इति श्रीवामनपुराणे पञ्चचत्वारिंशो ऽध्यायः नारद उवाच । यदमी भवता प्रोक्ता मरुतो दितिजोत्तमाः । तत् केन पूर्वमासन् वै मरुन्मार्गेण कथ्यताम्
iti śrīvāmanapurāṇe pañcacatvāriṃśo 'dhyāyaḥ nārada uvāca / yadamī bhavatā proktā maruto ditijottamāḥ / tat kena pūrvamāsan vai marunmārgeṇa kathyatām
पूर्वमन्वन्तरेष्वेव समतीतेषु सत्तम् । के त्वासन् वायुमार्गस्थास्तन्मे व्याख्यातुमर्हसि
pūrvamanvantareṣveva samatīteṣu sattam / ke tvāsan vāyumārgasthāstanme vyākhyātumarhasi
पुलस्त्य उवाच । श्रूयतां पूर्वमरुतामुत्पत्तिं कथयामि ते । स्वायंभुवं समारभ्य यावन्मन्वन्तरं त्विदम्
pulastya uvāca / śrūyatāṃ pūrvamarutāmutpattiṃ kathayāmi te / svāyaṃbhuvaṃ samārabhya yāvanmanvantaraṃ tvidam
स्वायंभुवस्य पुत्रो ऽभून्मनोर्नाम प्रियव्रतः । तस्यासीत् सवनो नाम पुत्रस्त्रैलोक्यपूजितः
svāyaṃbhuvasya putro 'bhūnmanornāma priyavrataḥ / tasyāsīt savano nāma putrastrailokyapūjitaḥ
स चानपत्यो देवर्षे नृपः प्रेतगतिं गतः । ततो ऽरुदत् तस्य पत्नी सुदेवा शोकविह्वला
sa cānapatyo devarṣe nṛpaḥ pretagatiṃ gataḥ / tato 'rudat tasya patnī sudevā śokavihvalā
न ददाति तदा दग्धुं समालिङ्ग्य स्थिता पतिम् । नाथ नातेति बहुशो विलपन्ती त्वनाथवत्
na dadāti tadā dagdhuṃ samāliṅgya sthitā patim / nātha nāteti bahuśo vilapantī tvanāthavat
तामन्तरिक्षादशरीरिणी वाक् प्रोवाच मा राजपत्नीह रोदीः । यद्यस्ति ते सत्यमनुत्तमं तदा भवत्वयं ते पतिना सहाग्निः
tāmantarikṣādaśarīriṇī vāk provāca mā rājapatnīha rodīḥ / yadyasti te satyamanuttamaṃ tadā bhavatvayaṃ te patinā sahāgniḥ
सा तां वाणीमन्तरिक्षान्निशम्य प्रोवाचेदं राजपुत्री सुदेवा । शोचाम्येनं पार्थिवं पुत्रहीनं नैवात्मानं मन्दभाग्यं विहङ्ग
sā tāṃ vāṇīmantarikṣānniśamya provācedaṃ rājaputrī sudevā / śocāmyenaṃ pārthivaṃ putrahīnaṃ naivātmānaṃ mandabhāgyaṃ vihaṅga
सो ऽथाब्रवीन्मा रुदस्वायताक्षि पुत्रास्त्वत्तो भूमिपालस्य सप्त । भविष्यन्ति वह्निमारोह शीघ्रं सत्यं प्रोक्तं श्रद्दधत्स्व त्वमद्य
so 'thābravīnmā rudasvāyatākṣi putrāstvatto bhūmipālasya sapta / bhaviṣyanti vahnimāroha śīghraṃ satyaṃ proktaṃ śraddadhatsva tvamadya
इत्येवमुक्ता खचरेण बाला चितौ समारोप्य पितं वरार्हम् । हुताशमासाद्य पतिव्रता तं संचिन्तयन्ती ज्वलनं प्रवनन्ना
ityevamuktā khacareṇa bālā citau samāropya pitaṃ varārham / hutāśamāsādya pativratā taṃ saṃcintayantī jvalanaṃ pravanannā
ततो मुहूर्तान्नृपतिः श्रिया युतः समुत्तस्थौ सहितो भार्ययासौ । खमुत्पपाताथ स कामचारी समं महिष्या च सुनाभपुत्र्या
tato muhūrtānnṛpatiḥ śriyā yutaḥ samuttasthau sahito bhāryayāsau / khamutpapātātha sa kāmacārī samaṃ mahiṣyā ca sunābhaputryā
तस्याम्बरे नारद पार्थिवस्य जाता रजोगा महिषी तु गच्छतः । स दिव्ययोगात् प्रतिसंस्थितो ऽम्बरे भार्यासहायो दिवसानि पञ्च
tasyāmbare nārada pārthivasya jātā rajogā mahiṣī tu gacchataḥ / sa divyayogāt pratisaṃsthito 'mbare bhāryāsahāyo divasāni pañca
ततस्तु षष्ठे ऽहनि पार्थिवेन ऋतुर्न वन्ध्यो ऽद्य भवेद् विचिन्त्य । रराम तन्व्या सह कामचारी ततो ऽम्बरात् प्राच्यवतास्य शुक्रम्
tatastu ṣaṣṭhe 'hani pārthivena ṛturna vandhyo 'dya bhaved vicintya / rarāma tanvyā saha kāmacārī tato 'mbarāt prācyavatāsya śukram
शुक्रोत्सर्गावसाने तु नृपतिर्भार्यया सह । जगाम दिव्यया गत्या ब्रह्मलोकं तपोधन । । । 46.14 ॥ तदम्बरात् प्रचलितमभ्रवर्णं शुक्रं समाना नलिनी वपुष्मती । चित्रा विशाला हरितालिनी च सप्तर्षिपत्न्यो ददृशुर्यथेच्छया
śukrotsargāvasāne tu nṛpatirbhāryayā saha / jagāma divyayā gatyā brahmalokaṃ tapodhana / / / 46.14 // tadambarāt pracalitamabhravarṇaṃ śukraṃ samānā nalinī vapuṣmatī / citrā viśālā haritālinī ca saptarṣipatnyo dadṛśuryathecchayā
तद् दृष्ट्वा पुष्करे न्यस्तं प्रत्यैच्छन्त तपोधन । मन्यमानास्तदमृतं सदा यौवनलिप्सया
tad dṛṣṭvā puṣkare nyastaṃ pratyaicchanta tapodhana / manyamānāstadamṛtaṃ sadā yauvanalipsayā
ततः स्नात्वा च विधिवत् संपूज्य तान् निजान् पतीन् । पतिभिः समनुज्ञाताः पपुः पुष्करसंस्थितम्
tataḥ snātvā ca vidhivat saṃpūjya tān nijān patīn / patibhiḥ samanujñātāḥ papuḥ puṣkarasaṃsthitam
तच्छुक्रं पार्थिवेन्द्रस्य मन्यमानास्तदामृतम् । पीतमात्रेण शुक्रेण पार्थिवेन्द्रोद्भवेन ताः
tacchukraṃ pārthivendrasya manyamānāstadāmṛtam / pītamātreṇa śukreṇa pārthivendrodbhavena tāḥ
ब्रह्मतेजोविहीनास्ता जाताः पत्न्यस्तपस्विताम् । ततस्तु तत्यजुः सर्वे सदोषास्ताश्च पत्नयः
brahmatejovihīnāstā jātāḥ patnyastapasvitām / tatastu tatyajuḥ sarve sadoṣāstāśca patnayaḥ
सुषुवुः सप्त तनयान् रुदतो भैरवं मुने । तेषां रुदितशब्देन सर्वमापूरितं जगत्
suṣuvuḥ sapta tanayān rudato bhairavaṃ mune / teṣāṃ ruditaśabdena sarvamāpūritaṃ jagat
अथाजगाम भगवान् ब्रह्म लोकपितामहः । समभ्येत्याब्रवीद् बालान् मा रुदध्वं महाबलाः
athājagāma bhagavān brahma lokapitāmahaḥ / samabhyetyābravīd bālān mā rudadhvaṃ mahābalāḥ
मरुतो नाम यूयं वै भविष्यध्वं वियच्चराः । इत्येवमुक्त्वा देवेशो ब्रह्म लोकपितामहः
maruto nāma yūyaṃ vai bhaviṣyadhvaṃ viyaccarāḥ / ityevamuktvā deveśo brahma lokapitāmahaḥ
तानादाय वियच्चारी मारुतानादिदेश ह । ते त्वासन् मरुतस्त्वाद्या मनोः स्वायंभुवे ऽन्तरे
tānādāya viyaccārī mārutānādideśa ha / te tvāsan marutastvādyā manoḥ svāyaṃbhuve 'ntare
स्वारेचिषे तु मरुतो वक्ष्यामि शृणु नारद । स्वारोचिषस्य पुत्रस्तु श्रीमानासीत् क्रतुध्वजः
svāreciṣe tu maruto vakṣyāmi śṛṇu nārada / svārociṣasya putrastu śrīmānāsīt kratudhvajaḥ
तस्य पुत्राभवन् सप्त सप्तार्च्चिःप्रतिमा मुने । तपोर्ऽथं ते गताः शैलं महामेरुं नरेश्वराः
tasya putrābhavan sapta saptārcciḥpratimā mune / tapor'thaṃ te gatāḥ śailaṃ mahāmeruṃ nareśvarāḥ
आराधयन्तो ब्रह्मणं पदमैन्द्रमथेप्सवः । ततो विपश्चिन्नामाथ सहस्राक्षो भयातुरः
ārādhayanto brahmaṇaṃ padamaindramathepsavaḥ / tato vipaścinnāmātha sahasrākṣo bhayāturaḥ
पूतनामप्सरोमुख्यां प्राह नारद वाक्यवित् । गच्छस्व पूतने शैलं महामेरुं विशालिनम्
pūtanāmapsaromukhyāṃ prāha nārada vākyavit / gacchasva pūtane śailaṃ mahāmeruṃ viśālinam
तत्र तप्यन्ति हि तपः क्रतुध्वजसुता महत् । यथा हि तपसो विघ्नं तेषां भवति सुन्दरि
tatra tapyanti hi tapaḥ kratudhvajasutā mahat / yathā hi tapaso vighnaṃ teṣāṃ bhavati sundari
तथा कुरुष्व मा तेषां सिद्धिर्भवतु सुन्दरि । इत्येवमुक्ता शक्रेण पूतना रूपशालिनी
tathā kuruṣva mā teṣāṃ siddhirbhavatu sundari / ityevamuktā śakreṇa pūtanā rūpaśālinī
तत्राजगाम त्वरिता यत्रातप्यन्त ते तपः । आश्रमस्याविदूरे तु नदी मन्दोदवाहिनी
tatrājagāma tvaritā yatrātapyanta te tapaḥ / āśramasyāvidūre tu nadī mandodavāhinī
तस्यां स्नातुं समायाताः सर्व एव सहोदराः । सापि स्नातुं सुचार्वङ्गी त्ववतीर्णा महानदीम्
tasyāṃ snātuṃ samāyātāḥ sarva eva sahodarāḥ / sāpi snātuṃ sucārvaṅgī tvavatīrṇā mahānadīm
ददृशुस्ते नृपाः स्नातां ततश्चुक्षुभिरे मुने । तेषां च प्राच्यवच्छुक्रं तत्पपौ जलचारिणी
dadṛśuste nṛpāḥ snātāṃ tataścukṣubhire mune / teṣāṃ ca prācyavacchukraṃ tatpapau jalacāriṇī
शङ्खिना ग्राहमुख्यस्य महाशङ्खस्य वल्लभा । ते ऽपि विभ्रष्टतपसो जग्मू राज्यं तु षैतृकम्
śaṅkhinā grāhamukhyasya mahāśaṅkhasya vallabhā / te 'pi vibhraṣṭatapaso jagmū rājyaṃ tu ṣaitṛkam
सा चापसराः शक्रमेत्य याथातथ्यं न्यवेदयत् । ततो बहुतिथे काले सा ग्राही शङ्खरूपिणी
sā cāpasarāḥ śakrametya yāthātathyaṃ nyavedayat / tato bahutithe kāle sā grāhī śaṅkharūpiṇī
समुद्धृता महाजालौर्मत्स्यबन्धेन मानिनी । स तां दृष्ट्वा महाशङ्खी स्थलास्थां मत्स्यजीविकः
samuddhṛtā mahājālaurmatsyabandhena māninī / sa tāṃ dṛṣṭvā mahāśaṅkhī sthalāsthāṃ matsyajīvikaḥ
निवेदयामास तदा क्रतुध्वजसुतेषु वै । तथाभ्येत्य महात्मानो योगिनो योगधारिणः
nivedayāmāsa tadā kratudhvajasuteṣu vai / tathābhyetya mahātmāno yogino yogadhāriṇaḥ
नीत्वा स्वमन्दिरं सर्वे पुरवाप्यां समुत्सृजन् । ततः प्रमाच्छङ्खिनी सी सुषुवे सप्त वै शिशून्
nītvā svamandiraṃ sarve puravāpyāṃ samutsṛjan / tataḥ pramācchaṅkhinī sī suṣuve sapta vai śiśūn
जातमात्रेषु पुत्रेषु मोक्षभावमगाच्च सा । अमातृपितृका बाला जलमध्यविहारिणः
jātamātreṣu putreṣu mokṣabhāvamagācca sā / amātṛpitṛkā bālā jalamadhyavihāriṇaḥ
स्तान्यार्थिनो वै रुरुदुराथाभ्यागात् पितामहः । मा रुदध्वमितीत्याह मरुतो नाम पुत्रकाः
stānyārthino vai rurudurāthābhyāgāt pitāmahaḥ / mā rudadhvamitītyāha maruto nāma putrakāḥ
यूयं देवा भविष्यध्वं वायुस्कन्धविचारिणः । इत्येवमुक्त्वाथादाय सर्वास्तान् दैवतान् प्रति
yūyaṃ devā bhaviṣyadhvaṃ vāyuskandhavicāriṇaḥ / ityevamuktvāthādāya sarvāstān daivatān prati
नियोज्य च मरुमार्गे वैराजं भवनं गतः । एवमासंश्च मरुतो मनोः स्वारोचिषे ऽन्तरे
niyojya ca marumārge vairājaṃ bhavanaṃ gataḥ / evamāsaṃśca maruto manoḥ svārociṣe 'ntare
उत्तमे मरुतो ये च ताञ्छृणुष्व तपोधन । उत्तमस्यान्ववाये तु राजासीन्निषधाधिपः
uttame maruto ye ca tāñchṛṇuṣva tapodhana / uttamasyānvavāye tu rājāsīnniṣadhādhipaḥ
वपुष्मानिति विख्यातो वपुषा भास्करोपमः । तस्य पुत्रो गुणश्रेष्ठो ज्योतिष्मान् धार्मिको ऽभवत्
vapuṣmāniti vikhyāto vapuṣā bhāskaropamaḥ / tasya putro guṇaśreṣṭho jyotiṣmān dhārmiko 'bhavat
स पुत्रार्थो तपस्तेपे नदीं मन्दाकिनीमनु । तस्य भार्या च सुश्रोणी देवाचार्यासुता शुभा
sa putrārtho tapastepe nadīṃ mandākinīmanu / tasya bhāryā ca suśroṇī devācāryāsutā śubhā
तपश्चारणयुक्तस्य बभूव परिचारिका । सा स्वयं फलपुष्पाम्बुसमित्कुशं समाहरत्
tapaścāraṇayuktasya babhūva paricārikā / sā svayaṃ phalapuṣpāmbusamitkuśaṃ samāharat
चकार पद्मपत्राक्षी सम्यक् चातिथिपूजनम् । पतिं शुश्रूषमाणा सा कृशा धमनिसंतता
cakāra padmapatrākṣī samyak cātithipūjanam / patiṃ śuśrūṣamāṇā sā kṛśā dhamanisaṃtatā
तेजोयुक्ता सुचार्वङ्गीं दृष्टा सप्तर्षिभिर्वने । तां तथा चारुसर्वाङ्गीं दृष्ट्वाथ तपसा कृसाम्
tejoyuktā sucārvaṅgīṃ dṛṣṭā saptarṣibhirvane / tāṃ tathā cārusarvāṅgīṃ dṛṣṭvātha tapasā kṛsām
पप्रच्छुस्तपसो हेतुं तस्यास्तद्भर्तुरेव च । साब्रवीत् तनयार्थाय आवाभ्यां वै तपःक्रिया
papracchustapaso hetuṃ tasyāstadbhartureva ca / sābravīt tanayārthāya āvābhyāṃ vai tapaḥkriyā
ते चास्यै वरदा ब्रह्मन् जाताः सप्त सहर्षयाः । व्रजध्वं तनयाः सप्त भविष्यन्ति न सशं यः
te cāsyai varadā brahman jātāḥ sapta saharṣayāḥ / vrajadhvaṃ tanayāḥ sapta bhaviṣyanti na saśaṃ yaḥ
युवयोर्गुणसंयुक्ता महर्षीणां प्रसादतः । इत्येवमुक्त्वा जग्मुस्ते सर्व एव महर्षयः
yuvayorguṇasaṃyuktā maharṣīṇāṃ prasādataḥ / ityevamuktvā jagmuste sarva eva maharṣayaḥ
स चापि राजर्षिरगात् सभार्यो नगरं निरम् । ततो बहुतिथे काले सा राज्ञो महिषी प्रिया
sa cāpi rājarṣiragāt sabhāryo nagaraṃ niram / tato bahutithe kāle sā rājño mahiṣī priyā
अवाप गर्भं तन्वङ्गी तस्मान्नृपतिसत्तमात् । गुर्विण्यामथ भार्यायां ममारासौ नराधिपः
avāpa garbhaṃ tanvaṅgī tasmānnṛpatisattamāt / gurviṇyāmatha bhāryāyāṃ mamārāsau narādhipaḥ
सा चाप्यारोढुमिच्छन्ती भर्तारं वै पतिव्रता । निवारिता तदामात्यैर्न तथापि व्यतिष्ठता
sā cāpyāroḍhumicchantī bhartāraṃ vai pativratā / nivāritā tadāmātyairna tathāpi vyatiṣṭhatā
समारोप्याथ भर्तारं चितायामारुहच्च सा । ततो ऽग्निमध्यात् सलिले मांसपेश्यपतन्मुने
samāropyātha bhartāraṃ citāyāmāruhacca sā / tato 'gnimadhyāt salile māṃsapeśyapatanmune
साम्भसा सुखशीतेन संसिक्ता सप्तधाभवत् । ते ऽजायन्ताथ मरुत उत्तमस्यान्तरे मनोः
sāmbhasā sukhaśītena saṃsiktā saptadhābhavat / te 'jāyantātha maruta uttamasyāntare manoḥ
तामसस्यान्तरे ये च मरुतो ऽप्यभवन् पुरा । तानहं कीर्तयिष्यामि गीतनृत्यकलिप्रिय
tāmasasyāntare ye ca maruto 'pyabhavan purā / tānahaṃ kīrtayiṣyāmi gītanṛtyakalipriya
तामसस्य मनोः पुत्रो ऋतध्वज इति श्रुतः । स पुत्रर्थो जुहावाग्नौ स्वमांसं रुधिरं तथा
tāmasasya manoḥ putro ṛtadhvaja iti śrutaḥ / sa putrartho juhāvāgnau svamāṃsaṃ rudhiraṃ tathā
अस्थीनि रोमकेशांश्च स्नायुमज्जायकृद्ःअनम् । शुक्रं च चित्रगौ राजा सुतार्थो इति नः श्रुतम्
asthīni romakeśāṃśca snāyumajjāyakṛdḥanam / śukraṃ ca citragau rājā sutārtho iti naḥ śrutam
सप्तस्वेवार्चिषु ततः शुक्रपातादनन्तरम् । मा मा क्षिपस्वेत्यभवच्छब्दः सो ऽपि मृतो नृपः
saptasvevārciṣu tataḥ śukrapātādanantaram / mā mā kṣipasvetyabhavacchabdaḥ so 'pi mṛto nṛpaḥ
ततस्तस्माद्धुतवहात् सप्त तत्तेजसोपमाः । शिशवः समजायन्त ते रुदन्तो ऽभवन् मुने
tatastasmāddhutavahāt sapta tattejasopamāḥ / śiśavaḥ samajāyanta te rudanto 'bhavan mune
तेषां तु ध्वनिमाकर्ण्य भगवान् पद्मसंभवः । समागम्य निवार्य्याथ स चक्रे मरुतः सुतान्
teṣāṃ tu dhvanimākarṇya bhagavān padmasaṃbhavaḥ / samāgamya nivāryyātha sa cakre marutaḥ sutān
ते त्वासन् मरुतो ब्रह्मंस्तमसे देवतागणाः । ये ऽभवन् रैवते तांश्च शृणुष्व त्वं तपोधनः
te tvāsan maruto brahmaṃstamase devatāgaṇāḥ / ye 'bhavan raivate tāṃśca śṛṇuṣva tvaṃ tapodhanaḥ
रैवतस्यान्ववाये तु राजासीद् रिपुजिद् वशी । रिपुजिन्नामतः ख्यातो न तस्यासीत् सुतः किल
raivatasyānvavāye tu rājāsīd ripujid vaśī / ripujinnāmataḥ khyāto na tasyāsīt sutaḥ kila
स समाराध्य तपसा भास्करं तेजसां निधिम् । अवाप कन्यां सुरतिं तां प्रगृह्य गृहं ययौ
sa samārādhya tapasā bhāskaraṃ tejasāṃ nidhim / avāpa kanyāṃ suratiṃ tāṃ pragṛhya gṛhaṃ yayau
तस्यां पितृगृहे ब्रह्मन् वसन्त्यां स पिता मृतः । सापि दुःखपरीताङ्गीं स्वां तनुं त्यक्तुमुद्यता
tasyāṃ pitṛgṛhe brahman vasantyāṃ sa pitā mṛtaḥ / sāpi duḥkhaparītāṅgīṃ svāṃ tanuṃ tyaktumudyatā
ततस्तां वारयामासुरृषयः सप्त मानसाः । तस्यामासक्तचित्तास्तु सर्व एव तपोधनाः
tatastāṃ vārayāmāsurṛṣayaḥ sapta mānasāḥ / tasyāmāsaktacittāstu sarva eva tapodhanāḥ
अपारयन्ती तद्दुःखं प्रज्वाल्याग्निं विवेश ह । ते चापश्यन्त ऋषयस्तच्चित्ता भावितास्तथा
apārayantī tadduḥkhaṃ prajvālyāgniṃ viveśa ha / te cāpaśyanta ṛṣayastaccittā bhāvitāstathā
तां मृतामृषयो दृष्ट्वा कष्टं कष्टेति वादिनः । प्रजग्मुर्ज्वलनाच्चापि सप्ताजायन्त दारकाः
tāṃ mṛtāmṛṣayo dṛṣṭvā kaṣṭaṃ kaṣṭeti vādinaḥ / prajagmurjvalanāccāpi saptājāyanta dārakāḥ
ते च मात्रा विनाभूता रुरुदुस्तान् पितामहः । निवारयित्वा कृतवांल्लोकनाथो मरुद्गणान्
te ca mātrā vinābhūtā rurudustān pitāmahaḥ / nivārayitvā kṛtavāṃllokanātho marudgaṇān
रैवतस्यान्तरे जाता मरुतो ऽमी तपोधन । शृणुष्व कीर्तयिष्यामि चाक्षुषस्यान्तरे मनोः
raivatasyāntare jātā maruto 'mī tapodhana / śṛṇuṣva kīrtayiṣyāmi cākṣuṣasyāntare manoḥ
आसीन्मङ्किरिति ख्यातस्तपस्वी सत्यवाक् शुचिः । सप्तसारस्वते तीर्थे सो ऽतप्यत महत् तपः
āsīnmaṅkiriti khyātastapasvī satyavāk śuciḥ / saptasārasvate tīrthe so 'tapyata mahat tapaḥ
विघ्नार्थं तस्य तुषिता देवाः संप्रेषयन् वपुम् । सा चाभ्येत्य नदीतीरे क्षोभयामास भामिनी
vighnārthaṃ tasya tuṣitā devāḥ saṃpreṣayan vapum / sā cābhyetya nadītīre kṣobhayāmāsa bhāminī
ततो ऽस्य प्राच्यवच्छ्रुक्रं सप्तसारस्वते जले । तां चैवाप्यशपन्मूढां मुनिर्मङ्कणको वपुम्
tato 'sya prācyavacchrukraṃ saptasārasvate jale / tāṃ caivāpyaśapanmūḍhāṃ munirmaṅkaṇako vapum
गच्छ लब्धासि मूढे त्वं पापस्यास्य महत् फलम् । विध्वंसयिष्यति हयो भवतीं यज्ञसंसदि
gaccha labdhāsi mūḍhe tvaṃ pāpasyāsya mahat phalam / vidhvaṃsayiṣyati hayo bhavatīṃ yajñasaṃsadi
एवं शप्त्वा ऋषिः श्रीमान् जगामाथ स्वमाश्रमम् । सरस्वतीभ्यः सप्तभयः सप्त वै मरुतो ऽभवन्
evaṃ śaptvā ṛṣiḥ śrīmān jagāmātha svamāśramam / sarasvatībhyaḥ saptabhayaḥ sapta vai maruto 'bhavan
एतत् तवोक्ता मरुतः पुरा यथा जाता वियद्व्याप्तिकरा महर्षे । येषां श्रुते जन्मनि पापहानिर्भवेच्च धर्माभ्युदयो महान् वै
etat tavoktā marutaḥ purā yathā jātā viyadvyāptikarā maharṣe / yeṣāṃ śrute janmani pāpahānirbhavecca dharmābhyudayo mahān vai