminn arcayitvā maheśvaram / karmabhūmiṃ na labhate harasya vacanaṃ yathā

तिलोदकप्रदानेन हविषा पिण्डपातनात् । तृप्यन्ति पितरस् तस्य यावद् इन्द्राश् चतुर्दश

tilodakapradānena haviṣā piṇḍapātanāt / tṛpyanti pitaras tasya yāvad indrāś caturdaśa

राहुसोमसमायोगे कुरुक्षेत्रे महाफलम् । तत्रैव जन्म राजर्षेः कार्तवीर्यनृपस्य च

rāhusomasamāyoge kurukṣetre mahāphalam / tatraiva janma rājarṣeḥ kārtavīryanṛpasya ca

स्नात्वाभ्यर्च्य महादेवं गन्धपुष्पाद्युपस्करैः । सूर्याचन्द्रमसौ यावदुमामाहेश्वरे पुरे

snātvābhyarcya mahādevaṃ gandhapuṣpādyupaskaraiḥ / sūryācandramasau yāvadumāmāheśvare pure

भुङ्क्ते स विविधान् भोगांस् तावद् वै शिवसन्निधौ । तत्र शाण्डिल्यकौण्डिन्यौ माण्डव्यो मुनिमत्तमः

bhuṅkte sa vividhān bhogāṃs tāvad vai śivasannidhau / tatra śāṇḍilyakauṇḍinyau māṇḍavyo munimattamaḥ

कौशिकश् च महातेजाः कश्यपो भृगुर् एव च । एते चान्ये ऽपि बहवो जपध्यानपरायणाः

kauśikaś ca mahātejāḥ kaśyapo bhṛgur eva ca / ete cānye 'pi bahavo japadhyānaparāyaṇāḥ

मुनीनां षष्टिसाहस्रं तपस्युग्रे व्यवस्थितम् । तस्याश्रमपदं रम्यं शाण्डिल्याकल्पगायुजि

munīnāṃ ṣaṣṭisāhasraṃ tapasyugre vyavasthitam / tasyāśramapadaṃ ramyaṃ śāṇḍilyākalpagāyuji

शाण्डिल्यपुरम् इत्येव ब्रह्मर्षि विनिषेवितम् । द्वादशादित्यतीर्थं च नर्मदादक्षिणे तटे

śāṇḍilyapuram ityeva brahmarṣi viniṣevitam / dvādaśādityatīrthaṃ ca narmadādakṣiṇe taṭe

देवदारु तथा तीर्थम् अन्यद् देववनं तथा । दशलक्षाणि तीर्थानि तत्र तिष्ठन्ति संगमे

devadāru tathā tīrtham anyad devavanaṃ tathā / daśalakṣāṇi tīrthāni tatra tiṣṭhanti saṃgame

द्वादशार्कम् इदं नाम तीर्थं पापप्रणाशनम् । अन्यानि यानि लिङ्गानि कथितानि तवा ऽनघ

dvādaśārkam idaṃ nāma tīrthaṃ pāpapraṇāśanam / anyāni yāni liṅgāni kathitāni tavā 'nagha

मूषकश्च तथा तीर्थे मार्जारेणैव भक्षितः । निशायां मूषकः कश्चिदटमान इतस् ततः

mūṣakaśca tathā tīrthe mārjāreṇaiva bhakṣitaḥ / niśāyāṃ mūṣakaḥ kaścidaṭamāna itas tataḥ

मार्जरेण ततः सो ऽपि भक्षितश् च धृतः पुरा । ततो मेघागमे काले प्रवाहस् तत्र निर्गतः

mārjareṇa tataḥ so 'pi bhakṣitaś ca dhṛtaḥ purā / tato meghāgame kāle pravāhas tatra nirgataḥ

अस्थिप्रवहणं तस्य निमग्नं तत्र सङ्गमे । तीर्थस्यास्य प्रभावेण यक्षराजो ऽभवत् नृप

asthipravahaṇaṃ tasya nimagnaṃ tatra saṅgame / tīrthasyāsya prabhāveṇa yakṣarājo 'bhavat nṛpa

बृहद्वृन्दः समाख्यातो यक्षायुतसमावृतः । हंसयुक्तविमानेन यक्षलोके महीयते

bṛhadvṛndaḥ samākhyāto yakṣāyutasamāvṛtaḥ / haṃsayuktavimānena yakṣaloke mahīyate

अथान्यत् कथयिष्यामि शाण्डिल्यानर्मदाश्रितम् । नाम्ना चाप्सरसं लिङ्गं मुक्ताश्चाप्सरसो यतः

athānyat kathayiṣyāmi śāṇḍilyānarmadāśritam / nāmnā cāpsarasaṃ liṅgaṃ muktāścāpsaraso yataḥ

ज्ञानरूपमयं देवं सिद्धलिङ्गं प्रकीर्तितम् । युधिष्ठिर उवाच: कस्मादप्सरसः शप्ताः कथं याताश् च सङ्गमम्

jñānarūpamayaṃ devaṃ siddhaliṅgaṃ prakīrtitam / yudhiṣṭhira uvāca: kasmādapsarasaḥ śaptāḥ kathaṃ yātāś ca saṅgamam

कथं च मोक्षणं शापाद् विदितं कुरु साम्प्रतम् । मार्कण्डेय उवाच: शृणु राजन् यथा न्यायं कथयामि तवा ऽनघ

kathaṃ ca mokṣaṇaṃ śāpād viditaṃ kuru sāmpratam / mārkaṇḍeya uvāca: śṛṇu rājan yathā nyāyaṃ kathayāmi tavā 'nagha

मधूत्सवं शिवस्याग्रे विहायेन्द्रोत्सवं गताः । उर्वशी च तथा रम्भा अहल्या च तिलोत्तमा

madhūtsavaṃ śivasyāgre vihāyendrotsavaṃ gatāḥ / urvaśī ca tathā rambhā ahalyā ca tilottamā

घृताची मेनका चैव चित्ररेखा च शालिनी । एताश् चाप्सरसो बह्व्यः सर्वा वै देव निर्मिताः

ghṛtācī menakā caiva citrarekhā ca śālinī / etāś cāpsaraso bahvyaḥ sarvā vai deva nirmitāḥ

वसन्ते ता विशन्ति स्म शक्रलोकं सुरैः सह । मदिरानन्दपानेन मोहिताः कामपीडिताः

vasante tā viśanti sma śakralokaṃ suraiḥ saha / madirānandapānena mohitāḥ kāmapīḍitāḥ

समतीते वसन्ते तु उमामाहेश्वरं पुरम् । कैलासनिलयं देवं समाराधयितुं गताः

samatīte vasante tu umāmāheśvaraṃ puram / kailāsanilayaṃ devaṃ samārādhayituṃ gatāḥ

शापस्य भयभीतास् ता देवेदेवस्य सुव्रताः । साष्टाङ्गं प्रणिपत्याथ मन्त्रगीतेन तुष्टुवुः

śāpasya bhayabhītās tā devedevasya suvratāḥ / sāṣṭāṅgaṃ praṇipatyātha mantragītena tuṣṭuvuḥ

ताश् चैवाप्सरसो गौरी ज्ञात्वा तत्र पराङ्मुखी । गौर्याः परमचित्तज्ञाः सर्वाभरणभूषिताः

tāś caivāpsaraso gaurī jñātvā tatra parāṅmukhī / gauryāḥ paramacittajñāḥ sarvābharaṇabhūṣitāḥ

अनङ्गकुसुमा चान्या रूपयौवनशालिनी । धनपाली तथा चान्या व्योमरेखा तथापरा

anaṅgakusumā cānyā rūpayauvanaśālinī / dhanapālī tathā cānyā vyomarekhā tathāparā

चामरग्राहिणी चान्या गान्धर्वी च तथा ऽपरा । हेमदण्डा प्रतीहारा ऊचुरप्सरसः प्रति

cāmaragrāhiṇī cānyā gāndharvī ca tathā 'parā / hemadaṇḍā pratīhārā ūcurapsarasaḥ prati

उमामाहेश्वरं नाम भवत्यो न समागताः । अपराधो ऽयम् एवाद्य भवतीनां सुदुःसहः

umāmāheśvaraṃ nāma bhavatyo na samāgatāḥ / aparādho 'yam evādya bhavatīnāṃ suduḥsahaḥ

अनेनैवापराधेन अजा मर्त्ये भविष्यथ । दिव्यं वर्षशतं साग्रम् एवं भवत दुःखिताः

anenaivāparādhena ajā martye bhaviṣyatha / divyaṃ varṣaśataṃ sāgram evaṃ bhavata duḥkhitāḥ

अप्सरस ऊचुः: शापान्तं नो वरारोहे दातुमर्हसि पार्वति । इति तासां वचः श्रुत्वा देवी वचनम् अब्रवीत्

apsarasa ūcuḥ: śāpāntaṃ no varārohe dātumarhasi pārvati / iti tāsāṃ vacaḥ śrutvā devī vacanam abravīt

शाण्डिल्याकल्पगायोगे नर्मदादक्षिणे तटे । तत्र स्नात्वा दिवं यान्ति शाण्डिल्येश्वरपूजनात्

śāṇḍilyākalpagāyoge narmadādakṣiṇe taṭe / tatra snātvā divaṃ yānti śāṇḍilyeśvarapūjanāt

गौरीतीर्थं तु तत्रैव ज्ञातुं योग्यं हि कल्पगाम् । उत्तीर्णा तेन मार्गेण लग्ना स्कन्दस्य पृष्ठतः

gaurītīrthaṃ tu tatraiva jñātuṃ yogyaṃ hi kalpagām / uttīrṇā tena mārgeṇa lagnā skandasya pṛṣṭhataḥ

तत्र स्नात्वा शिवं नत्वा कैलासं चा गमिष्यथ । शापभ्रष्टास् तु तास् सर्वाः क्ष्मां गत्वा अतिदुःखिताः

tatra snātvā śivaṃ natvā kailāsaṃ cā gamiṣyatha / śāpabhraṣṭās tu tās sarvāḥ kṣmāṃ gatvā atiduḥkhitāḥ

शापावसाने सम्प्राप्ते कल्पगातीरमाश्रिताः । तत्र स्नात्वा तु शाण्डिल्यं पूजयित्वा विधानत

śāpāvasāne samprāpte kalpagātīramāśritāḥ / tatra snātvā tu śāṇḍilyaṃ pūjayitvā vidhānata

अजारूपधरास् सर्वास् तस्मिन्नप्सरसः क्षणात् । दिव्ययानसमारूढास् सर्वालंकारभूषिताः

ajārūpadharās sarvās tasminnapsarasaḥ kṣaṇāt / divyayānasamārūḍhās sarvālaṃkārabhūṣitāḥ

गौरीतीर्थं तथैवापुर् यथापूर्वं तथैव तु । अजातीर्थम् इति ख्यातं देवश्चाजेश्वरस् तथा

gaurītīrthaṃ tathaivāpur yathāpūrvaṃ tathaiva tu / ajātīrtham iti khyātaṃ devaścājeśvaras tathā

सर्वपापहरं चैव लिङ्गमाप्सरसं तथा । तत्र स्नात्वा व्यतीपाते नारी वा यदि वा नरः

sarvapāpaharaṃ caiva liṅgamāpsarasaṃ tathā / tatra snātvā vyatīpāte nārī vā yadi vā naraḥ

अवशः स्ववशो वा ऽपि प्राणत्यागं करोति यः । दशवर्षसहस्राणि राजा विद्याधरे पुरे

avaśaḥ svavaśo vā 'pi prāṇatyāgaṃ karoti yaḥ / daśavarṣasahasrāṇi rājā vidyādhare pure

कनकेश्वरमन्यत् तु कनकामोक्षदं शुभम् । ज्वरेश्वरं तत्र लिङ्गं ज्वरो यत्र न विद्यते

kanakeśvaramanyat tu kanakāmokṣadaṃ śubham / jvareśvaraṃ tatra liṅgaṃ jvaro yatra na vidyate

ज्वरिता ऋषयो यत्र बभूवुर् ज्वरवर्जिताः । पञ्चब्रह्मेश्वरं नाम लिङ्गं पापविमोचनम्

jvaritā ṛṣayo yatra babhūvur jvaravarjitāḥ / pañcabrahmeśvaraṃ nāma liṅgaṃ pāpavimocanam

असुरो मलकेतुश् च शक्रस्यैव भयेन तु । पञ्चब्रह्मात्मकैर् मन्त्रैः स्थण्डिलस्थं तु शङ्करम्

asuro malaketuś ca śakrasyaiva bhayena tu / pañcabrahmātmakair mantraiḥ sthaṇḍilasthaṃ tu śaṅkaram

नानाविधैः पुष्पधूपैः सम्पूज्य स्वपुरं ययौ । अपराह्णे ऽथ संस्मार स पापो लिङ्गमैशकम्

nānāvidhaiḥ puṣpadhūpaiḥ sampūjya svapuraṃ yayau / aparāhṇe 'tha saṃsmāra sa pāpo liṅgamaiśakam

नमस्कृत्वा ऽथ निर्माल्यं यावद् उद्धर्तुम् इच्छति । तावत् तत् स्थाणुभूतं वै लिङ्गं दृष्ट्वा महासुरः

namaskṛtvā 'tha nirmālyaṃ yāvad uddhartum icchati / tāvat tat sthāṇubhūtaṃ vai liṅgaṃ dṛṣṭvā mahāsuraḥ

विषसादमहाबाहुः किम् एतद् इति विस्मितः । आकाशवाचाचोक्तं वै विषादं त्यजपुत्रक

viṣasādamahābāhuḥ kim etad iti vismitaḥ / ākāśavācācoktaṃ vai viṣādaṃ tyajaputraka

पञ्चब्रह्मेश्वरं नाम लिङ्गम् एतत् महासुर । आकाशवचनं श्रुत्वा नमस्कृत्य दिवं ययौ

pañcabrahmeśvaraṃ nāma liṅgam etat mahāsura / ākāśavacanaṃ śrutvā namaskṛtya divaṃ yayau

पञ्चब्रह्मेश्वरं लिङ्गं लिङ्गं पुष्पेश्वरं तथा । तृतीयं तु तथा विद्धि लिङ्गं वै स्थण्डिलेश्वरम्

pañcabrahmeśvaraṃ liṅgaṃ liṅgaṃ puṣpeśvaraṃ tathā / tṛtīyaṃ tu tathā viddhi liṅgaṃ vai sthaṇḍileśvaram

नित्ये नैमित्तिके कार्ये ग्रहणे चन्द्रसूर्ययोः । श्रद्धया सङ्गमे स्नात्वा लिङ्गत्रितयपूजनात्

nitye naimittike kārye grahaṇe candrasūryayoḥ / śraddhayā saṅgame snātvā liṅgatritayapūjanāt

गच्छन्ति पितरः स्वर्गं हविर्दानादिभिर् यथा । मन्वन्तरशतं यावन् मोदते ब्रह्मणः पुरे

gacchanti pitaraḥ svargaṃ havirdānādibhir yathā / manvantaraśataṃ yāvan modate brahmaṇaḥ pure

नर्मदायाप्यभागे तु गोप्यलिङ्गं व्यवस्थितम् । ब्रह्महत्यादिकं पापं सप्तरात्रेण नश्यति

narmadāyāpyabhāge tu gopyaliṅgaṃ vyavasthitam / brahmahatyādikaṃ pāpaṃ saptarātreṇa naśyati

त्वष्टा पूषेति विख्यातौ बलिनौ ब्रह्मराक्षसौ । वज्रेण स्वेन शक्रेण हतौ तौ सिन्धुचारिणौ

tvaṣṭā pūṣeti vikhyātau balinau brahmarākṣasau / vajreṇa svena śakreṇa hatau tau sindhucāriṇau

बुद्ध्वा ब्रह्मादिभिर्देवैर् ब्रह्महा त्वेष वासवः । इन्द्राण्या चैव संत्यक्तः सर्वैः सुरगणैस् तथा

buddhvā brahmādibhirdevair brahmahā tveṣa vāsavaḥ / indrāṇyā caiva saṃtyaktaḥ sarvaiḥ suragaṇais tathā

ब्रह्महत्या समायुक्तः सम्प्राप्तो वै हिमालयम् । चन्द्रहीना यथा रात्रिर् अनादित्यं यथा नभः

brahmahatyā samāyuktaḥ samprāpto vai himālayam / candrahīnā yathā rātrir anādityaṃ yathā nabhaḥ

इयमाभाति वै तद्वच् छक्रहीना ऽमरावती । ततो देवगणैः सर्वैः प्रेषितो हव्यवाहनः

iyamābhāti vai tadvac chakrahīnā 'marāvatī / tato devagaṇaiḥ sarvaiḥ preṣito havyavāhanaḥ

शक्रस्यान्वेषणार्थाय कृशानो गम्यतां त्वया । जले दृष्ट्वा निवर्त्या ऽथ देवतास् संन्यवेदयत्

śakrasyānveṣaṇārthāya kṛśāno gamyatāṃ tvayā / jale dṛṣṭvā nivartyā 'tha devatās saṃnyavedayat

ततस् संप्रेषितो देवैः सर्वव्यापी प्रभञ्जनः । स तं प्रवेशयामास प्रोवाच त्रिदशेश्वरम्

tatas saṃpreṣito devaiḥ sarvavyāpī prabhañjanaḥ / sa taṃ praveśayāmāsa provāca tridaśeśvaram

देवानां शासनाद् एव समागच्छं च त्वत्कृते । तमानीय पुरं दिव्यं ब्रह्मविष्णुपुरस्मराः

devānāṃ śāsanād eva samāgacchaṃ ca tvatkṛte / tamānīya puraṃ divyaṃ brahmaviṣṇupurasmarāḥ

ततो देवगणाः सर्वे शक्रेण सहिता गताः । ईशानो भगवान् यत्र कैलासे पर्वतोत्तमे

tato devagaṇāḥ sarve śakreṇa sahitā gatāḥ / īśāno bhagavān yatra kailāse parvatottame

नमस्कृत्य महादेवं सुरासुरनमस्कृतम् । प्रविष्टांस् तु यथान्यायं पप्रच्छ भगवान् हरः

namaskṛtya mahādevaṃ surāsuranamaskṛtam / praviṣṭāṃs tu yathānyāyaṃ papraccha bhagavān haraḥ

किमागमनकार्यं वः कुतो वो भयमागतम् । देवा ऊचुः: एष त्वां प्रति संप्रष्टुं देवराजः शतक्रतुः

kimāgamanakāryaṃ vaḥ kuto vo bhayamāgatam / devā ūcuḥ: eṣa tvāṃ prati saṃpraṣṭuṃ devarājaḥ śatakratuḥ

मोक्षणं ब्रह्महत्यायाः स्याद् यथा वै तथा कुरु । ईश्वर उवाच: वाराणस्यां क्रतुं चेष्ट्वा हयमेधं यथा विधि

mokṣaṇaṃ brahmahatyāyāḥ syād yathā vai tathā kuru / īśvara uvāca: vārāṇasyāṃ kratuṃ ceṣṭvā hayamedhaṃ yathā vidhi

तीर्थयात्राक्रमेणैव ब्रह्महत्या प्रणश्यति । नमस्कृत्य ततो देवं सुराः काशीपुरं ययुः

tīrthayātrākrameṇaiva brahmahatyā praṇaśyati / namaskṛtya tato devaṃ surāḥ kāśīpuraṃ yayuḥ

यज्ञोपस्करमादाय तत्र चेष्टो मखोत्तमः । पौष्करं नैमिषारण्यं कुरुक्षेत्रं तथा पुनः

yajñopaskaramādāya tatra ceṣṭo makhottamaḥ / pauṣkaraṃ naimiṣāraṇyaṃ kurukṣetraṃ tathā punaḥ

केदारं भैरवं तीर्थं गङ्गासागरसङ्गमम् । ओघतीर्थं प्रयागं च प्रभासं शशिभूषणम्

kedāraṃ bhairavaṃ tīrthaṃ gaṅgāsāgarasaṅgamam / oghatīrthaṃ prayāgaṃ ca prabhāsaṃ śaśibhūṣaṇam

बभ्रमुः सर्वतीर्थानि पृथिव्यां यानि कानि च । कृष्णमस्य शरीरार्द्धमर्द्धं गौरं निरीक्ष्य च

babhramuḥ sarvatīrthāni pṛthivyāṃ yāni kāni ca / kṛṣṇamasya śarīrārddhamarddhaṃ gauraṃ nirīkṣya ca

विस्मयं परमं जग्मुः सर्वे देवगणास् तथा । वाराणसीं पुरीं गत्वा सुरा विज्ञापयन्ति तम्

vismayaṃ paramaṃ jagmuḥ sarve devagaṇās tathā / vārāṇasīṃ purīṃ gatvā surā vijñāpayanti tam

अन्तरिक्षे पुरी ख्याता वाराणस्यसमा तथा । पञ्चक्रोशान्तरे तस्या ब्रह्महत्या न सर्पति

antarikṣe purī khyātā vārāṇasyasamā tathā / pañcakrośāntare tasyā brahmahatyā na sarpati

पुराणे श्रूयते देव देवराज शतक्रतो । यावत् तिष्ठति गङ्गायां वाराणस्यां समागमे

purāṇe śrūyate deva devarāja śatakrato / yāvat tiṣṭhati gaṅgāyāṃ vārāṇasyāṃ samāgame

न तावद् ब्रह्महत्या तु निर्गमे पुनराविशेत् । काश्युवाच: नाहं समर्था हरणे मुक्त्वा काचित् तु कल्पगाम्

na tāvad brahmahatyā tu nirgame punarāviśet / kāśyuvāca: nāhaṃ samarthā haraṇe muktvā kācit tu kalpagām

ब्रह्महत्या यथा नश्येद् उपदेशं ददामि ते । शाण्डिल्या नर्मदायोगे याम्ये भागे तु नार्मदे

brahmahatyā yathā naśyed upadeśaṃ dadāmi te / śāṇḍilyā narmadāyoge yāmye bhāge tu nārmade

तत्र स्नात्वा महाराज त्रीणि लिङ्गानि चार्चयेत् । पञ्चब्रह्मेश्वरं देवं पुष्पेश्वरम् अथापरम्

tatra snātvā mahārāja trīṇi liṅgāni cārcayet / pañcabrahmeśvaraṃ devaṃ puṣpeśvaram athāparam

तृतीयं तु तथा शक्रलिङ्गं चैव स्थण्डिलेश्वरम् । शिवेन कीर्तितं पूर्वं पार्वत्याः षण्मुखस्य च

tṛtīyaṃ tu tathā śakraliṅgaṃ caiva sthaṇḍileśvaram / śivena kīrtitaṃ pūrvaṃ pārvatyāḥ ṣaṇmukhasya ca

काशीपुर्या वचः श्रुत्वा देवदेवः शतक्रतुः । तं देशं समनुप्राप्य सर्वं स्नानादिकं व्यधात्

kāśīpuryā vacaḥ śrutvā devadevaḥ śatakratuḥ / taṃ deśaṃ samanuprāpya sarvaṃ snānādikaṃ vyadhāt

तत् क्षणाद् दिव्यदेहश् च सूर्यसंक्रमणं ययौ । शरीरात् तस्य निर्गत्य ब्रह्महत्या ह वासवम्

tat kṣaṇād divyadehaś ca sūryasaṃkramaṇaṃ yayau / śarīrāt tasya nirgatya brahmahatyā ha vāsavam

अस्य तीर्थस्य माहात्म्याद् एकहत्या तवैव का । ब्रह्महत्यासहस्रं हि तमः सूर्योदये यथा

asya tīrthasya māhātmyād ekahatyā tavaiva kā / brahmahatyāsahasraṃ hi tamaḥ sūryodaye yathā

तीर्थे ऽस्मिन् न विशेद्धत्या योजनानि चतुर्दश । एतस्मिन्न् अन्तरे शक्रं प्रत्यक्षं प्राह कल्पगा

tīrthe 'smin na viśeddhatyā yojanāni caturdaśa / etasminn antare śakraṃ pratyakṣaṃ prāha kalpagā

शिवम् अस्तु महाराज स्वगृहं याहि साम्प्रतम् । इति तस्या वचः श्रुत्वा नमस्कृत्य तु नर्मदाम्

śivam astu mahārāja svagṛhaṃ yāhi sāmpratam / iti tasyā vacaḥ śrutvā namaskṛtya tu narmadām

दिव्यं यानं समारूढो मुदा परमया युतः । अप्सरोगणसंकीर्णं सिद्धगन्धर्वसेवितम्

divyaṃ yānaṃ samārūḍho mudā paramayā yutaḥ / apsarogaṇasaṃkīrṇaṃ siddhagandharvasevitam

तत्रारूढः सुरपतिर् यथापूर्वं तथैव च । धृतदिव्यातपत्रस् तु वीज्यमानो ऽप्सरोगणैः

tatrārūḍhaḥ surapatir yathāpūrvaṃ tathaiva ca / dhṛtadivyātapatras tu vījyamāno 'psarogaṇaiḥ

स्तूयमानः सुरगणैः प्रविवेशामरावतीम् । शिवेन कथितं ह्य् एतत् पार्वत्याः षण्मुखस्य च

stūyamānaḥ suragaṇaiḥ praviveśāmarāvatīm / śivena kathitaṃ hy etat pārvatyāḥ ṣaṇmukhasya ca

मया तु कथितं राजंस् तव ब्रह्मर्षिपूर्वकम्

mayā tu kathitaṃ rājaṃs tava brahmarṣipūrvakam