गरुडो वारुणं छत्रं तथैव मणिपर्वतम् सभार्यं च हृषीकेशं लीलयैव वहन् ययौ ॥
garuḍo vāruṇaṃ chatraṃ tathaiva maṇiparvatam sabhāryaṃ ca hṛṣīkeśaṃ līlayaiva vahan yayau //
ततः शङ्खम् उपाध्मासीत् स्वर्गद्वारगतो हरिः उपतस्थुस् ततो देवाः सार्घ्यपात्रा जनार्दनम् ॥
tataḥ śaṅkham upādhmāsīt svargadvāragato hariḥ upatasthus tato devāḥ sārghyapātrā janārdanam //
स देवैर् अर्चितः कृष्णो देवमातुर् निवेशनम् सिताभ्रशिखराकारं प्रविश्य ददृशे ऽदितिम् ॥
sa devair arcitaḥ kṛṣṇo devamātur niveśanam sitābhraśikharākāraṃ praviśya dadṛśe 'ditim //
स तां प्रणम्य शक्रेण सह ते कुण्डलोत्तमे ददौ नरकनाशं च शशंसास्यै जनार्दनः ॥
sa tāṃ praṇamya śakreṇa saha te kuṇḍalottame dadau narakanāśaṃ ca śaśaṃsāsyai janārdanaḥ //
ततः प्रीता जगन्माता धातारं जगतां हरिम् तुष्टावादितिर् अव्यग्रा कृत्वा तत्प्रवणं मनः ॥
tataḥ prītā jaganmātā dhātāraṃ jagatāṃ harim tuṣṭāvāditir avyagrā kṛtvā tatpravaṇaṃ manaḥ //
नमस् ते पुण्डरीकाक्ष भक्तानाम् अभयंकर सनातनात्मन् सर्वात्मन् भूतात्मन् भूतभावन ॥
namas te puṇḍarīkākṣa bhaktānām abhayaṃkara sanātanātman sarvātman bhūtātman bhūtabhāvana //
प्रणेता मनसो बुद्धेर् इन्द्रियाणां गुणात्मक त्रिगुणातीत निर्द्वन्द्व शुद्ध सर्वहृदिस्थित ॥
praṇetā manaso buddher indriyāṇāṃ guṇātmaka triguṇātīta nirdvandva śuddha sarvahṛdisthita //
सितदीर्घादिनिःशेषकल्पनापरिवर्जित जन्मादिभिर् असंस्पृष्ट स्वप्नादिपरिवर्जित ॥
sitadīrghādiniḥśeṣakalpanāparivarjita janmādibhir asaṃspṛṣṭa svapnādiparivarjita //
संध्या रात्रिर् अहो भूमिर् गगनं वायुर् अम्बु च हुताशनो मनो बुद्धिर् भूतादिस् त्वं तथाच्युत ॥
saṃdhyā rātrir aho bhūmir gaganaṃ vāyur ambu ca hutāśano mano buddhir bhūtādis tvaṃ tathācyuta //
सृष्टिस्थितिविनाशानां कर्ता कर्तृपतिर् भवान् ब्रह्मविष्णुशिवाख्याभिर् आत्ममूर्तिभिर् ईश्वर ॥
sṛṣṭisthitivināśānāṃ kartā kartṛpatir bhavān brahmaviṣṇuśivākhyābhir ātmamūrtibhir īśvara //
देवा यक्षास् तथा दैत्या राक्षसाः सिद्धपन्नगाः कूष्माण्डाश् च पिशाचाश् च गन्धर्वा मनुजास् तथा ॥
devā yakṣās tathā daityā rākṣasāḥ siddhapannagāḥ kūṣmāṇḍāś ca piśācāś ca gandharvā manujās tathā //
पशवो मृगाः पतंगाश् च तथैव च सरीसृपाः ॥
paśavo mṛgāḥ pataṃgāś ca tathaiva ca sarīsṛpāḥ //
वृक्षगुल्मलतावल्लीसमस्ततृणजातयः ॥
vṛkṣagulmalatāvallīsamastatṛṇajātayaḥ //
स्थूला मध्यास् तथा सूक्ष्माः सूक्ष्मात् सूक्ष्मतराश् च ये देहभेदा भवान् सर्वे ये केचित् पुद्गलाश्रयाः ॥
sthūlā madhyās tathā sūkṣmāḥ sūkṣmāt sūkṣmatarāś ca ye dehabhedā bhavān sarve ye kecit pudgalāśrayāḥ //
माया तवेयम् अज्ञातपरमार्थातिमोहिनी अनात्मन्य् आत्मविज्ञानं यया मूढो निरुध्यते ॥
māyā taveyam ajñātaparamārthātimohinī anātmany ātmavijñānaṃ yayā mūḍho nirudhyate //
अहं ममेति भावो ऽत्र यत् पुंसाम् अभिजायते संसारमातुर् मायायास् तवैतन् नाथ चेष्टितम् ॥
ahaṃ mameti bhāvo 'tra yat puṃsām abhijāyate saṃsāramātur māyāyās tavaitan nātha ceṣṭitam //
यैः स्वधर्मपरैर् नाथ नरैर् आराधितो भवान् ते तरन्त्य् अखिलाम् एतां मायाम् आत्मविमुक्तये ॥
yaiḥ svadharmaparair nātha narair ārādhito bhavān te taranty akhilām etāṃ māyām ātmavimuktaye //
ब्रह्माद्याः सकला देवा मनुष्याः पशवस् तथा विष्णुमायामहावर्तमोहान्धतमसा वृताः ॥
brahmādyāḥ sakalā devā manuṣyāḥ paśavas tathā viṣṇumāyāmahāvartamohāndhatamasā vṛtāḥ //
आराध्य त्वाम् अभीप्सन्ते कामान् आत्मभवक्षयम् यद् एते पुरुषा माया सैवेयं भगवंस् तव ॥
ārādhya tvām abhīpsante kāmān ātmabhavakṣayam yad ete puruṣā māyā saiveyaṃ bhagavaṃs tava //
मया त्वं पुत्रकामिन्या वैरिपक्षक्षयाय च आराधितो न मोक्षाय मायाविलसितं हि तत् ॥
mayā tvaṃ putrakāminyā vairipakṣakṣayāya ca ārādhito na mokṣāya māyāvilasitaṃ hi tat //
कौपीनाच्छादनप्राया वाञ्छा कल्पद्रुमाद् अपि जायते यद् अपुण्यानां सो ऽपराधः स्वदोषजः ॥
kaupīnācchādanaprāyā vāñchā kalpadrumād api jāyate yad apuṇyānāṃ so 'parādhaḥ svadoṣajaḥ //
तत् प्रसीदाखिलजगन्मायामोहकराव्यय अज्ञानं ज्ञानसद्भावभूतं भूतेश नाशय ॥
tat prasīdākhilajaganmāyāmohakarāvyaya ajñānaṃ jñānasadbhāvabhūtaṃ bhūteśa nāśaya //
नमस् ते चक्रहस्ताय शार्ङ्गहस्ताय ते नमः गदाहस्ताय ते विष्णो शङ्खहस्ताय ते नमः ॥
namas te cakrahastāya śārṅgahastāya te namaḥ gadāhastāya te viṣṇo śaṅkhahastāya te namaḥ //
एतत् पश्यामि ते रूपं स्थूलचिह्नोपलक्षितम् न जानामि परं यत् ते प्रसीद परमेश्वर ॥
etat paśyāmi te rūpaṃ sthūlacihnopalakṣitam na jānāmi paraṃ yat te prasīda parameśvara //
अदित्यैवं स्तुतो विष्णुः प्रहस्याह सुरारणिम् माता देवि त्वम् अस्माकं प्रसीद वरदा भव ॥
adityaivaṃ stuto viṣṇuḥ prahasyāha surāraṇim mātā devi tvam asmākaṃ prasīda varadā bhava //
एवम् अस्तु यथेच्छा ते त्वम् अशेषैः सुरासुरैः अजेयः पुरुषव्याघ्र मर्त्यलोके भविष्यसि ॥
evam astu yathecchā te tvam aśeṣaiḥ surāsuraiḥ ajeyaḥ puruṣavyāghra martyaloke bhaviṣyasi //
ततो ऽनन्तरम् एवास्य शक्राणीसहितादितिम् सत्यभामा प्रणम्याह प्रसीदेति पुनः पुनः ॥
tato 'nantaram evāsya śakrāṇīsahitāditim satyabhāmā praṇamyāha prasīdeti punaḥ punaḥ //
मत्प्रसादान् न ते सुभ्रु जरा वैरूप्यम् एव च भविष्यत्य् अनवद्याङ्गी सर्वकालं भविष्यसि ॥
matprasādān na te subhru jarā vairūpyam eva ca bhaviṣyaty anavadyāṅgī sarvakālaṃ bhaviṣyasi //
अदित्या तु कृतानुज्ञो देवराजो जनार्दनम् यथावत् पूजयाम् आस बहुमानपुरःसरम् ॥
adityā tu kṛtānujño devarājo janārdanam yathāvat pūjayām āsa bahumānapuraḥsaram //
ततो ददर्श कृष्णो ऽपि सत्यभामासहायवान् देवोद्यानानि हृद्यानि नन्दनादीनि सत्तम ॥
tato dadarśa kṛṣṇo 'pi satyabhāmāsahāyavān devodyānāni hṛdyāni nandanādīni sattama //
ददर्श च सुगन्धाढ्यं मञ्जरीपुष्पधारिणम् शैत्याह्लादकरं ताम्रबालपल्लवशोभितम् ॥
dadarśa ca sugandhāḍhyaṃ mañjarīpuṣpadhāriṇam śaityāhlādakaraṃ tāmrabālapallavaśobhitam //
मथ्यमाने ऽमृते जातं जातरूपोपमत्वचम् पारिजातं जगन्नाथः केशवः केशिसूदनः ॥
mathyamāne 'mṛte jātaṃ jātarūpopamatvacam pārijātaṃ jagannāthaḥ keśavaḥ keśisūdanaḥ //
तं दृष्ट्वा प्राह गोविन्दं सत्यभामा द्विजोत्तम कस्मान् न द्वारकाम् एष नीयते कृष्ण पादपः ॥
taṃ dṛṣṭvā prāha govindaṃ satyabhāmā dvijottama kasmān na dvārakām eṣa nīyate kṛṣṇa pādapaḥ //
यदि ते तद् वचः सत्यं सत्यात्यर्थं प्रियेति मे मद्गेहनिष्कुटार्थाय तद् अयं नीयतां तरुः ॥
yadi te tad vacaḥ satyaṃ satyātyarthaṃ priyeti me madgehaniṣkuṭārthāya tad ayaṃ nīyatāṃ taruḥ //
न मे जाम्बवती तादृग् अभीष्टा न च रुक्मिणी सत्ये यथा त्वम् इत्य् उक्तं त्वया कृष्णासकृत् प्रियम् ॥
na me jāmbavatī tādṛg abhīṣṭā na ca rukmiṇī satye yathā tvam ity uktaṃ tvayā kṛṣṇāsakṛt priyam //
सत्यं तद् यदि गोविन्द नोपचारकृतं तव तद् अस्तु पारिजातो ऽयं मम गेहविभूषणम् ॥
satyaṃ tad yadi govinda nopacārakṛtaṃ tava tad astu pārijāto 'yaṃ mama gehavibhūṣaṇam //
बिभ्रती पारिजातस्य केशपक्षेण मञ्जरीम् सपत्नीनाम् अहं मध्ये शोभेयम् इति कामये ॥
bibhratī pārijātasya keśapakṣeṇa mañjarīm sapatnīnām ahaṃ madhye śobheyam iti kāmaye //
इत्य् उक्तः स प्रहस्यैनां पारिजातं गरुत्मति आरोपयाम् आस हरिस् तम् ऊचुर् वनरक्षिणः ॥
ity uktaḥ sa prahasyaināṃ pārijātaṃ garutmati āropayām āsa haris tam ūcur vanarakṣiṇaḥ //
भो शची देवराजस्य महिषी तत्परिग्रहम् पारिजातं न गोविन्द हर्तुम् अर्हसि पादपम् ॥
bho śacī devarājasya mahiṣī tatparigraham pārijātaṃ na govinda hartum arhasi pādapam //
शचीविभूषणार्थाय देवैर् अमृतमन्थने उत्पादितो ऽयं न क्षेमी गृहीत्वैनं गमिष्यसि ॥
śacīvibhūṣaṇārthāya devair amṛtamanthane utpādito 'yaṃ na kṣemī gṛhītvainaṃ gamiṣyasi //
देवराजो मुखप्रेक्षो यस्यास् तस्याः परिग्रहम् मौढ्यात् प्रार्थयसे क्षेमी गृहीत्वैनं हि को व्रजेत् ॥
devarājo mukhaprekṣo yasyās tasyāḥ parigraham mauḍhyāt prārthayase kṣemī gṛhītvainaṃ hi ko vrajet //
अवश्यम् अस्य देवेन्द्रो निष्कृतिं कृष्ण यास्यति वज्रोद्यतकरं शक्रम् अनुयास्यन्ति चामराः ॥
avaśyam asya devendro niṣkṛtiṃ kṛṣṇa yāsyati vajrodyatakaraṃ śakram anuyāsyanti cāmarāḥ //
तद् अलं सकलैर् देवैर् विग्रहेण तवाच्युत विपाककटु यत् कर्म तन् न शंसन्ति पण्डिताः ॥
tad alaṃ sakalair devair vigraheṇa tavācyuta vipākakaṭu yat karma tan na śaṃsanti paṇḍitāḥ //
इत्य् उक्ते तैर् उवाचैतान् सत्यभामातिकोपिनी का शची पारिजातस्य को वा शक्रः सुराधिपः ॥
ity ukte tair uvācaitān satyabhāmātikopinī kā śacī pārijātasya ko vā śakraḥ surādhipaḥ //
सामान्यः सर्वलोकानां यद्य् एषो ऽमृतमन्थने समुत्पन्नः सुराः कस्माद् एको गृह्णाति वासवः ॥
sāmānyaḥ sarvalokānāṃ yady eṣo 'mṛtamanthane samutpannaḥ surāḥ kasmād eko gṛhṇāti vāsavaḥ //
यथा सुधा यथैवेन्दुर् यथा श्रीर् वनरक्षिणः सामान्यः सर्वलोकस्य पारिजातस् तथा द्रुमः ॥
yathā sudhā yathaivendur yathā śrīr vanarakṣiṇaḥ sāmānyaḥ sarvalokasya pārijātas tathā drumaḥ //
भर्तृबाहुमहागर्वाद् रुणद्ध्य् एनम् अथो शची तत् कथ्यताम् अलं क्षान्त्या सत्या हारयति द्रुमम् ॥
bhartṛbāhumahāgarvād ruṇaddhy enam atho śacī tat kathyatām alaṃ kṣāntyā satyā hārayati drumam //
कथ्यतां च द्रुतं गत्वा पौलोम्या वचनं मम सत्यभामा वदत्य् एतद् इति गर्वोद्धताक्षरम् ॥
kathyatāṃ ca drutaṃ gatvā paulomyā vacanaṃ mama satyabhāmā vadaty etad iti garvoddhatākṣaram //
यदि त्वं दयिता भर्तुर् यदि वश्यः पतिस् तव मद्भर्तुर् हरतो वृक्षं तत् कारय निवारणम् ॥
yadi tvaṃ dayitā bhartur yadi vaśyaḥ patis tava madbhartur harato vṛkṣaṃ tat kāraya nivāraṇam //
जानामि ते पतिं शक्रं जानामि त्रिदशेश्वरम् पारिजातं तथाप्य् एनं मानुषी हारयामि ते ॥
jānāmi te patiṃ śakraṃ jānāmi tridaśeśvaram pārijātaṃ tathāpy enaṃ mānuṣī hārayāmi te //
इत्य् उक्ता रक्षिणो गत्वा शच्या ऊचुर् यथोदितम् शची चोत्साहयाम् आस त्रिदशाधिपतिं पतिम् ॥
ity uktā rakṣiṇo gatvā śacyā ūcur yathoditam śacī cotsāhayām āsa tridaśādhipatiṃ patim //
ततः समस्तदेवानां सैन्यैः परिवृतो हरिम् प्रययौ पारिजातार्थम् इन्द्रो योधयितुं द्विज ॥
tataḥ samastadevānāṃ sainyaiḥ parivṛto harim prayayau pārijātārtham indro yodhayituṃ dvija //
ततः परिघनिस्त्रिंशगदाशूलवरायुधाः बभूवुस् त्रिदशाः सज्जाः शक्रे वज्रकरे स्थिते ॥
tataḥ parighanistriṃśagadāśūlavarāyudhāḥ babhūvus tridaśāḥ sajjāḥ śakre vajrakare sthite //
ततो निरीक्ष्य गोविन्दो नागराजोपरि स्थितम् शक्रं देवपरीवारं युद्धाय समुपस्थितम् ॥
tato nirīkṣya govindo nāgarājopari sthitam śakraṃ devaparīvāraṃ yuddhāya samupasthitam //
चकार शङ्खनिर्घोषं दिशः शब्देन पूरयन् मुमोच च शरव्रातं सहस्रायुतसंमितम् ॥
cakāra śaṅkhanirghoṣaṃ diśaḥ śabdena pūrayan mumoca ca śaravrātaṃ sahasrāyutasaṃmitam //
ततो दिशो नभश् चैव दृष्ट्वा शरशताचितम् मुमुचुस् त्रिदशाः सर्वे अस्त्रशस्त्राण्य् अनेकशः ॥
tato diśo nabhaś caiva dṛṣṭvā śaraśatācitam mumucus tridaśāḥ sarve astraśastrāṇy anekaśaḥ //
एकैकं शस्त्रम् अस्त्रं च देवैर् मुक्तं सहस्रधा चिच्छेद लीलयैवेशो जगतां मधुसूदनः ॥
ekaikaṃ śastram astraṃ ca devair muktaṃ sahasradhā ciccheda līlayaiveśo jagatāṃ madhusūdanaḥ //
पाशं सलिलराजस्य समाकृष्योरगाशनः चकार खण्डशश् चञ्च्वा बालपन्नगदेहवत् ॥
pāśaṃ salilarājasya samākṛṣyoragāśanaḥ cakāra khaṇḍaśaś cañcvā bālapannagadehavat //
यमेन प्रहितं दण्डं गदाविक्षेपखण्डितम् पृथिव्यां पातयाम् आस भगवान् देवकीसुतः ॥
yamena prahitaṃ daṇḍaṃ gadāvikṣepakhaṇḍitam pṛthivyāṃ pātayām āsa bhagavān devakīsutaḥ //
शिबिकां च धनेशस्य चक्रेण तिलशो विभुः चकार शौरिर् अर्कं च दृष्टिदृष्टं हतौजसम् ॥
śibikāṃ ca dhaneśasya cakreṇa tilaśo vibhuḥ cakāra śaurir arkaṃ ca dṛṣṭidṛṣṭaṃ hataujasam //
नीतो ऽग्निः शतशो बाणैर् द्राविता वसवो दिशः चक्रविच्छिन्नशूलाग्रा रुद्रा भुवि निपातिताः ॥
nīto 'gniḥ śataśo bāṇair drāvitā vasavo diśaḥ cakravicchinnaśūlāgrā rudrā bhuvi nipātitāḥ //
साध्या विश्वे च मरुतो गन्धर्वाश् चैव सायकैः शार्ङ्गेण प्रेरितैर् अस्ता व्योम्नि शाल्मलितूलवत् ॥
sādhyā viśve ca maruto gandharvāś caiva sāyakaiḥ śārṅgeṇa preritair astā vyomni śālmalitūlavat //
गरुत्मान् अपि वक्त्रेण पक्षाभ्यां नखराङ्कुरैः भक्षयंस् ताडयन् देवान् दारयंश् च चचार वै ॥
garutmān api vaktreṇa pakṣābhyāṃ nakharāṅkuraiḥ bhakṣayaṃs tāḍayan devān dārayaṃś ca cacāra vai //
ततः शरसहस्रेण देवेन्द्रमधुसूदनौ परस्परं ववर्षाते धाराभिर् इव तोयदौ ॥
tataḥ śarasahasreṇa devendramadhusūdanau parasparaṃ vavarṣāte dhārābhir iva toyadau //
ऐरावतेन गरुडो युयुधे तत्र संकुले देवैः समस्तैर् युयुधे शक्रेण च जनार्दनः ॥
airāvatena garuḍo yuyudhe tatra saṃkule devaiḥ samastair yuyudhe śakreṇa ca janārdanaḥ //
छिन्नेष्व् अशेषबाणेषु शस्त्रेष्व् अस्त्रेषु च त्वरन् जग्राह वासवो वज्रं कृष्णश् चक्रं सुदर्शनम् ॥
chinneṣv aśeṣabāṇeṣu śastreṣv astreṣu ca tvaran jagrāha vāsavo vajraṃ kṛṣṇaś cakraṃ sudarśanam //
ततो हाहाकृतं सर्वं त्रैलोक्यं द्विजसत्तम वज्रचक्रधरौ दृष्ट्वा देवराजजनार्दनौ ॥
tato hāhākṛtaṃ sarvaṃ trailokyaṃ dvijasattama vajracakradharau dṛṣṭvā devarājajanārdanau //
क्षिप्तं वज्रम् अथेन्द्रेण जग्राह भगवान् हरिः न मुमोच तथा चक्रं शक्रं तिष्ठेति चाब्रवीत् ॥
kṣiptaṃ vajram athendreṇa jagrāha bhagavān hariḥ na mumoca tathā cakraṃ śakraṃ tiṣṭheti cābravīt //
प्रणष्टवज्रं देवेन्द्रं गरुडक्षतवाहनम् सत्यभामाब्रवीद् वीरं पलायनपरायणम् ॥
praṇaṣṭavajraṃ devendraṃ garuḍakṣatavāhanam satyabhāmābravīd vīraṃ palāyanaparāyaṇam //
त्रैलोक्येश्वर नो युक्तं शचीभर्तुः पलायनम् पारिजातस्रगाभोगा त्वाम् उपस्थास्यते शची ॥
trailokyeśvara no yuktaṃ śacībhartuḥ palāyanam pārijātasragābhogā tvām upasthāsyate śacī //
कीदृशं देवराज्यं ते पारिजातस्रगुज्ज्वलाम् अपश्यतो यथा पूर्वं प्रणयाभ्यागतां शचीम् ॥
kīdṛśaṃ devarājyaṃ te pārijātasragujjvalām apaśyato yathā pūrvaṃ praṇayābhyāgatāṃ śacīm //
अलं शक्र प्रयातेन न व्रीडां गन्तुम् अर्हसि नीयतां पारिजातो ऽयं देवाः सन्तु गतव्यथाः ॥
alaṃ śakra prayātena na vrīḍāṃ gantum arhasi nīyatāṃ pārijāto 'yaṃ devāḥ santu gatavyathāḥ //
पतिगर्वावलेपेन बहुमानपुरःसरम् न ददर्श गृहायाताम् उपचारेण मां शची ॥
patigarvāvalepena bahumānapuraḥsaram na dadarśa gṛhāyātām upacāreṇa māṃ śacī //
स्त्रीत्वाद् अगुरुचित्ताहं स्वभर्तृश्लाघनापरा ततः कृतवती शक्र भवता सह विग्रहम् ॥
strītvād agurucittāhaṃ svabhartṛślāghanāparā tataḥ kṛtavatī śakra bhavatā saha vigraham //
तद् अलं पारिजातेन परस्वेन हृतेन नः रूपेण गर्विता सा तु भर्त्रा स्त्री का न गर्विता ॥
tad alaṃ pārijātena parasvena hṛtena naḥ rūpeṇa garvitā sā tu bhartrā strī kā na garvitā //
इत्य् उक्तो वै निववृते देवराजस् तया द्विज प्राह चैनाम् अलं चण्डि सखि खेदातिविस्तरैः ॥
ity ukto vai nivavṛte devarājas tayā dvija prāha cainām alaṃ caṇḍi sakhi khedātivistaraiḥ //
न चापि सर्गसंहारस्थितिकर्ताखिलस्य यः जितस्य तेन मे व्रीडा जायते विश्वरूपिणा ॥
na cāpi sargasaṃhārasthitikartākhilasya yaḥ jitasya tena me vrīḍā jāyate viśvarūpiṇā //
यस्मिञ् जगत् सकलम् एतद् अनादिमध्ये यस्माद् यतश् च न भविष्यति सर्वभूतात् तेनोद्भवप्रलयपालनकारणेन व्रीडा कथं भवति देवि निराकृतस्य ॥
yasmiñ jagat sakalam etad anādimadhye yasmād yataś ca na bhaviṣyati sarvabhūtāt tenodbhavapralayapālanakāraṇena vrīḍā kathaṃ bhavati devi nirākṛtasya //
सकलभुवनसूतिर् मूर्तिर् अस्याणुसूक्ष्मा विदितसकलवेद्यैर् ज्ञायते यस्य नान्यैः तम् अजम् अकृतम् ईशं शाश्वतं स्वेच्छयैनं जगदुपकृतिमर्त्यं को विजेतुं समर्थः ॥
sakalabhuvanasūtir mūrtir asyāṇusūkṣmā viditasakalavedyair jñāyate yasya nānyaiḥ tam ajam akṛtam īśaṃ śāśvataṃ svecchayainaṃ jagadupakṛtimartyaṃ ko vijetuṃ samarthaḥ //
[[इति श्रीविष्णुपुराणे पञ्चमे ऽंशे त्रिंशो ऽध्यायः ]]
[[iti śrīviṣṇupurāṇe pañcame 'ṃśe triṃśo 'dhyāyaḥ ]]